Achter de horizon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
67 Achter de horizon eindigt niet de aarde
achter de horizon eindigt niet het licht
daar ligt de belofte die God bewaarde
een nieuw paradijs, een vergezicht.
Daar stromen niet meer de tranen
daar heerst geen angst, daar lijdt niemand pijn
daar mag ieder zich koning wanen
en niemand zal daar nog de mindere zijn.
Een glazen zee zal daar de gouden…
Strabismus
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
119 Ik hakte een boom om
en luisterde hoe hij viel
alsof het mijn naam vergat.
Van het hout maakte ik planken
voor een huis dat alleen bestond
toen ik mijn ogen sloot.
De moordenaars kwamen zingend.
Hun boot gleed binnen
zonder water te verplaatsen.
Het Eiland van het Lied
lag achter hen
als een keel zonder tong.
Het is zwaar om een Viking…
Het volstaat om lief te hebben
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
149 Zachte vlinderkus
de bloem buigt haar licht hoofdje
verder niets meer nu
De dag komt ongefilterd, in
felle kleuren, een stroom van indrukken
die niemand ziet. Ik vang de trilling van een ongezegd
verdriet, terwijl de wereld buiten onverschillig aan mij voorbijraast.
Mijn huid voelt dun, de muren
lijken verdwenen; elke blik en elk geluid…
Zo heerlijk jong
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
62 Naakt op het strand
en bij het zwembad, foto's
levensgroot opgehangen
Wie hier komt, moet
zien wat er te krijgen is:
mooie meisjes
Het begon met een massage
in het luxe buitenhuis
Alles stond klaar
Ze werden verwend
//Dit ken je nog niet
Je bent zo jong
zo heerlijk jong
En nu jij, laat zien
dat je het kunt!
Masseren is heerlijk,…
de drijfveer blijft
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
76 verzachtend streelt landwind
speels ons gedeelde vergezicht
waar bergen wolken kammen
schampen zij bijna ook de regen
maar onze zon houdt het droog
door vertrouwen in haar warmte
breidt de atmosfeer zich gestaag uit
zonder enige verschenen sterren
die uit konden blinken in licht
door donkerverdichte nachten
door laten schemeren en…
De Vijver van Lacuna
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
98 ‘speculis sine imaginibus’
Spiegels zonder beelden
verdeelden de gemoederen
over verschillende kamers,
waardoor niks van waarde
werkelijk beklijven wilde.
De Vijver van Lacuna
waaruit zij alsnog dronken;
de jongen in wie zij
hun ik herkennen konden
onder ’t kroos dat zij
al vingerwijzend oplosten
met spreuken,
met borstklopperij…
tekentafel (terug naar)
netgedicht
1.5 met 16 stemmen
123 waar de gesloten boeken liggen
die liefst vergeten beelden
en woorden
die je nooit meer horen wilde
in dat hoekje van je leven
bleef een tekentafel staan
voor dat wenselijker scenario
als droom
als plek
om aan jezelf te werken
een moeras van wensdenken echter
en licht dat toch nooit komen zou
niet door
verblind vertrouwen breken…
Plooierijen na een Open brief
netgedicht
2.3 met 38 stemmen
217 Mijn open brief van gisteren
à la Joan Derk van der Capellen
("Contraminische Baernsche
Plooierijen" genaamd)
heb ik inmiddels eigenhandig
en -standig, dat wil zeggen
zonder een sprank der
welbedoelde gemeende intenties
verloren te laten gaan
en zonder tussenkomst
ener hovaardige
anonieme instantie
die nog altijd geen
inhoudelijk…
Haar hoodie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
101 Een feestpapieren mutsje
springt langs het raam
een neusje vast tegen het glas
kleurt mijn beeld
blijft op mijn netvlies staan
Voor ik mij omdraai
zie ik lange blonde haren
door de wind omhelst
langs mij heen gewaaid
ogen die in de verte staren
Wanneer de tuin begint te kwijnen
haar hoodie stil aan de kapstok hangt
zie ik een zilvergrijze…
Stand van zaken
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
66 - er zit vooruitgang in de achteruitgang -…
Winterschreeuw
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
58 Een laatste winterschreeuw verstomt
in wit, grijs, grauw
De lente wacht geduldig
ze lacht, al gauw verschijnt ze
In volle glorie zal ze stralen
je ziet het aan de bomen
je ruikt het in de lucht
De winter zucht
plaatsmakend, van binnen tot buiten
stromen zijn laatste snikken over de ruiten…
Februarius mensis
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
84 De morgenstond heeft geen
goud in de mond
alwat blinkt deze ochtend
zijn druppels op glas
een triestige aanblik, dat
gestage gespetter
Ga niet naar buiten zonder
zuidwester
maar op z'n minst met dikke
regenjas
en capuchon of een muts op je tetter
als een kind met laarzen,
stampend in een plas
De sprokkelmaand vliegt om -…
Maatje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
50 Ik heb nooit geweten
dat het zo zou gaan
met kinderen, leuk en aardig
maar ik heb gewoon geen rust
en mijn man doet maar
half mee, hij geeft een bloemetje
op Valentijnsdag, daarom
heb ik even iets nodig
en neem ik er nog een
zo'n pilletje uit de la
Dat is mijn maatje
het helpt me
op een drukke dag
Ik bestel een nieuwe portie
dan…
Weer eens Veertig dagen...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
59 Veertig dagen om te vinden
welke weg we moeten gaan;
veertig dagen die ons binden
om elkaar weer te verstaan.
Veertig dagen vol van zoeken,
stilte, vroomheid, delen ook;
veertig dagen, zeggen boeken,
waar er vuur is komt er rook,
maar ook licht van nieuwe dagen,
kracht van Geest en sterk verhaal,
doen ze ons naar zin weer vragen,
spreken…
Zeewaardig verklaard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
86 Verholen in ogenschouw genomen
Dacht hij dat hij haar wel beminnelijk vond,
De ongeremde mollige matrone
Met ranke enkels en zinnelijke mond.
Toen ze onder pijpestelen moest vertrekken
Zei ze op haar typisch temerige toon
(Het afscheid viel niet langer te rekken):
"Wat ongelooflijk genereus van uw zoon,
Hij apporteert uw plu straks weer…
Bloemengoud
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
261 Wie heeft gezegd dat kunst
behalve kennis en kunde
ook kracht en overtuigingen
nodig heeft, bevindt zich gunstig
tussen het onbevangen dichtersgilde
het samenvloeien van genegenheid
kost de nodige moeite
en serieuze inspanning
nu de weg naar dichterbij
plaatsvindt via emoties
in de continue nabijheid
van een geesteswereld
waarin droomavonturen…
Enige weg
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
101 Vraag mij niet die weg alleen te gaan
die zware moeilijke weg vol gevaren
waar ik aan het eind hoop U te zien staan
dank dat U mij hebt willen sparen.
Die weg gaat over bergen en door dalen
een weg waar ik geen mens ontwaar
waar ik zonder steun zou verdwalen
maar U gaat met mij zolang ik geloof bewaar.
Leid mij ook niet over wegen door…
obligate olievaten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
47 Komt u allen naar binnen,
loop de deur maar plat,
wij gaan prat op onze gastvrijheid,
vrijheid en blijheid is er zat;
verwijdt de taal hoe het u blieft,
het interesseert ons niet echt wat
u wel of niet te melden heeft,
niemand hier geeft daar überhaupt om.
Wij doen gewoon alsof en geven
de grootste prutser het liefste complimentje…
Thermodynamisch
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
119 Nu haast de kou uit de lucht
is verdreven
en, naar mij toeschijnt,
op is gegaan
in thermodynamische minimicrogolven
hoop ik dat mijn alter eega
in den vreemde
verlost is van honger der magere wolven
die des winters in roedels op
oorlogspad gaan
in Oezbeekse bossen en
Kyrgizische beemden
Zoönosen kunnen namelijk evengoed zweven…
Gedaanteverwisseling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
60 Gedaanteverwisseling (Mt. 17; 1-9)
Tabor hoog verheven,
omhoog voor even.
Gedrieën meegegaan
om recht voor God te staan.
Overweldigend licht
ontneemt het ware zicht.
Kleding die glanzen kon
schoner dan licht van de zon.
Samenspraak, wet en profeet,
Woord dat antwoord geeft.
Dit zo houwen
drie tenten bouwen
voor eeuwig en altijd…