De poes kijkt me aan met lichte ogen, vragend -- vertrouwt ze mijn hand.…

het is of ik wals richting huis met mijn mandje maartse violen…

Uit de schaduw van vals licht van haar verre verleidelijkheid nog immer bevreemd ontheemd spreekt nu de eenzijdig herwonnen rede spreken zal hij in haar nabijheid over dertigduizend mijlen hun waarheid onvertogen onverkort in volle overtuiging uitdagender dan in liegende vaart over oeralbergen en zwarte zeeën voor ieder die verloren…

( met dank aan de inspirerende droom van Riny ) zag in het park de oude schrijver Mulisch hij liep stevig gearmd en op het oog zeer geamuseerd te keuvelen met een nog piepjonge verpleegster hoewel ik weet dat je goden nooit moet storen was dit rendez vous echt niet te vermijden... hij zag me en vroeg mij op de man af ' kent u Harry…

Bij mijn vertrek slaapt iedereen nog, het bos wist -- mij stap voor stap uit.…

de grond ademt zwaar, een diepe zucht een dreiging sluimert in de lucht geen waarschuwing, geen enkel signaal plots splijt de wereld, bruut en fataal huizen dansen op hun broze benen beton versplintert, staal gaat wenen straten kronkelen als buiken open alles wat vast leek, blijkt hulpeloos schreeuwen verstikken in stof en steen de stad…

Boog van verlangen verbindt wat onbereikbaar stappen in de mist Een boog van verlangen strekt zich uit over het water, verbindt wat eens gescheiden was. Onder hem stroomt het verleden, troebel en traag, een rivier van herinneringen die nooit tot rust komt. Aan de rand van de mist wacht een voet op de eerste stap, de overkant verborgen…

Door de kieren der vergetelheid Sijpelt langzaam en gestaag De warmte van je hart Tot in de poriën van mijn bestaan…

Soms is er toch nog droefheid in mijn hart al bloeien tere bloesems hier dichtbij; Waarom die ruzie tussen mensen die soms dromen van geluk en van nabij. Er is de oorlog waar zovelen vallen en niemand die er maar wat kan aan doen; of menen we te vlug dat weinig helpt en zwijgen we uit goed fatsoen? De uren en de dagen ijlen voort en voor…

Pracht van de muziek ontspannend en prikkelend beleef het moment Erato, jij die de snaren beroert en woorden weeft tot zang, die liefdesverzen fluistert in het oor van wie bemint. Jij die harten opent met klanken als zomerwind, en verhalen vlecht van hoop, verlangen, troost en vuur. Je stem zweeft over velden waar minnaars elkaar herkennen…

opgeslokt door golven van gedachten gevangen in de buik van tijd de zee raast door mijn dagen de storm laat mij niet vrij controle is een schim geworden steeds ontglipt het uit mijn hand ik wankel op een brug van schaduwen geen vaste grond, geen zeker land mijn geest cirkelt als gierende vogels boven een bodem diep en zwart mijn adem zoekt…

daar gaat de vreugde van het proppen en gieten wat altijd lekker was is opeens niet te genieten als je hiermee worstelt dan is het raak hier is sprake van herverkaveling van smaak…

Harde wind blaast over heel de Sahara geweldige zandwolken springen op draaien rond dansen door en om elkaar heen zakken tenslotte ineen zeer verspreide korrels ontvangen grote reislust vliegen naar het Noorden strijken voldaan neer in en rondom steden Nederlanders staan versteld van de vage verfijnde lichtgrijze stofjes…

Het lot dat niet in roversholen of casino's gokpaleizen gamegestoorden zonder hoofdprijs doch elkeen eeniegelyck op maat gesneden boven 't hoofd hangt is het duurstbetaalde feest dat waar ter wereld, overal als hoogste goed wordt uitgevent juist en vooral in barre tijden opduikt zonder hoorngeschal als motto voor de zondeval…

Op drie boomstammen zaten we in ‘t bos De zon scheen op het water waarin twee zwanen Walnoten zouden we die morgen rapen Eerst koffie uit een thermos, hoe het dorp nu verder, over yagyas en raad ook over vermeende wanen ‘k Filmde de plek even, dan liepen we ‘t dicht omzoomde pad met riet Vonden de bomen en de noten, vulden…

De poel is de poort waardoor je kunt ontsnappen -- als je niet bang bent.…

Pas is het lente bomen struiken verbladeren meerdere vogels fluiten nestelen 't lengen van de dagen. Morgengroet telkens vroeger ontmoet nachten die ontwaken licht verlengde dagen maartse buien afscheid nemen weinig regen is er gevallen smaken ver-schillen nachten verkleinen mistbanken langzaam verdwijnen. Open hemel vrolijke…

Warme wind blaast zachtjes door de haren, heb vlinders zomaar op mijn hand. Nee vandaag mag ik zeker niet klagen, al mis ik wel het verre tropische strand. Zolang mijn voeten me willen dragen, loop ik nu alsmaar verder van huis. Ik zal het jou ook steeds weer opnieuw vragen, al blijf jij liever lekker thuis. Kom laat ook jouw haren wapperen…

Scholen zwemmen leer-stellingen opgebouwde verhalen grollen grappen faken zwelgen plankton uit de lucht halen neonvisjes oplichten zoenvisjes ontmoeten zwaardvissen schermen walvissen aanmeren,hengelen, dolfijnen springen op van vreugde glad als een paling niet te bevatten uitgesproken grappig vertalen in alle vormen en gebaren…

als met een kroontjes pen één keer geworpen en raak hoe ze zich ook wendt of keert erbij komen lukt niet iedere ochtend bij het ontwaken kijkt ze in de spiegel ziet hoe opgedroogd verdriet door haar nachtpon is opgenomen kijkend door een zwarte voile baant zij zich door de dag haar glimlach hangt al even aan de waslijn het regent iedere…