We leggen het open zonder haast. Geen sirenes, geen redding meer nodig. Het verlangen ligt stil, bleek onder het licht. Niet gestorven aan gebrek, maar aan zichzelf. Hier: de borstkas van misschien. Adem uitgeblazen in andermans leegte. Het hart is kleiner dan verwacht. Versleten randen. Littekens die niet meer bloeden en toch…

Mijn hoofd spreekt in kamers die niemand wil verraden. Stemmen glijden langs muren, ze huilen wat ik ben, wat ik nooit zal zijn. Ik voel mijn gedachten breken, als glas dat zacht valt. Ze verspreiden zich, spreiden zich over tafels, stoelen, tussen zinnen die ik niet volg, tussen de stilte die me opeist. Ik zie mezelf in stukken, versplinterd…

Blindelings word ik gevonden door de nacht. Naakt raakt nacht me diep. En toch, in de verte roept een uil, een roep om mijn naam. Mijn naam die een deur wordt naar een andere vallei, een thuis voor lege huizen (hulzen), er zijn geen woorden om hen te bewonen. Nacht verdraait zich stil/zwijgend tot droom, raam naar verleden (mijn eigen…

de stentorstem gooit een emmer koud water over de koortsige dromen van iemands slaap de straal van een zaklamp tast genadeloos verblinde ogen af iemand ademt nog een stilleven zit aan tafel de sleetse geur van soep sluiert boven verdoofde hoofden…

De kamer blijft dezelfde, maar hij staat net een graad verkeerd. Stoelen luisteren, de klok kijkt me aan. Woorden vallen uit elkaar nog voor ze mijn mond bereiken. Zinnen worden signalen, signalen worden bevelen. De wereld wordt te dichtbij. Gezichten lekken betekenis, elk gebaar is een aanwijzing, elk zwijgen een complot dat speciaal…

Niet te kunnen erkennen dat je een banale banaan bent geweest. Eén bonk lomp gedrag antwoord moet zijn op een onschuldige vraag. Werkelijk niets begrepen heeft wat 'reviewen' inhoudt. Ja: Jouw tirannieke vlag! Wat men periodiek beweert - jouw houding een bot mes is - wordt vloekend in de pan gehakt. Laat je poëtisch nakijken, man.…

============ ================== ik tekende paarden, steeds weer paarden, die dezelfde kant op rijden. in het patroon van het tafelzeil zie ik alles wat bestaat door een manier van kijken en er was warmte en geluk mijn moeder strijkt de overalls, blauwgelapt, met boerenbonte boetepleisters de kachel likt de kolenkit, houd hem in de gaten…

Ook dit dit streven naar het subliminale de nimmer rechtstreeks te achterhalen intentie de in-tentie de in-spanning naar het just in time i.e. at the right moment in the right place and above all (as far as these limitations are concerned) in the right way dient gepaard te gaan met de lexicaal gekozen grammaticaal bevrozen…

In een wereld van schaduwen wandel ik, tussen werkelijkheid en fantasie. Mijn geest splitst zich als glas, elke reflectie een ander ik. Jarenlange manipulatie, maar het lag aan mij! Stilte-behandeling, dagen lang, terwijl ik verdween in mijzelf. Een wondertje kwam, vermoeidheid volgde. De wereld draaide weg, onder mijn wankele…

Thans gevoel ik uit 't diepst van mijn tenen - onlangs nog gepedicureerd tien platbodems stil aangemeerd sub rosa, ik moet ervan wenen op eieren loop ik haast krom maar ik buig niet, kom straks weerom - de aandrang of, meer nog, urgentie om u te wijzen op de essentie van wat men - waar ook, wie ook maar (behalve de sloebers en stakkers…

========== =============== oude mannen zonder tanden ze kijken plaatjes ze doen geen kwaad, ze doen geen daadjes, maar murmelen zachtjes in hun huis vol boekenkastjes, hun eigen gedachtjes in parmantige praatjes, publiceren het op plaatsjes. zie mij, houd van mij, begrijp me toch. =============== ==========…

Vervreemding heeft iets van verwildering en achterdocht woeste, nachtelijke ademtocht drang naar vrijheid om te leven je hebt haar lief, die soevereine muze maar slechts in dwalende gedachten onveranderde momenten en in de toekomst waar nieuwe dromen slapen komt ze plotseling terug in een doorzichtige jurk verschijnt ze op het bal als…

Er ligt een mooiere zuivere beschaving dan die van de prille vormgeving in mijn beperkte denkwereld op een elitaire schrijverssite van dit groene kikkerland waar mens en mening waarheid mennen de zilvervis de meeuw in de bek leert kennen als blauwe avond stil de zwarte nacht ontmoet een diepte ver van hier in het duister van…

Vertel het niet aan iedereen er is geen noodzaak of urgentie om de twijfel te verdragen alsof ratio aan erosie onderhevig is de prille gedachten over liefde veranderen in intense emoties alleen in de nacht van het zwoele nachtwoud een nieuw hoofdstuk uit een oud verhaal redelijk verstand getrouwd met dwaalgeesten beschrijf me hoe de liefde…

(voor Arminda Aberastury Fernández) Jij wist tot diep in de ziel van kinderen te kijken, maar jouw eigen kinderziel bleef een mysterie, je kon de kern van jouw leed niet meer bereiken, ook niet met andere psycho-analytici, zoals de beroemde Sophie Morgenstern en Melanie Klein. voor wie jij als een ambassadrice fungeerde, maar je vergat de…

waar heb ik ergens gewoond zo dacht ik zo vaak natuurlijk heb ik altijd onder een dak geslapen en ben nimmer de deur uitgezet toch was mijn jeugd er een als velen zeker niet gekooid, maar de eigenwaarde is door een gang langs wisselende paden veel later door mijn opstuwende ziel gered . vaag blijft mijn wezen in kennis van het vroege het moet…

ik ga graag naar bed, zo tegen mijn vast moment tevreden ben ik meestal over wat ik heb gedaan die dag een gevoel waaraan mijn "zijn" in vrede is gewend het "oog op morgen" maakt vaak van oud nieuws gewag. ik merk dat des nacht als ik even uit mijn bed mijn benen strek en ik middels de radio met een andere stem word verwend zoals het leven…

De vrouw op het Venetiaanse balkon glimlacht naar al haar bloemen en planten, de kleuren worden tropische papegaaien die haar reine lichaam al fladderend bedekken iedere tepel lokt als een luxe bonbon, hij bewondert haar oerwoud van alle kanten, maar rondom haar zwemmen witte haaien, zij laat al haar aanbidders genadeloos verrekken. In…

steeds meer zie ik in de ander mijzelf en minder de mens in zijn of haar kunne ik zeg niet dat alles vergrijsd of verdord mij toeschijnt neen, ieder die ik ontmoet wil ik de eigenwaarde gunnen en daarbij liefde overmatig aangelijnd ik zie mijzelf in een spiegel die hij, zij of het mij voorhoudt en ga af op mijn intuïtie en/of ervaren gevoel…

soms aanvaard ik eigenlijk het alleen zijn steeds meer en heb ik vrede in mijn bestaan, natuurlijk negeer ik niet het unieke gemis . vaker spreekt in mij ook de rede die er op duidt de huidige weg te gaan zoals die zich reeds allengs ontvouwt en al meedragend een onvervangbaar zielenbestaan . in de omgang met de andere mens vind ik meer…