als Aphrodite reisde door de Klassieke tijd in de strijdwagen fier met de regenboogvlag lachend gedragen door de zussenverenigingen wilde haar vader, Zeus, daar niks meer van weten de Archaïsche periode was voorgoed voorbij en vergeten ook toen waren ‘t de typische oude mannen die niet inzagen dat zij niks te zeggen hadden over pijlen die…

Kon ik roerloos wegglijden uit de nacht; mijn dag begint zo waanzinnig fel. Al die ik vergeefs heb liefgehad, al wat mijn hart doet overlopen, door wat was, is de weemoed, omdat alles verloren gaat; huiveren heeft geen baat. Kon ik slechts de herinnering verlangen zonder blijmoedig begin, zonder stilte in de nachten, zonder begeerte. Ook…

de tongen tongen en spreken in tongen zwijgen de spinsels diepgaand en geregeld opstaan gestaag wandelen en dan gelach en geschok en tranen en weten en schudden en dans de dansen dansen meesterlijk innig en intiem mijn band en straalt uit mijn ogen zoals mijn handen de lucht strelen stop mijn hart spreekt nu in tongen mijn hart…

Kinderharten begrijpen niet Ze volgen Vertrouwen, op ‘volwassenen’ Zij die ze beschermen, liefhebben Zelfs als dat niet zo is Kinderharten weten niet waarom, waarvoor, waardoor Onbevangen, vol leven Zelfs als dat niet mogelijk is Mee, mee in zinloosheid Niet hun gedachten mee, ongewild, vol angst Kinderharten zijn engelen veel…

Rozegeur , maneschijn opwekkingen snijden doornen krassen op zielsverwanten afscheid nemen doet zo'n pijn. Lentebloesems blijven geuren de zwaluw is alweer in 't land tijd blijft even verdwijnen al in het heelal blauw is 't water de lucht 't leven op de vlucht treurnis werkt verzwaren de takken de last verdriet te dragen…

Het gras is van goud : dat Hij heeft verbouwd met het bijvoeglijk naamwoord. Schep nog eens op, snob. Kauw al je cultuuruitjes tot literatuur!…

Hart klopt zacht, stilte spreekt, in jouw ogen, vind ik mezelf weer. Zonder woorden, voel ik het licht, een fluistering, die nooit zwicht.…

bij één ster ben ik al dik tevreden dan heeft iemand waarschijnlijk de moeite genomen om ’t gedicht te lezen of tenminste die ster te geven bij nóg één ster kan mijn dag niet meer stuk wat ’n geluk dat ’n tweede lezer ook één ster heeft gegeven en heel misschien (ook) ’t gedicht heeft gelezen maar als ik dan twee sterren krijg dan word…

Is er nog wel plaats voor wat weer te voorschijn komt -- nadat het kwijt was?…

Wind raakt mijn wangen niet om te breken, alleen om mij weer te zijn De wind raast door de bomen als een stem in mijn borst, niet luid, maar diep — de aarde ademt door mijn huid. Soms vrees ik zijn kracht, maar vaker laat ik me meevoeren, want in zijn eigen taal hoor ik iets stiller dan woorden. De zee trekt en duwt als een kind dat te…

’t is ’n feit dat ik in ieder geval ’n beetje van de rivier van vergetelheid gedronken heb aan de bar van Thanatos wel te verstaan de vraag is of ’t zin heeft gehad om zonder ziel of belastende voorkennis ook dat Mnemosyne-doctrine-shotje in één keer achterover te slaan ‘t was blijkbaar niet de bedoeling las ik pas later over dat dodewater…

ik was een rijk man ik bezat een huis met veel en ruime kamers het voetpad en de straat zijn de loper waarover ik van de ene naar de andere kamer ga de lantaarnpalen zijn de schemerlampen aan de wand en de blauwe lucht is het plafond van de gang de hal van het ziekenhuis was mijn woonkamer, de refter van de universiteit mijn…

Zij was een vaardig dichter en bovendien exhibitionist Geen optreden werd daardoor door haar trouwe fans gemist Het hoogtepunt was dat ze poedelnaakt ging staan te dichten En ze hoefde dan, om te rijmen, geeneens haar hemd meer op te lichten.…

in een wereld vol schermen, klikken en swipen waar letters en duimen voortdurend bewegen in boeken, in pixels, in filmpjes vol verhalen wacht een wereld om in te verdwalen een moeder, een vader, een kind op de bank een tablet, een boekje – digitaal en oprecht samen verdwalen in werelden zo groot waarin draken vliegen en helden rennen een…

De zegen elke morgen op mogen staan, geve een ieder blije gedachten om vol hernieuwde, wakende krachten met de Hemelse Vader mee te gaan. In 't verborgen alledaagse bestaan kan men altijd ongedwongen wachten op het kleine doen, wat engelmachten als grote eerbied voor de Heer verstaan. Op Aarde is het nietige gebeuren wellicht in het…

Er komt weer regen in de schilder het zijn de tranen die naar buiten moeten door eenvoudige aangelegenheden is de aardse mens al snel tevreden de nacht heeft magische intimiteit en uitzonderlijke mysteriën nodig onder duizenden stralende sterren die vannacht de hemellucht versieren in de waanzin van verloren dromen is er liefde in luwte…

auto’s met open kap draagbare radio’s jongens hebben het pokerspel ingezet op rood gestifte lippen en losse slippers claxons lokken naar het feest flessen worden afgespoeld aan het strand een kus op de hete achterbank. de hemel staat blauw, groot en onbedaarlijk in een nooit eindigende zee luidruchtige kapers vinden bijna naakte meisjes…

Petrus' staf niet langer steun maar loodzwaar in mijn stramme hand. De laatste zegen, de laatste rit tussen het volk van God, de laatste streling van een kind. In gedachten al opnieuw Jorge Bergoglio. No llores por mi Argentina. Mijn hart heeft u nooit verlaten.…

Als variatie op een gortdroog thema het weer, dat immer onveranderlijk ons uitgekauwd in holle ogen staart het hooi en gras dat steeds meer zorgen baart de geelzucht die al schrijnend schroeit sinds maart zet ik hier variërend maar een trema en trek van de weeromstuit in het zand van 't eertijds woest en ledig heilig land een rode streep…

vanachter een waas van tranen kus ik de bruiden van Israël omhels ik de vaders van Palestina op mijn knieën smeek ik om verdraagzaamheid iedere molecuul heeft recht op vrede rampen en ziekte eisen hun tol maar ik kan niet anders dan hopen èn geloven dat haat en afgunst het afleggen tegen harmonie terwijl de storm buldert…