Cogito ergo ...
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
501 Wat moet een mens met woordeloze beelden
ideeën uit het niets, fantoomgedachten
elkaar verdringend, oplichtend, vergeelde
uit lang vervlogen hoeken onverwachte
en meer recent, stiefmoederlijk bedeelde
zomaar vlak voor zijn geestesoog gebrachte
opdoemend onverwoord fata morgana
in zijn nog te voltooien
geestoase
zegt hij, als hij wil vatten…
Zonsondergang (Kaap Soenion)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
280 Het schemert, we wandelen
weg van de stelletjes die net als wij
de zon niet hebben zien ondergaan
De picknickmanden zijn leeg
Jij pakt de schillen in, ik kijk
zogenaamd langs jou heen
zogenaamd zonder jouw aandacht
te trekken, wetend dat
onze huid gloeit naar meer
Jij bent glad gebeeldhouwd
als een Griekse god
Ik strijk door jouw haren…
nakomelingen
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
361 nu rug en schouders zich gelden laten
zijn zaailingen aan askleurig zand ontsproten
verworpen aarde doorkliefd van zingende gaten
allen door grind en stoffelijke grond geschoten
wat zal van onze dagen blijven hangen
zo vluchtig als wederkerend zij zijn
nooit meer door een verleden bevangen
verscholen in het stenen hart zo kristallijn
nu…
De aarde
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
350 De aarde de bron van de natuur,
Alle leven, alle landschappen,
Luchttaferelen, vergezichten,
De seizoenen, ritme dag en nacht.
Wat houd ik van mijn aarde,
Waar ik geboren en getogen ben,
Ik de liefde leerde kennen
En ook na de dood de diepe rouw.
Ik geniet van vogels kwinkelerend
In de vroege ochtendstond,
Het zonlicht spelend door…
Maanbewoners (volgens Johannes K.)
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
633 de sterren kunnen zomaar verschijnen
als samengebalde tegenkrachten kiezen
voor stinkende wonden en dode woorden
tegen die wervelwinden aan duivelse wraak
spreidt Hydra haar negen bekken wijd open
om de bevuilde luchten definitief te slopen
zij hoeven niet te lopen naar de maan
als zij door mij geholpen gaan worden
zullen zij sneller dan…
Atelier
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
463 Geduldig wachten
de beelden
zonder handen
zonder hoofd
Zij zien niet wie
hun opvolgers zijn
dat schaduw
van mensen ´
op hen valt
als een zacht
laken
Ze wijzen nergens
meer naar
laten alle richtingen
als mogelijkheid
Spreken zonder mond
maken alles weer
boetseerbaar…
Somnium
netgedicht
2.3 met 27 stemmen
360 Dromen uit een andere wereld
kunnen soms helder zijn,
bedrieglijk, voorspellend soms...
met medewerking van Neptunus
en medeweten van Uranus
Venus is in alle denkbare vormen
van jolijt
ook voor vruchteloze lustelozen
van de vrijpartij...
ook schijngestalten
terugkerende belagers
je in angstzweet badend wakkermakend
waar de zondaar…
het vertrekloket
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
750 traag en krakend gaat
het rolluik open
een man met gestolde
woorden en klanken
schuifelt richting vertrekloket
de aarzeling klimt
naar zijn keel omhoog
ontdaan van het zichtbaar
onzichtbaar zijn
het uitgewoond zijn
ontdaan van de
getelde stappen in
dit omheinde vlakke land
het verlangen naar de
kleurrijke geboortegrond
een nasale…
Alpha
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
473 Op het laatst boekte ik een kaartje
vooraan was alleen nog plek.
Naast me kwam iemand
Ik keek en vroeg ben jij het, H?,
Hij zei: verrek!
H, met wie ik lang geleden
uitgewisseld en bedisseld,
nu doof,
vandaar dat hij ook vooraan
De film ging over zoon
en vader
over bergen skiën, rivaliteit,
rouw, trouw, eerlijkheid
Hoewel,…
Avondrood
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
380 De witte vredesduiven
hebben de hoop opgegeven
ze vliegen niet langer
naar de zilveren hemel
bodemloze antwoorden
door niemand gegeven
ondergaan het verwoestende
duister van de ondergang
de dag een fiasco
zwarte bladzijden
onzichtbare zinnen
nooit meer beminnen
uit vergeten boeken
zonder persoonlijkheid
donkere wolkenbedden
in…
Insomnia's strijder
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
455 I
De opkomende zon wacht even
om zijn wereld waar die zacht is
te kleuren in nieuwe tinten
waar een wolk hem geluk brengt
ontwakend in sluimerend licht
de Soldaat als danser van het woord
geboren uit elegantie
die liefde ademt
II
Maar in twilight worstelt de wind
zwarte vlekken worden van de hemel gerukt
in de kou smelten cellen…
Fluistergrond
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
615 Op Godsakker, daar fluisteren de bomen,
ze spreken zacht over de dood van de man.
Hij verstoorde hun kalme, vaste plan;
wat hij verlangde, stierf in zachte dromen.
Ze wilden hem niet op het weidse land,
of achter de struik bij de oude kerk,
waar mos en onkruid kerven in de zerk,
en schimmen fluisteren met hun nieuwe klant.
Het land kon hij…
Het produceren van onzin
netgedicht
1.7 met 11 stemmen
413 Hoe komt dat zo?
Is mevrouw verveeld?
Moet meneer zich laten gelden?
Roept men eindeloos om aandacht?
Elk mens die zich dichter voelt,
kent die gekke verlokkingen.
Je wilt iets te zeggen hebben
maar je weet maar niet hoe.
De ijdelheid kruipt door je poriën:
'Wat heb JIJ dat raak gezegd!'
Ach, je volgt je liefste routine -
zolang er…
evident
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
351 in de diepte van het heden
op leeftijd van afstand
op golven van een
vooravondlijke luchtstroom
niets persoonlijks, anoniem
-door de ogen van ‘n venster
collectief aanwezig
met denkbeeldige gedachte
om in deze omgeving
de wandelgeest te verlaten
terug te keren naar gedaante
op het hoogtepunt van toekomst…
Het regenwoud
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
295 De zon danst op de blad’ren,
Doen de regendruppels flonkeren
In ’n betoverend décor van luchters
Van duizenden briljanten.
Het geritsel van de blad’ren
In het zachte lentebriesje rinkelt
Als de kristallen champagneglazen
Van het feestelijk banket.
Het gezoem van muggen en bijen
Vormen de klank van ’t symfonisch orkest,
Waarop de…
Een nieuw verleden
netgedicht
1.6 met 11 stemmen
294 Bij het wakker worden
uit mijn slapeloosheid
ben ik moe
van de taak
een nieuw verleden
zien te maken
hoe dan ook
geënt op wie ik ben
geweest, met een gezin
en een moeder
die me kende
een tweede leven
zien te leiden
onder een zon
die fel genoeg is
om mij te verwarmen
en de schaduwen
te verbleken…
de soldaat lacht in juni
netgedicht
1.8 met 10 stemmen
462 I
geef mij kleur op de wangen
nu ik nog leef
op dit specifieke moment
als ‘n wolk die mijn ogen binnendringt
onzichtbaar in ’t ochtendlicht
dan schenken de buien ‘t wonder
in ’n bereikbare achterafbar
aan de tap van de liefde
waar de spraakzame en introverte mensen in ‘t gespannen effect
soms weer gelukkig genoeg zijn
II
in zijn…
Phoenicisch alfabet
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
430 Elke dag, ja ook elke nacht
danken wij degenen die ons
onze genen gaven
ja elke keer, iedere dag weer
loven wij niet zozeer de heer
als wel onze lang- en kortdurende vrienden en vijanden om ons heen, in real and virtual life
in appjes en boeken
in films en in mails
zij geven ons inzichten
zijn onze leermeesters
elke keer staan we…
in ons hart leef jij
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
361 in ons hart ben jij levend gebleven
stil en warm, voor altijd daar
jouw naam klinkt zacht in onze dromen
als fluistering van wie je was
voor ons bent, en altijd zal blijven
we vergeten niet jou te herinneren
herhalen keer op keer jouw verhaal
van jouw vriendschap die ons omarmd
van de liefde die nooit verdwijnt
omdat zij in ons doen en laten…
Onbekende toekomst
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
291 Meet niet de dagen
in uren, minuten of seconden
maar in zegeningen
van levensjaren.
Van tijden met regen
of warmte van zonneschijn.
Het zijn tijden
die wij gratis kregen
om dankbaar voor te zijn.
De tijd zijn niet de dagen
die wij achter ons lieten,
maar de uren, minuten of seconden
die wij nog voor ons hebben.…