Dieren zijn dieren ook in het paradijs waren ze niet veilig voor elkaar, maar toen kwam het kwaad: de meedogenloze mens voor wie zelfs de slang moest vluchten wegens een rijpe appel aan de boom waarin hij danste De tuin was al gauw te klein voor de mens, hij brak uit en trok de wereld in trok sporen van vernieling om de hoogste…

De woonkamer spic & span, niemand lacht Tot een monumentaal ding opgemaakt Iets dat paspopperig kant nog wal raakt Somber in zijn grafkist binnengebracht Tijdens de avondwake tranen grienend Om de verloren vriend denk ik verslagen Snikkend aan onze verdane dagen En aan de dood op zijn wenken bedient Waarna gewikkeld in boomschorsdoeken…

Silhouet uit de as Ik ben maar een kind, mijn leven een rugzak, begraven onder andermans bagage aan een halte waar enkel de wind nog reist. Ik ben jouw kind, geboren uit rouw en door onverschillige handen nooit echt gedragen. Ik ben toch ieders kind? Wie wekt mij uit de omtrek van vergeten gezichten, wie leert…

Je vertelt me iets over liefde, waarheid trouw en vergane glorie in de geheimzinnige lichtfabriek vol dansende uitbundige mensen het is een groot kraakpand in een verlaten dorp aan zee waar ze oude boeken verzamelen in een kleine muziekzaal zonder dak Eindelijk is de duisternis zoet geworden door menselijk falen in jouw droombeeld…

Een gheneughlycke nochtans scabreuzelijke minnekozerij in een scharlakenpaarse krokus- en paardenbloemenwei Zie hen dan gloedvol, vol vuur  en vurig als een furie onstuimige strofen in golvende patronen  opgaand in vlammen  losgaand in wisselende hoogspanning  van tegendraadse antipoden zonder meer uitzonderlijk eigenzinnig…

hij zou bijna beginnen te geloven in complotten en theorieën waar zelfs de zotste honden niet voor op hun knieën gaan hij zou bijna onnavolgbare wegen dezer dagboekidioterieën vol leegte vloekend vullen met Sodom- en orgieëntaal hij zou bijna het dark web erbij halen of zwarte-gaten-fantasieën waar hij liever praten wil over de…

Je slaapt te veel met de machtige intensiteit die dromen eigen is naamloos en anoniem in een bizarre droomwereld ben ik nog steeds relevant? vraag je aan het geweten van jouw intieme innerlijk ​ jouw naam staat zelden in de krant kent niemand je in dit land ben je onbekend hoor ik je weer aan mijn deur kloppen het zou de deur…

Stille stroom glijdt zacht noten fluisteren in de wind hart ademt mee…

Luister naar de stopstreep jammerend in de nacht het is de bivakmuts die je oren drukt Voel de stopstreep die bibbert in de zon, de ochtend baart stralen op je trillend kompas Spring voorbij de stopstreep lach door de confetti heen dat danst op je schouders en de polka van je opa.…

Raak me aan,voorzichtig. Tederheid is iets geworden dat snijdt waar ik geen huid heb. Ik schop de dekens weg, zoek koelte, staar naar het plafond waar een barst loopt die ik al weken volg. Jij kijkt naar mij vanuit een afstand die in dit bed is ontstaan. Boven de deur hangt een babyfoto achter glas. Mijn vingers willen het aanraken…

verwekking heeft een prijs een opdracht groeien leren weren zoeken vinden vrijen vermenigvuldigen vreugde angst verdriet de weg vergaan waar het grote niets de oorsprong de verwekking de opdracht is voorafgegaan…

Bomen staan stram, zwart. Onder hen toont het water schuivende lichten.…

Dit alles zal toch ooit vergaan: de mooie dromen en het dwaas vertoon, maar laat ons hoopvol leven want niets is hier gewoon maar alles is gegeven. Vandaag willen we herbeginnen: een assenkruisje op ons hoofd ten teken van vergankelijkheid maar dat niets voorgoed is gedoofd; laat ons bewust leven in deze tijd. We willen delen met de velen…

Dit is wat hij altijd al wilde niks worden, maar zijn zich in alle ruimte wentelen het donker tegemoet treden met goed genoeg gemoed de gloed van het zwart voelen in vloeiende handbewegingen veranderingen teweegbrengen aan de verengde werkelijkheid. Wat hij al zo lang wil zijn wat hij bij geboorte al was een zuiver geluid tegen…

De wereld beschrijven zoals ik haar begrijp misschien zoals ik wil dat ze zou zijn De wereld en de mensen die zich onderling handhaven bekijken, ook mijzelf, zo intens dat ik het onthoud en kan doorvertellen alsof de lezers bij hen, bij mij en bij zichzelf naar binnen kijken en zien hoe weinig het voorstelt het werk, de prestaties…

Ik loop opnieuw, rechter, niet langer gebogen onder het juk van redelijke twijfel waarmee u mijn demon vrijsprak. Bevrijd ben ik nu ook van al zijn loze excuses, die mijn kokende bloed niet konden stelpen. Ach ja, ik kan weer lopen, maar zal mijn geest ooit nog kunnen zweven zoals vroeger?…

Ambtenaar Dorknoper heeft grote hamstertanden hamstert geweldig met belastingpapieren knijpt en krabt bij opwinding zijn wippende bril die krasjes en deukjes krijgt jaagt al te graag op het geld van goedmoedige heer Bommel terwijl slimme Tom Poes de vergaarder van bedragen spitsvondig mild weet te stemmen.…

OP WEG NAAR ASCIANO Hoor je de oude vrouwen staan bij de fontein en zie je de zon hun gezichten beschilderen met voorbij vliegende tortelduiven Het plein is als een schelp gelegd en waaiert uit tegen de huizen waarvan de luiken daags sluiten ik kijk op hen neer vanaf het palazzo Hoor de oude vrouwen lachen ze draaien hun rokken in elkaar…

Nu het bijna winter is wil ik je nog iets melden: weet dat ik de zomer mis de vlinders op de velden Nu de winter binnentreedt wil ik je nog iets schrijven: weet dat ik ze niet vergeet zo’n vlinder zal beklijven Nu de winter voelbaar wordt wil ik je nog iets geven: weet, nu alles is verdord de vlinders zijn gebleven…

’s nachts geef ik hem soms een kusje als hij zo’n beweeglijke nacht heeft als hij weer door woeste dromen herbeleeft wat hij overleven moest en zou wat nooit meer hoeft omdat ik liever voel -en gauw! dat hij mij kusjes geeft de zoete zachtheid beleeft dat wij op onze dromen in vertrouwen zweven kunnen dus blijf ik hem die kusjes gunnen…