Waar zal je groeien, tussen het malse gras en ga je bloeien, geurend naar de rivieren die door het vlakke land aderen jouw sterke wortels dieper en dieper in de zwarte aarde van het nachtwoud gegroeid op gangbare verwachtingen een zeldzame bloem, met een mensennaam gemaakt door het fantasierijke verstand van een onevenwichtig dromend kind…

En terwijl ik zag hoe de zon glinsterde op het water de golfjes sterren deinden, dacht ik aan de stralende naam van mijn pasgeboren kleinzoon Zijn foto gaf een tevreden oude wijze weer En ik dacht aan de kleinzoon van jou, je dochter, die onlangs ook die naam voor haar kind had gekozen Ik zag Aziatische vrouwen met fruit en…

Kracht van de Heilige Geest waait onophoudelijk met de felheid van stormwind doch vriendelijk als de zefier over heel de wereld bezoekt groot samenkomen en de verborgen enkeling Gods afgezant spreekt talen gebruikt wijzen wellicht onvatbaar voor de menigte maar slechts te verstaan door die ene gezegende de bezochte eenlingen kunnen…

Handen zoeken figurine klei botst duimen draaien strofes rond hun as verder weg naar binnen slingert het slib nat langs mijn kin, naast waar de regel was mijn pink drukt het slik door de aanzet heen – roteer ik alle barstjes dicht – wordt het oor een kromme zin woorden gestookt hechten zich, grijzer dan gehoopt…

Er hing een luchtballon stil in de lucht, bij wat inventaris op de kinderkopjes stapten we uit de oldtimer, achter ons stond mijn oudere ik op de ijzeren brug te kijken hoe wij met de hond rond- keken in de nieuwe wereld die half gedroomd half in baksteen oprees uit de mist van het oude Belgische land onder de wolken van de tijd…

Wij spelen schaak. De koning staat sterk, deinst niet terug voor een enkel veld. De pionnen zetten één stap vooruit om te vallen. Wij spelen en herinneren ons hoe dictators vanuit stenen torens bevelen gaven, in paleizen waarvan de muren niet geloofden in instorting. En dan: pionnen worden opgeofferd. Een koning wint, een koning…

In de stilte van mijn geest zwijgen acteurs zonder rede. Schaduwen dansen, vluchtig en vaag, als verloren dromen in een stoffige doos. Ze spelen een toneel vol wroeging, elke stap een kakofonie van toen. Gezichten vergelen aan de randen, in een zaal vol lege stoelen. Tijd spint draden door de kilte, een woord sterft voor het adem krijgt…

De tekenstift danst talloze uren op verlangend papier, ontvangt mijmering uit ver gebied of eigen omgeving, voelt in zich helpende én kwade vuren. Tom Poes' en heer Bommels avonturen mogen elke hen gewijde tekening vol wijs gebeuren en toverschepping naar het rijk der wonderverhalen sturen. Gedachten rondom de afbeeldingen zoeken hun…

Die plaat kan omgedraaid worden deze onrust mag er dan ook zijn in overtreffende onovertroffenheid zulke pijnlijk afgestemde golven uitrollend in de scherpe schelpen van onoorbaar geboren luisteroren Het verhaal gaat bij de opname nadat de laatste maten te gehaast door de gaatjes werden geblazen de herriemakers als razenden waren…

Als wij gevouwen hengsten om stilte binden in gepersifleerde dracht van heimweeïg weefgetouw en stapvoets benen naar vergrassing zien wij bloedende merries druppelen als overwonnen levensdoelen in verdwenen beenderen en eelt schrapend van verrijkende gedrochten De onsterfelijk puur gelaten tekeningen of doordrongen liederen…

Die is er. Ligt er. Veelbelovend. Om aan kinderen te vertellen, volwassenen te laten blozen. Zaadjes van ontwikkelingswerk. Miniscuul begonnen tot je op een dag dynamiek ontdekt... Natuurlijk moet er regen komen, de zon zich danig moet laten zien en dienen wij een belofte te claimen. Waar die vandaan komt? - Daar mogen we zelf een vorm…

In mijn droom, bij de zee, lachen de golven jouw naam. Een grijze lucht, zilte adem, jouw stem verdwaald in het schuim. De branding breekt een gemis, elk spoor een stille kus. Je staat daar, bleek en stil, een schaduw van wat ooit was. Ik strek mijn hand, de wind neemt haar mee. Je kijkt, maar je ziet me niet, een zee van afstand tussen…

De kamer is koud. Te stil om nog iets te verbergen. Ik gooi mijn jas neer alsof het uitmaakt waar iets landt. Het antwoordapparaat blijft leeg. Zoals alles dat ik nog verwacht. Ik zet de verwarming aan, maar warmte liegt hier. In mijn hoofd sta jij nog steeds— met die trek om je lippen alsof je wist dat ik nooit zou vertrekken. Ik…

Waarom het nieuws te groot is voor een scherm, te groot voor een getal? Waarom het puin te klein is voor de schade, te klein voor de doden? Omdat contracten rondspoken de kapiteins niet varen, maar jagen, en stormen de zeilen verscheuren Omdat de eisen veranderen en fouten steeds ontglippen aan het verstand Omdat je nooit weet wie…

Waar kussen de zilte golven van de zee jouw trouwe lichaam door tijd en tranen taai geworden aan het eenzaam landschap verbonden waar zijn de woeste bruisrivieren nabij jouw eindeloze wilde bossen laat ik je toe met jouw voorname lading ik heb ze in mijn bonzend hart bewaard de genoeglijke herinneringen aan liefde in mijn intieme zoetwaterhavenmond…

Als jij je de straat nog herinnert het zicht vanuit het raam van een slaap- woon- voor zijn part één badkamer als verzamelnaam voor meerdere mogelijkheden vanaf een zoveelste verdieping of lager de dagen en nachtenlang voor je blijft zien over de daken van schuurtjes kijkend onderbuurtjes uit de wijken hoe ver je reiken kon al vliegend…

een reis vangt aan naar de innerlijke uithoeken op mis te verstane gronden in den vreemde zich neder te zetten in afwijking van, waarbij zij doelen op een eikenhouten wereld waarin het lichaam de adem ontzegt; niet van hier doch dichter bij elkaar…

Reactie van een burgervader op het snelsonnet van Maarten van vandaag. Zonder die context valt de clou in het water en is het volkomen LOOS * ORDELOOS Ridder in de ORDE van Oranje-Nassau word je niet zomaar! * Ik kreeg een dreun, hij ging dwars door het lintje maar werd fluks ingerekend na zijn daad toch stond mijn secondant…

Ik hoor in de verte Destiny's Child de keerzij van chaos en waanzinsirenen maar in twee hemisferen laat de ene de ander als Nereus' dochters in holle vaten tot op de bodem creperen zij koesteren Sympathy for the devil zij kennen geen tijd in de troggen van te diepe zeedemonen…

Nog merkt niemand het op, maar ik heb het in me de briljante ideeën en het gezag om de dingen te laten lopen zoals het hoort, tot in de puntjes uitgewerkt in rapporten Mijn promotie is een kwestie van tijd, mijn werk zal gezien worden het is er al in mijn hoofd, klaar om bekend te maken, beleefd rekening houdend met iedereen…