Het is niet duidelijk hoe precies maar ik begin jouw mechanische stemgeluid steeds beter te herkennen je hebt dezelfde precisie wanneer het om emoties gaat als je een paar boeken hebt gelezen maar alle andere literatuur bent vergeten al neem ik je niets kwalijk, je bent immers geen mens, maar in feite een machine die met een soort van…

Kom je gauw weer? Lieverd, je komt toch? Waarom ben je niet bij me? Gaat het goed met je? Vind je me nog steeds leuk? Zou je me missen als ik verdween? Zal deze brief bij je aankomen? Zie ik je nog eens? Weet je nog die nacht in Bourgondië toen ik door de donkere gang naar jouw kamer kwam en we het er tijdens de onweersbui over…

Wanneer de kamer stil wordt, blijft er een hand op tafel liggen. Een schouder naast de jouwe, een stem die niet vraagt wat je moet voelen. Twee kopjes op de tafel, herfstlicht over het glas. Niet verder dan een stoel naast je, een hand op je arm, samen naar buiten wanneer de avond valt. Arm in arm.…

Het wortelen van onze vriendschap kost de nodige moeite, nu de weg naar dichterbij plaatsvindt via jouw hart. Maar op het slingerpad naar jouw dromenland verbindt zelfs mijn meest eenzame stilte de eenvoud van jouw dromen met een werkelijkheid die ik als onbestaanbaar had verwacht. Waar de wereld soms kil is en doelloos lijkt, vonden wij…

Bezoek aan een vriend. Dementerend. De kamer is donker. Hij herkent me. Geen klassieke, zinloze vraag. Hij zucht: 'Moeilijk.' Tweemaal, diep vanuit zichzelf. Ik zeg tot afscheid: 'Ik spring nog eens binnen.' Hij glimlacht vaag.…

er gaat geen dag voorbij zonder het verleden mee te dragen in het heden op weg naar morgen in ieder moment tonen zich de lagen die er aldoor voor zorgen dat het gaat over mij . ik ben niet uit te leggen; wie kan dat wel jezelf inschatten is een onbereikbaar doel het is een opsomming van tijd in een tel wel is het zo dat ieder moment is gebonden…

vriendschap is als een vorm van broederschap, een extra arm aan de boom van het leven. . groots zijn zij die mij zo beschermen en aandacht hebben voor mijn zwakke zijden. . of degene die een traan wegneemt — pijn of vreugde, beide waar. . vriendschap groeit in gelijkheid, in aanwezigheid, en blijft bestaan zelfs in afwezigheid. . ik…

ik dwaal door de zomer, ben geen nieuwkomer, doch het mooie blauw en heldere licht geeft steeds warmte en dromend uitzicht . het zijn wat woordjes dun uitgedrukt, vertellen zij over liefde in haast muzikale akkoordjes het is mogelijk dat het ook jou lukt . nee, we zakken thans niet in ons gemoed dat doet geen recht aan de gaven die ik…

Jouw zilte stromen maken weidse gebaren, en brengen de lente een nieuwe zomerzon. Ik zie hoe jouw golven de rust bewaren, daar waar mijn intieme heimwee begon. Ik ben weer het spelende kind in de duinen, te klein om de verre horizon te verstaan. Te groot om de korrels van zand te verzuimen, gevangen in hoe de getijden vergaan. Zeevriend,…

Hij gunt jou de schoonste met liefdeslicht omrande zicht- en adembenemende Sirenen-gelijkende Nereïden-overstijgende vrouwe uit ‘t Baarnsche bos of zomaar gevonden in het zicht van Cupido losjes in het Cantonpark Hij ziet jou vrij in de wind ongehinderd verder stijgen op de thermiek van het vuur van het aangewakkerde hart wat herinneringen…

ik heb weet dat vriendschap aard ik heb kennis van zaken er zijn er die stilletjes over me waken dichtbij en veraf het is onzichtbaar, maar toch heb ik daardoor mezelf gebaard en zeg -ik doe er toe en ben het waard- al moet ieder zichzelf dragen en is vaak alleen zijn eigen aan de mens ik zie en hoor om me heen hen zeggen er is iemand…

‘je hebt de troostprijs gewonnen voor de slechtste debatronde tijdens het intellectuele discours’ de kaart lag tussen andere lotgevallen van ongeopende post en totoballen op de kokosmat – nog in de verpakking op de ijskastdeur was blijven plakken een vette foto uit een magazine van een cultgitarist in boa-uniform ‘zijn noten werden…

Zo graag zou ik je laten weten hoe dankbaar-blij mijn ziel nu is maar ‘k vind niet gauw de juiste woorden en vraag ook best vergiffenis want ‘k twijfel soms nog aan je vriendschap want zelden stuur jij een bericht als ik niet eerst een mailtje stuurde of woorden van een nieuw gedicht. Je hebt het druk, dat weet ik echt wel en dagen gaan…

Iedere dag vult een deeltje van een jaar. Een jaar dat een deeltje is van je leven. Je leven dat je vele dagen al lief is. Vul dagen die je nog krijgt met liefde die je hebt. Vul de wereld in de jaren vol vrede.…

Mijn tent ligt in de kamer ...opgerold in de hoek naast het logeerbed ik kijk even om ...de deur is niet op slot net als al de deuren op deze hal, negentien hoog ...in de hemel ben ik een bang vogeltje in een vreemd nest dat wiegt in de wind ...Binnen ruist de lucht zacht sensoren voelen wat ik wil voelen met mijn eigen zintuigen…

O, personne, ware u niet d'enk’le zaligheid zelve, optimale muil van steen formidabel doormalende; aflatend als schoonste in talen der doezelaars tot het Italiaanse Witz, en wat al dies meer zij. Ik vreesde een x-aantal meervoudige gezichten, meer dan de verplichting tot een zondige knieval; want ik dans, jij allemans ik dans op…

Met mooi weer spelen in regen en wind kom je er niet makker het leven is zoals het is ook verdriet zal jouw deel zijn positief doen kan voor een glimlach zorgen vaak zo oppervlakkig dom en naïef terwijl de natuur wegkwijnt de puurheid verdwijnt de massa een eenheidsworst wordt door criminele psychologen zakenlui en crisismanagers…

Omdat ik puzzels voor familieleden liet maken, ‘k ‘t leuk vond ze te ontwerpen maakte ik er ook een voor mezelf met de gedachte mijn vriendinnen in kersttijd uit te nodigen, hem inelkaar te zetten, zichzelf langzaam ontdekkend in de collage fotootjes van hen, met middenop de titel als ik jullie niet had… Heb ook daar foto ‘s…

Hij kwam van ver Zijn rugzak vol met rauw verdriet en afscheid zo verscheurend Maar dat zei hij niet Hij noemde wel zijn reis De route Maar hij sprak niet van de hardheid, de versteende kou. En noemde niet het kille zweet onder zijn jas En niet het zwarte zuigende moeras Hij noemde niet de kracht van ‘t koude water Dat drukte op zijn…

Gewoon met mij omgaan Samen eropuit en over van alles praten maar niet over mij want als ik jou aan het woord laat lijkt niets op zijn plek te blijven staan: met gewaagd vragen te verkennen die ik nog niet heb beweeg je mijn gedachten Je jaagt ze uit elkaar en verward verlaat ik jou Laat ons toch vrienden zijn…