477 resultaten.
Status quo
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
393 'Hoe sta ik er nu voor, dok, leeft u nog?'
"Kom bij u, heb geduld, de interpunctie
van 't radiologisch pathogeen proces
der lymfocyten in een biopt fles
was tijdelijk out of order in hun functie
maar xal u antwoorden, xoekt voor u uit..."
Intussen groeit, nog tijdens 't belconsult
aldoor mijn quaal met groeiend ongeduld
maar ook doks…
Liefde
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
302 Het orgasme is een aangename
overgave van liefde het lichaam
en de geest.…
Body & soul
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
380 Mag ik u even interbumperen
mijn timmermansblik
en het spitzengefühl
mijner vingers vertellen
u haast evenveel
als een echo een pet-
of een mri-scan
hoe u eraan toe bent
althans momenteel
in uw status quo sanitatis
qua maag darm en nieren
hart longen en klieren
uw pancreas alvlees
en derma epitheel:
wat ik voel is een
stralend…
Nemo's enigma
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
360 Vandaag hoor ik meer over hoe
en het wat
Over omega alfa en sigma
Maar het blijkt vreemd genoeg
een enigma
Ook zij tasten in een zwart gat
Ze willen de hoed en de rand
En van de kous ook het naadje
Ze zeggen we gaan tot het gaatje
En sturen me dwars door het land
Nu wordt het het almc
Daar hebben ze meer expertise
Op een deelgebied…
Ene wens
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
279 De aarde, zon, maan en sterren,
Geven mij veel vreugd,
Familie, vrienden en bekenden,
Geven mij ’n fijn gevoel,
Maar wat ik mis is ’n liefdesnest,
Ik al zo lang ontbeer,
Ik lig alleen ’s nachts in mijn bed,
Elke nacht weer en weer.
En toch ben ik ’n tevreden mens,
Alleen dat ene ontbreekt,
Verder is er niets ik nog wens.
Als ook…
[ Jij raakt mijn gezicht ]
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
533 Jij raakt mijn gezicht
strelend aan, heel even maar --
en toch duurt het lang.…
Vrede
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
954 Mijn armen, polsen en handen
voelen als moegestreden soldaten
willen alleen,
ja alleen vrede toelaten
voelen
wat aanraken doet
op plekken van ‘t lijf
en dat doorstromen laten…
LIJF MANTEL VAN DIT LEVEN
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
540 Twee wezens, uitgeteerde lijven
Waarmee ze elkaar warmte boden
Twee menselijke bijna-doden
Van vrees zien zij elkaar verstijven
Volwassenen, vel over been
Een laatste kus, meerstemmig huilen
Niet langer samen kunnen schuilen
Door wat voor kort onwerkelijk scheen
Niet meer lichamelijk aanwezig
Bruut weggevaagd, intens gehaat
Zijn ook…
Maar nu nog even niet
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.571 Haar handen openen zich naar het hemeldak
zij groeien naar de lucht.
Haar onbevangen mond proeft
zinnenstrelende smaken van oneindigheid.
Het zonlicht koestert de hongerige huid
haar ogen volgen een vogelvlucht.
De onverstoorbare tijd verlaat de zomer
het tanige lijf kromt zich nu de winter komt.
Zo bedachtzaam stromen de woorden
uit…
Lijfelijkheid
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
558 hoe rekbaar ben je, bast waar je in huist
hier voel je heel zacht aan, op andere plaatsen harder
plooien op plekken waar je ze liever niet ziet
er valt geen ontkomen aan
het fysiek blijft ongrijpbaar toch belangrijk
daar huist de ziel die je doet stralen als een dagvorstin
zodra ogen elkaar vinden
nog voordat vreemde vingers jouw pantser…
Parkinson
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
447 met mijn hoofd
dicht bij jou
luister ik
naar je gemoed
is het een merel die fluit
of zijn er blaffende honden
het ruisen van de zee
of huilende wind
laat het de lach van het kind zijn
dat jij was
als je danste en sprong
en aftelrijmpjes zong
aftellen doen de jaren
herinneringen tellen op
soms wel
soms niet
dingen van…
Laatste Wil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 Sleets
met meer mot
van rot dan fleur
van vlinder
in steeds
maar minder
ver verschiet
weet ik bij leven
en bij machte
van die zachte dodendeur
bitterzoete pil
van allerlaatste vrije wil
voor dan en voor daar ginder
maar nu nog even
niet.…
In deemoedigheid
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
553 ik hoorde ze
schuifelend
naderbij komen
zag hoe stilte
haar hand op
zijn arm stuurde
waar hij al lang
in een vage einder
tuurde in een wereld
die hem vergeten was
hem niet meer zag
als medemens
zij kenden hun
plaats al een leven
lang in deemoedigheid
dicht bij hem en het
voelde als vroeger thuis
met hun voorouders
die hen…
Heelkunst
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
605 Bij ons is heelkunde op Kos ontstaan
Hippocrates brak er genezend baan
Nu treft men enkel witte jassen aan
Geen doekoen of mwandishi of sjamaan
Toch is er iets waar ik soms nog op stuit
Zijn wonderdokters echt de wereld uit?
't Zijn immers psychiater, loog en peut
Die maken er al heel lang deel van uit:
De Medica van Tulp en van Boerhaave…
Siepel
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
518 Neem een uitje als remedie
tegen een grieperig gevoel neuzeniezeligheid en luchtkanaalbenauwende verkoudheidsklachten
ontdoe hem van dekmantel
verwijder schil dan glimt de huid
als een pasgeboren baby
een kind kan de was doen
lardeer de gladjanus
met in olijfolie gebakken
spekjes, in stukjes gehakte tempeh
in blokjes fijngesneden…
[ Wat een mooie stem ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
475 Wat een mooie stem!
Zou hij misschien dagelijks --
honing gorgelen?…
Sacrosanct
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
479 Als anarchie van cellen
leidt tot röntgenstralen
worden negatieven
rimpelende vellen
tegen een muur
van helwit licht
leggen zij de fatale
massa in spookachtig
donker bloot
Doktoren dicteren
de casus gestaag
even exact monotoon
als piloten en vellen
hun genadeloos oordeel
over knieën en heupen
galactische borsten
en…
TRAUMA
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
577 Het zenuwstelsel van de rooibok
Een Afrikaanse soort gazelle
Brengt hem in zogeheten prooi- shock
Indien belaagd door supersnelle
Predators; panters die graag roven
Impala's lijken te bevriezen
Barmhartig dit totaal verdoven
Pijn doet het dan niet te verliezen
Het DIER lijkt dood, maar komt tot leven
Gaat ademhalen, staan, schudt schrikken…
[ Tot rust gekomen ]
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
428 Tot rust gekomen
door de whiskey sta ik op --
De tuin gaat draaien.…
ONTHULLING
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 Toch een jas in de morgen,
overbodigheid ’s middags:
bescherming past tijdelijk;
mensen behoeven een vacht.
In harigheid te kunnen woelen,
tasten naar een onderlaag,
behoefte nog aan oppervlakte:
bevoelen brengt nader, dichtbij.
Maar het kunnen onthullen,
een mantel langzaam ontknoopt,
een laag voorbij en dan weer:
gestaag wordt warmte gewaar…