Je ziet je eeuwige zomer snel vervagen Dus grijp je om je heen naar van die schimmen Die jij lang bij je denkt te kunnen dragen Eerst liet ik jou aan dingen die jij kostbaar vindt nog wennen Zelfs in je hand zie jij hem niet eens glimmen Je zou die diamant niet eens herkennen Ben jij nu alle jaren van je leven aan 't vergaren De tijd…

We gingen naar een groep Mannen, vrouwen, zagen elkaar naakt Er was een sterke grote vrouw met mannenstem en weinig borst bij Een andere happening We zongen met een vrouwengroep Er klonk een mannenstem naast alle vrouwelijke hoge stemmen. Ik keek, naast haar stond iemand uitdagend mee te zingen, die ook naar mij keek We gingen weg…

Bij dageraad lees ik in slow motion jouw poëzie Een grote muur kruipt in het duister tot boven het geruis van esdoornbladeren Nog voor de dageraad ruisen de kabels van de lift in de verte knarst een spoorlijn Vogels ruisen met opschietende vleugels voorbij en de dag, ach de dag Op het binnenplein jammert een muzikant een…

De reiger is vindingrijk jaagt op voedsel in weilanden aan rivieren zoekt het desnoods bij drukke stadsgrachten mijdt kieskeurigheid alles wat door zijn keelgat kan verdwijnt snel naar binnen de wilde schrokop ontziet geen enkel klein dier desondanks verlangt de ruwe rakker naar hecht gemeenschapsleven grote groepen nesten…

Op straat blinkt er iets, ik sta stil en schop het weg -- pff, een dode ster.…

zucht-zicht verspringende zinnen ongerepte poppen van vlinders Maagdelijk schoon zuiverend van schuld snelheid van het licht kleurschake-ringen Eland in vernieuwende geweien grazen in zondagse paden hinde die het water las Jeruzalem in een maagdelijk blad licht dat vlees geworden was bestuivende bijen was…

ik laveerde op de thermiek van een warme weerkaatsende aarde waarbij door verschillen in ondergrond kleine tornado’s ontstonden nauwelijks zichtbaar maar in snelle ontwikkelings- potentie redelijk gevaarlijk als de condities gelijk blijven in de bovenlucht zeker daar waar houtbouw vlot construeren mogelijk maakt werken explosie…

Laat de wereld even voorbij waaien het ziek zijn is al zwaar genoeg maak je hoofd leeg en denk aan niets het is niet te verklaren waarom de een meer moet lijden dan de ander je bent een man zonder land een toekomst zonder horizon een verleden vol vergetelheid vergankelijk op weg naar het einde ik heb je lief gehad in barre tijden de…

Ze bouwden een barricade een brak bouwseltje zonder naam. Niets om over te vallen even zwaaien soms met een theedoek-vlag. De jaren gingen tellen uit het donker rezen barrages iconen van vijandigheid. Op bittere grond beland achter zwaktes verschanst in onthechting thuisgeraakt. Zou het kunnen? het leven langzaam achterwaarts…

Als alles in mij is verstard tot steen, tot muur, tot een spelonk mijn zelf verworden is, waarvoor een rotsblok ligt, wees jij dan vonk in mij, wees vuur, verlicht mijn hart. Ontgrendel jij dan mijn bestaan dat mank aan wonder nergens daagt. Maak stromend mij weer, warm en zacht, jij die mijn oorsprong heilig acht. Dan hoor ik op…

ik zag je huid waarop speels het licht van de zon danste zij dook in de donkere contrasten van je gespierde lijf dat jij met enige trots liet zien in het zelfbewuste bloeien van je fysieke pracht met de aantrekkelijke lach uit je nog jeugdig gezicht dat de heerlijke harmonie omarmde met intense warmte zodat ik zacht een kleine…

Mijn voorlaatste wens voor Poetin Landjepik spelen Lijnentrekkend in de grond terwijl Moedertje Rusland Almaar kleiner wordt Stop zo snel mogelijk Deze zich snel ontwikkelende Dictator Omarm een nieuwe Gorbatsjov Laat huidige tijd De toekomst zijn, WERELDSTA- BILITEIT. Tot slot mijn laat- ste wens voor Poetin: Beter de leer van…

Een jonge en onervaren ooievaar uit Berg-en-Terblijt, door zijn collega's verrast met een champagneontbijt, vertrekt met z'n allereerste baby-pakket, maar hij wordt onderweg aan de kant gezet, en raakt na 'n blaastest meteen z'n vliegbrevet kwijt ! ...…

Het gevoel gebruikt te worden is niet zo erg -- als ongebruikt zijn.…

Er ligt een stille schaduw in de uren van de nacht op de plek waar je zweeg ik voel me nu zo leeg misschien kom je ooit terug op een koude winterdag om te communiceren over liefde en waarheid en de dag dat de lente komt als een vers in het vooruitzicht er zwijgt een stille schaduw op de plek waar ik nu lig de stilte is onveranderlijk…

De nacht hangt groot en wijds en onbestemd in eukalypta's duisternis verborgen zwijgend houdt de achterkant der maan als nachtwacht moeder aarde in haar greep als langs de zeeën tot de verre kim er vonken gloeien bij de oosterpoort die kale rotsen van takla makan in lichterlaaie zetten, woeste hoogten van lhasa, tibet en de himalaya's…

Nu de natuur naar de knoppen gaat terwijl de lente neigt naar bloeien wie kan het bloeden nog stoppen Moeder Aarde verdrinkt in tranen wat moeten we doen plantaardige kaas is niet echt lekker en de ouderwetse worst zorgt voor culinair plezier de koe overslaan is niet zo makkelijk maar met veel minder vlees moet er toch een hoop lukken…

(voor Deetje Damme (1909 - 1934)) Daar sta je dan ergens in Batavia leunend met de ellenbogen tegen een reling de onderarmen en handen relaxed neerhangend terwijl jouw riem om jouw slanke taille zit Jouw kapsel springt van rechts op sierlijke wijze naar voren en jouw witte jurk zit als gegoten ik kijk vooral naar jouw dichtgeknepen…

Een zwaar, enigszins ingevallen dak dekt het kleine huis van Olle Kapoen, de wortelman, die woont tussen het groen van lieve vlierstruik en oude, kromme tak. Het kereltje is gesteld op zijn gemak, maar moet somtijds wat groots heldhaftigs doen, houdt zich daarbij vastberaden en koen; daarna verloopt het leven ongestoord mak. Deur en raamluiken…

Buiten is het een mooie lentedag, binnen kringverjaardag: “de bereikbaarheid is mijn beleidsterrein”, zegt hij na de appeltaart “en ik doe ook het geld voor alle projecten” “bikram yoga is heerlijk” “sinaasappelsap met 0,02 procent melkvet is geen frisdrank meer maar suikertaxloze zuiveldrink” “die heeft een nieuwe knie” “nee,…