Het boek
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
288 Zakje chips, ontkurkte wijn
Wachtend, zat ik in mijn hoek
Ik sta recht en neem het boek
Wandel naar het raam en gooi het weg
Want er is niemand, echt niemand
Voor wie ik het zal lezen…
Tanka
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
249 Geen levende ziel
langs het glimmende asfalt.
Trieste vervreemding.
De gerekte lichttoortsen
maken de weg tot rivier.…
Het beleg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
224 Laat hen maar praten, in woorden
hun gelijk halen alsof we het hebben
over hetzelfde, ja laat hen maar
schieten, de staat zwicht niet
voor geweld, bloed schrijft
geen bewijzen, alleen feiten
brengen waarheid aan het licht:
vreemden en verwanten omsingelen
ons, ze schreeuwen dreigementen
en eisen, verzaken de vrede
Maar wij hebben alles…
Iris
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
315 De komende dagen
zien wij de vlagen
van Pluvius' slagen
ondermaans dalen
Helios is de klos
breekt af en toe los
laat Iris haar
regenboog stralen
in momentopnamen
is die hemelrankdame
de schoonste in Alice's
spiegelwonderland
Genieten geblazen
van kleurrijke fasen
wat wij in haar lazen
met meerkleurenglazen
reikt verder dan…
Cleopatra en chautauqua
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
350 Chautauqua ziet 's ochtends de
Caleidoscope sky en doet z'n beide mocassins aan - Indianen noemen het spartelende vissen...
"Come on, niet zo springen, doe even normaal, you little bastards
Cleo to the left and
Carole to the right. Als ik jullie niet had zei ik nooit
'Colour my world!"
...Centuries earlier, in the ancient world...…
VROEGE KOELTE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
284 In het morgenbos
tikken talloze druppels,
geboren uit mist,
zacht en keurig in de maat
op takken en harde grond.
Nevel daalt traag, laat
steeds meer voor de dag komen,
geeft de boomstammen,
die dood en vermolmd liggen,
nieuwe, frisse levenslucht.…
Stilte na de drift
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
422 Stilte na de Drift
er is een plek
in ieder mens
waar onrust woont
ze tikt,
zoals een vogel tikt
tegen glas
niet om binnen te komen
maar om gehoord te worden
geweld
is geen daad,
maar een honger
een snelle manier
om te voelen
dat je bestaat
maar wat men niet zegt:
het bestaan zelf
wordt er dun van
nadat het lawaai…
Zonder handen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
383 Liefde zal de kunst veroveren
zeg je met een klassieke snik
in jouw stem, die somber klinkt
we laten niet veel tranen los
in dit penibele land aan de Lijdensweg
met de kerst in het vooruitzicht
we gaan gebukt onder eenzaamheid
alle vroegere welvaart lijkt verdwenen
boodschappen zijn gewoon te duur
je streept wat nieuwe vragen weg
over…
PuimPuin
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
284 Een vulkaan zijn
met een dikke huid
van verse vruchtbare grond
Mezelf daaraan verspillen
met goedbedoeld gepruts
en mislukkende plannen
Let maar niet op de rommel
Het valt wel mee
Smoezen zijn onnodig
Morgen is weer een dag
voor het heilige moeten
en nieuwe averbeteringen
Er staat genoeg in bloei
om van te leven
tussen alle stolsels…
Zondag
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
345 Ochtendstond heeft goud in de mond
Wij zilveren boterkoeken
Koffie smaakt altijd beter met twee
Deze dag haalt ons traag in
Oeroud patent op frisheid
dat elke week 's morgens verrast
Klokvast om de zeven dagen
Een oase ruimte in de week
De nanoen rekt zich behaaglijk uit
Het grote raam kadert fraai tuintableau
Herfst hangt nog aan de…
Joshua 15 – tussen modder, megabytes en liefde
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
339 Vijftien kaarsjes op een rij,
en eentje knipogend, speciaal voor jou
Een jongen die groeit, met kracht in zijn lijf,
en met een hoofd dat soms sneller schakelt
dan opa’s hele harde schijf.
Bij Sparta duw je, ren je, vlieg je vooruit,
met modder op je knieën en vuur in je huid.
En zelfs als de bank soms zachtjes lonkt,
sta jij weer op het veld…
wat ik niet zeggen kan
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
444 het is het lege nest dat op
de schoorsteen achterblijft
de blauwe sluier rook die
over grauwe daken reist
de overgroeide kuil bij de rivier
een vogel in de verre verte
de verdwenen zandweg
de vervaalde verf op kozijnen
een dag van nevelige dauw
de middag die in stuurse stilte verstikt
het dorp waar het windstil is
de korst van vervreemding…
Alles Rijmt Wanneer Je Achteruit Het Boek Gaat Lezen
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
1.258 ============
==================
ik tekende paarden, steeds weer paarden,
die dezelfde kant op rijden.
in het patroon van het tafelzeil
zie ik alles wat bestaat
door een manier van kijken
en er was warmte en geluk
mijn moeder strijkt de overalls, blauwgelapt,
met boerenbonte boetepleisters
de kachel likt de kolenkit,
houd hem in de gaten…
Kleuren van wijn
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
371 "COLOUR MY WORLD"
An sich kan ik je helemaal
volgen Mignon,
Van begin tot het einde
geen enkel probleem
Meestal dans ik zo door,
door de donkere dagen
Zonder al te veel binnen-
en buitenhofklagen
Ik ga nooit met the flow
maar hou af en toe zicht
Niet op wat de kletsmajoor
heeft aangericht
Dat is de kanker voor een
ècht…
Stichwort S#14
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
351 Sol iustitia, illustra nos
Sylvester
Serenade
Salve domine
Stabat mater
...........
"Stuurman aan de wal
Stop nu even dat gezeur
met kerstbomenlatijn!
Strips cartoons en games
Stampij en video's
Svp
Sneeuwwitte hel en bloed
Stollend
Spannende
Spionageverhalen!"
...........
Stil! dat weten we nou wel
S is het nieuwe…
Windekind in 't grotemensenbos
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
219 O Viking in het grote dierenbos
de longen open, ren er maar op los
o nee! We hebben met oud zeer te maken
geen zuchtje wind hoort windekind hier slaken
ja zelfs een kinderstem kan haar niet raken
zij zucht bij elke vlinder boven 't water
van hemelhoge wolken; toen haar kater
erg stout geweest was, bad zij noster pater
en zei hem 'was het…
Het blijvende niets
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
281 Ik sterf niet
Dat is het enige dat zeker is
in een wereld
die altijd uit mijn handen glipt.
Eeuwen hebben mij geslepen
tot iets dat nauwelijks nog mens heet.
Ik herinner me gezichten:
het lachende gezicht van een kind
dat ooit in mijn armen lag,
namen die vervaagden
zoals stemmen
van vrienden die ik lang geleden verloor.
Elke poging…
De eenvoud
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
339 Men zoekt het nieuwe, 't onbekende pad,
In vrije versen, zonder rijm of maat;
Maar 't hart, dat stille hoop en liefde had,
Verlangt terug naar wat weleer bestond en baadt.
Geef mij de strofe, vast vanouds en rein,
Een metrum kloppend als een aangespoord hart,
Waar 't woord nog schittert in de morgenzonneschijn,
En 't leed verzacht waaruit…
Reflectie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
264 Wanneer je leven kantelt
door een storm in je eigen geest,
moet je de draad terugvinden
die ooit zo vanzelf sprak.
Ze noemen het persoonlijk herstel -
maar het is eerder een stilte
waarin grote vragen opstaan:
Waarom ik?
Wie ben ik nu?
Waarheen leidt dit pad dat zo anders loopt?
In die vragen schuilt groei.
Niet als rechte lijn,
maar…
Gekoesterd geluk
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
239 In de ochtend van mijn leven
Kwam ik mijn geluk tegen,
In de avond van mijn leven,
Verloor ik ’t geluk ik had.
In de zomer van miin leven,
Plukte ik ’t geluk, ’k van genoot,
Nu de winter nadert,
Wacht mij nog slechts de dood.
Per saldo ben ik best tevreden,
Met wat ik kreeg,
Koester mooie herinneringen,
Vastgelegd in wat ik er over…