Waar verre ruige horizonnen zich uitstrekken in gebarentaal van stille luwte en intieme rust ben ik de naamloze uren verloren door al mijn mentale tekortkomingen in bezinning die er zuurstof vindt.…

Een goedemorgen meester Winder X "U van hetzelfde, vader Hindert Nix hoe maakt u het, psychofysiekmentaal na doorgelicht te zijn in 't hospitaal qua pet f18 fdg lx?" O dank u, ja, wat zal ik ervan zeggen primair cutaan is er normalisatie en links in het gelaat geen aberratie die plant die mij vleesetend maltraiteerde vertoont geen…

ik heb een heel aardig voorstel gedaan maar je reageert niet op mijn bericht dus moet het maar hier in het zicht staan als wij elkaar nou eens met rust laten elkaar geen commentaar meer geven wij allebei geen onzin meer uitblaten dat is het beste voor de algehele sfeer dan hebben anderen geen last van ons en vindt iedereen ons misschien…

ik groei als het licht mij kust en slaap als de koude mij in slaap wiegt ik bloei wanneer de zon mij liefkoost en soms na stormen en overdaad aan water of droogte is het de nacht die mij sust tot slapends toe, als de maan dat wil zo draag ook jij de morgenstond de dag, maar ook de avond in je ziel de wegen die wij gaan vallen ooit doodstil…

Muurbloem is geen bloem zij is schaduw achter rozen op vergeeld behang in vaalbruin beige krijgt zij weinig water geen uitbundige regenbui klagen is uit den boze haar hart mag geen emotie tonen daarom zijn rode stampers ongepast gele pluizigheid als den doden Muurbloem mag niet praten zich nergens over uitlaten over grond kruipen niet…

Ik kauw de wind als noradrenaline ploppen bakpoederkussentjes omgekeerd in rijzend deeg bellen gas dalen in het stijgende glas trillen baniers in de bries bij het gloren van de daken waai ik uit mijn stappen knappen badparels in mijn boterhamzakje spatten bij het vijfde station de waterballonnen pas…

In milde winter die spoedig verdwijnt staan geurige viooltjes en frisse heidestruikjes samen dubbend bij elkaar verwelkomen de sprookjesstem welke geen jaargetijde kent onverwoestbare bloei bezit.…

De echo spreekt. De muren antwoorden niet. Mijn gedachten ingesloten, Door angsten en verdriet. De aarde draait. De vloer wankelt. Mijn wereld kantelend, De waarheid verdraaid. Druk van binnen, Het klopt aan. Mijn bewustzijn brengt me hier, Naar het bestaan. Druk van buiten, Uitend tot pijn. Kwellend door mijn brein, Alles lijkt…

De maan herinnert ons dat het leven in cycli beweegt. Ze verdwijnt, keert terug, verandert van vorm— en blijft toch altijd heel. In haar stille gloed leren wij dat duisternis geen einde is, maar een plaats van worden. Zoals de maan mogen wij rusten, afnemen, opnieuw beginnen. Zelfs wanneer we onzichtbaar zijn, blijft ons licht bestaan…

Iedereen heeft zijn eigen gave in de neurotische enclave alle registers geopend het publiek vol verbazing hier is het aardse paradijs eerbiedig oud en wijs een geheim vertaald in tijd in zinnen van pijn en leed meer dan alleen gezelligheid voor oude vileine bokken geen nieuwswaardigheid hier houdt men niet van jokken en blijft de…

Lawaai in de straat geeft lust om te vluchten naar een plaats van rust. Met de wind mee gaan, vrij van alle gedachten: blij vooruitzicht wenkt. Toont ijle verte wijd boerenland vol kolen? Het is een bosrand! Om oude bomen groeit dichte klimop, waarin kleine schaduw trilt. Aan rechte stammen hangen nestkastjes, stil, dof, geheel…

In het grote dorp Drachten verrijst plechtig een gebouw waarin een gemeenschap van geestelijke broeders wil leven en werken tot eer van hun God zegen rust op de arbeid in boomgaard en groentetuin zending straalt over omstreken en reist over de wereld het klooster krijgt ander bestaan geboorte huwelijk en overlijden van mensen…

Bijvoorbeeld dat van Zuiderzeepad En je in Blokzijl, in ‘t Mauritshuis met koffie en met soep begint Dan door niemandsland in Nederland verzeild w’ omlopen moesten vanwege Natura 2000 tussen riet en zon en schachten, grachten, waar bootjes, fiets hun vrachten brachten Dan Kalenberg waar tweede soep Verderop het pad tussen struikgewas…

tussen het dichten door het zoeken en snuffelen in stapels vergeten stof langs denkbeeldige kabels fysieke hersenspinsels onder druk van het hart smartelijke verleden taal rond de gordels des hemels in namen van alle nimfen beschimpte goden en doden geradbraakte muzenheuvels die verdomde Helikon weer het verbranden mijner vleugels of laat…

Zonnestralen zullen je vinden Ook al zit je in het duister In je donkere wereld Waar niets goed voelt Ze zullen je vinden en omhelzen Nemen je mee naar helder licht Laten je zien wat vreugde is Maken van je kou een warme plek Wees niet bang voor zonnestralen Ze zijn er voor jou plezier Binnenkort zal je weer lachen En je wereld anders…

In de ochtend van mijn leven Kwam ik mijn geluk tegen, In de avond van mijn leven, Verloor ik ’t geluk ik had. In de zomer van miin leven, Plukte ik ’t geluk, ’k van genoot, Nu de winter nadert, Wacht mij nog slechts de dood. Per saldo ben ik best tevreden, Met wat ik kreeg, Koester mooie herinneringen, Vastgelegd in wat ik er over…

Een hart kan niet breken het kan overslaan als ingehouden adem en doorgaan Een hart is volmaakt in imperfectie perfect in harmonie met je natuur Een hart met littekens klopt onvermoeibaar heelt de scheuren Een hart vol verlangen blijft niet treuren is vrij van gevangen wil in ontvankelijkheid ontvangen Een hart bevangen door…

Mijn engel zei ik laat je langer leven langer dan een vleugellamme vlinder ik weet dat jij gehecht bent aan het leven bizarre dodendans, jouw vogelvlucht O engel, zie, mijn ziel schuilt in de boom des levens, nee het zijn geen fluisteringen geen ademende hemelduisteringen want tussen tijd en stilte schuift een raadsel dat zich postuum ontrafelt…

voor wie moedig is maar kwetsbaar mag zijn voor wie zich zwak voelt maar sterk is voor wie vliegen wil met gebroken vleugels ze genezen om hoger dan hoog te stijgen om alles te overzien om met diezelfde vleugels jezelf te omarmen je warm te houden als er kou is en je denkt dat je zwak bent maar sterker dan ooit…

Kom binnen, beste klant, kom gauw, wij bieden rust, jawel, vertrouw! Een polis hier, een handteken daar, en hup — uw zorgen zijn wel klaar! Tot morgen storm, tot val of kras, dan hoort u plots: “’t Is buiten klas.” Een franchise hier, een troellala, de schade? Ach… dat regelen we daarna. We praten warm, we lachen zacht, we zijn van zorg…