Een zachte adem waait in de schoot van mijn huis -- een warme streling.…

ooit heb ik jouw hand gelezen maar het leek of er hele volksstammen mee keken en luisterden wat de lijnen en groeven te vertellen hadden in de hoofdstukken van jouw levenswerk zwaar belast in huiselijke sfeer na een leven van zwoegen stond de huid in diepe perkamenten kloven als fundament voor een echt thuis met veel familie…

Een secundair reagerend persoon Ben ik wel dat zal ik grif toegeven In plaats van berokkenend te leven Spreid ik een onbetrokkenheid ten toon Als een geboren Tao-stoïcijn Leg ik een bedachtzaamheid aan de dag En handel bij voorkeur niet en glimlach Tevree met mijn opportuun bewustzijn In erkentelijkheid aan de kant Ambigue in mijn denkraam…

Voordat u denkt dat dit gedicht voor niets is gaat eerst de zon op, gratis en voor niets ik spreek geen koeterwaals maar simpel diets geen e-bike taal maar dames- herenfiets een fatbike is voor mij unisexfiets Een babboekar lijkt wel een pipowagen voor jong klein grut met mamaloe aan 't stuur zo'n kiddybike is meer een citycab voor…

Liefde is groter dan twee mensen: Levenskracht -- een kosmische kracht.…

nog sprongen er geen vonkjes over maar je haar knetterde als ik met mijn hand door jouw krullen kroelde je ogen lachten licht verbaasd door het geluid dat statische elektriciteit bij ontlading maakt zonder dat er direct brand uitbreekt de keurig gekapte coupe springt daarna in lichte ondeugd terug de chaos van het opstaan maakt…

Lopend langs de IJssel kwamen eerst herinneringen ik liep er ooit met R tot Zwolle toen fietste ik met P in de wind tot de brug er overheen en terug Nu met jou, beiden met een hoedje in de zon De wind verwaait de klamme lucht Bedrijfspanden voorbij blijven we tussen wuivend groen en de rivier Als gindse overkant mooier lonkt en er…

Aan iets nieuw beginnen brengt kleine Joppe steeds van slag, hij wordt misselijk als hij denkt aan de eerste schooldag, dus vraagt zijn moeder aan directeur Schil, en die kijkt nogal verbaasd over zijn bril, of hij misschien op de tweede dag van 't schooljaar starten mag ...…

Zodra de regering toeliet dat hij mocht praten vertelde hij zijn naam aan vrienden en vreemden Hij keek naar de sombere vogels met hun tekenfilmverhaal in het duister van de kerkzaal die stille vrede in het hart De fotograaf gaf eerlijk toe dat de meisjes echt en verliefd waren de journalisten gaven bloemen weg aan de stedelingen die…

in de morgenzon strijkt nu neer op een hoog blad van de teunisbloem de grootste zonaanbidder onder de vlinders en mijn lievelingskapel: het bont zandoogje…

Onderga bij buitenissigheid het in het water gegooide... bij tegenstrijdigheid het positief uitpakkende... bij kabinetsbeleid het aan de burger appellerende... Onderscheid tijdig algemeen en persoonlijk leed. Veelzijdigheid zal je sieren, onbevangen dame. Laat je niet inpakken door woke-gedoe: ongelijkheid is geen vloek. Haal…

De avond komt met kleuren, vogels, geluiden -- Alles kaatst naar mij.…

te jong voor het huwelijk zo jong is hij jong nog een ware adonis in de bloei in het licht van het feest met ongekende sierlijkheid beweegt zijn slanke lijf vol overgave danst hij energiek en vol passie uit zijn traditie de dans met de melodie in verbinding stralen donkerbruine ogen vastberaden jeugdig vuur doordrongen van precisie…

Een moment van rust aan de oever van het meer de juffer en ik Hoe ik je bemin en eer: zowel zichtbare als onzichtbare stralen reflecteren op een opengaande bloem, geurende bomen met bladeren en bloesems; uit een onverwachte hoek begint een vlinder in mij te ontwaken. Rondzwervend schrijf ik stukjes poëzie over ongeëvenaarde pracht die…

we hadden nog geen woord gewisseld in de caleidoscoop van gevoelens die in ons raasden bewegingsloos stonden wij elkaar aan te staren verlamd door de uitwerking van ons moment van kennismaking natuurlijk hadden wij elkaar al gezien fragmentarisch gesproken maar om zo overdonderend binnen te komen was een hemels cadeau we…

Nee liever wil ik Vogelsang vermijden Daar werden de SS'ers opgeleid Wat zal er zijn geschreeuwd en soms geschreid Dorp Wollseifen beleefde zware tijden Gebombardeerd en uit de as herrezen Todat de Brit de inwoners verjoeg De NATO aan het leger trainen sloeg Nu spookdorp waar je niets van hebt te vrezen? Oefenterrein voor vele militairen…

onderhuids bij hemelkoorts begraven ligt achter het hek het lont van geesteskind in het uitgetreden landschap tot naam te bekennen nog voor het heldere zicht natuurgetrouw zonder te weten…

Gejank gehoord in 't grote dierenbos De wildzang van een dwaalgast in 't gevang Gegier door merg en been geen vogelzang Een beestenboel: het schoolpein gaat weer los Gegil van kleine feeksen ongetemd Als bavianen op de apenheul In spanjerswoud en rondom schin op geul Gebrul door merg en been dwars door m'n hemd Gespot zowaar ik zweer…

ik bladerde langzaam door het regenbogenboek voelde dat mijn vingers vochtig werden ook de kleuren namen de grijswitte tinten aan van vallende regen uit het gebladerde kwam een sterke boslucht die zo van de opgeschoten paddenstoelen kwam ik wilde even mijn handen afvegen liet de bladzijde los zag ze in 3d snel groeiend ze werden…

deze treinreis is een oneindig gebed van smerige perrons en gebrekkig staal het tierige groen heeft ook zijn verhaal ik geniet van dit wonderschoon boeket het is vooral hoogbouw die met me reist zich heeft geworteld in het stadse land dat een pagina krijgt in de ochtendkrant waar een critica op haar schoonheid wijst een herfstig park schuift…