DOOR EEUWEN HEEN
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
58 Mensen van oud Griekenland
bezochten de stad Delphi
waar priesteres Pythia
zich duizelig liet worden
door dampen uit een rotsspleet
de waarzeggende vrouw
stootte dan klanken uit
die de wijzen der tempel
voor het volk verklaarden
deze geschiedenis zweeft al
langer dan tweeduizend jaren
langs monden en door boeken
mag tenslotte de…
Nog zonder vonnis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
61 Er zijn dagen
waarop een naam
sneller valt
dan de waarheid.
Een gerucht
heeft geen bewijs nodig,
het wordt geloofd.
Iemand wijst.
Een ander herhaalt.
Nog iemand weet
hoe het ongeveer zit.
Zo groeit een verhaal
dat nergens hoeft aan te kloppen
om overal
binnen te komen.
Misschien was er schuld.
Misschien ook niet.
Maar tussen…
constante
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
46 vandaag is de dag besproken
met afgewogen woorden
in principe onontkoombaar en
dagelijks wederkerend
als onvergankelijke noodzaak
-natuurgetrouw beschreven
hoe de laatste weken
eruit gaan zien weet niemand
wel dat steen zich niet laat roosteren
in de middernachtzon
alle deelgenoten, stroomdraden
dwarsliggers en bovenbazen
allen…
Kus
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
16 Midden in de kring
een druppel in het water
− regen kust het ven.…
Afrika's jamboree
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
58 De wereld was drie weken lang
van slag
het zag westafrikaanse blauwe haaien
zelfs tegen spanje haast victorie kraaien
een teken aan de wand - of hard gelag
voor goddelijke blauwgele kanaries
getemde leeuwen halfzachte germanen
geen roem, integendeel, wel marokkanen
senegalezen en ivorianen
en door de var gefnuikte egyptenaren
hun onrecht…
of zij ooit
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
119 zij vroeg zich af of zij ooit
haar vleugels uit zou slaan
bij het ochtendgloren
ooit met buitelende
gevederde taal iemand
op aarde zou raken
zou zij ooit poëzie
uit de lucht plukken
en de angels omarmen
zij vroeg zich af of zij ooit
met de rouwende lijster een
lied van verdriet zou delen
ooit de tere hartenklop
van de nachtegaal…
De kracht van verbondenheid
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
46 Hand in hand wij gaan
onzichtbare lijnen dragen
verbonden in stilte.
Hier mogen mensen
elkaar dragen, zonder verwachting,
zonder vaste richting, zoals handen die vanzelf
verzachten wanneer nabijheid ruimte krijgt om te ontstaan.
In het zachte midden
van een oprechte ontmoeting mag
kwetsbaarheid landen als licht op water, waar wie
zwaar…
Zomernevel
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
55 Kom laat me nu
in subtiele nieuwe verten dwalen
reizen totdat de zinderende zon
in mijn gedachten explodeert
een nieuwe horizon blijft vaag
in de warmte van een oude dromendans
zodra je toestemt in mijn avonturen
zullen we lustig vrijen in de avonduren
terwijl je fluistert naar mijn trouwe oren
gaat er weer een nieuw gedicht verloren…
Televisie
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
32 in de gang hing de geur
van koffie
en schoonmaakmiddel
de televisie stond aan
voor niemand
grootmoeder
keek naar buiten.
ik ging naast haar zitten,
we keken allebei naar dezelfde tuin
ik had haar stem onthouden.
zij de mijne niet.
toch glimlachte ze toen ik
binnenkwam
naar iemand die ik niet meer kon zijn.
ik liet
het gebeuren…
DeepL
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
44 Ik had er nog nooit eerder van gehoord
U wel misschien, wellicht uw overbuur
't Is een handige tool en toch niet duur
En ook je woordgebruik wordt niet gesmoord
't Is eigenlijk een minilexicon
zo'n app die ons tot luie wezens maakt
je slikt zijn woord, maar of die wijn ook smaakt
hangt af van wat je denkt dat beter kon
DeepL is geen uitputtend…
Zonder reserve [2]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
31 Is volwassen zijn: je eigen
weg volgen om op die manier
in elkaars behoeften te voorzien?
....Niet als een kind schuilen
....onder andermans rok
Is volwassen zijn: zien
wat er gedaan moet worden en
daar ook zelf iets aan doen?
....Niet de lasten en het lijden
....van het leven bij anderen laten
Is volwassen zijn: je verbazen
wanneer naaktheid…
Jij bent er, altijd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
45 Je bent nog jong.
Misschien hoor je te dromen,
te dwalen,
te lachen zonder zorgen.
Toch kies jij,
elke dag opnieuw,
voor een ander.
Met een luisterend oor,
een helpende hand,
een warm hart
en een liefde
die nooit om applaus vraagt.
Je draagt
wat voor velen onzichtbaar blijft:
zorg,
verantwoordelijkheid,
en hoop.
Niet omdat…
Second life
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
52 Voel ik mij, nu zij mij heeft blootgelegd van achter
een krulgrijze grijnzende
Javaanse makker?
Het moge zijn, dat zij veel
van mij gerecycled
getransformeerd heeft
tot nieuw leven gebracht
soms evenwel is een reactie als deze
de moeite waard om nog eens
op zijn merites te lezen
Zal ik haar vergeven voor
haar kunstgrepen synthese?…
vrijplaats
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
31 Brutaal de hitte
die neerdaalt buiten haar tijd,
zelfs schaduw helpt niet.
Alleen de waterval hier
gunt mij een toevluchtsoord.…
De gekooide zong
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
57 De gekooide zong, als het nodig was,
Lange nachten door het koude verdriet,
Dat fijnzinnig dicht om oud lood en glas;
Wrange krachten die hij verlaat verliet,
Het gevlogen jong met zijn noorderzon.
Korte nachten en gedeeld genieten,
De bloedmooie maan waar hij naartoe klom.
Kortweg wachtten zij, die wel loslieten
In een vrije vlucht door…
Zomeravond
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
35 Zomeravond -
een trilling blijft achter
in het hoge gras
In het vroege zomerlicht
dat zich zonder haast over het veld
ontvouwt, merk ik hoe de warmte in dunne lagen
ademt en mijn huid herinnert aan een eenvoud die ik bijna vergat.
Wanneer de middag zich
als een zachte sluier rond de bomen legt,
voel ik hoe het landschap in heldere tekens…
Nog heel nabij
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
60 Je bent niet alleen
ook al zwijgen de verdeelden
want uit beeld raken is een dwaling
waarmee we toch verbonden zijn
met gedachten nog heel nabij
passend bij bijzondere momenten
voorlopig gepasseerd door ‘t heden,
het overdenken golft een zee
aan herinneringen naar bruisend dichtbij
haar geluid gelijk een oceaan
omvat het al tot diep…
barrevoets
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
94 onvoorbereid
op deze winter
knarsen
vernielde dromen
in broze handen
beschroomd licht
schuift tussen
haar en de wereld
zij gaat
niet dood
niet dood aan
barrevoets lopen
zij sterft
alleen
in verloren tijd…
Zandloper met zwarte vogels
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
46 De regen wast vlekken op mijn gelaat
angst gaat dikwijls samen met onverholen overmoed
trekt een wankel vierkant tot onzichtbare ruit
maar een krom schot hangt onverwacht uit het venster
Een rijke vrouw belooft mij
een geile buit
maar ikzelf had het liever
andersom gezien
zij voelt de stormbel van de
ijzeren vogel
het stampvoeten van…
Stilte en wachten
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
53 Wat kan je doen nu het zo heet is
dan alleen maar rusten en wachten?
Het denken vertraagt, de woorden zwijgen
en zelfs de vogels worden soms even stil.
Wat is het eigenlijk dat ik wil?
Wachten, hopen op koelte en helder denken;
de Wachter wacht, doet zijn naam eer aan
en schreef er zelfs een boek over.
Stilte en wachten, het zal verkeren…