Julianus, publianus, redaxianus, absurdus of hoe wij heten mogen, de taalproleten van het scannen van botten uit kannen der kannibalen dus Botten maken een arm, maar niet alle botten zijn armen van kannibalen En een mens kan wellicht leren wat hij nog niet kent of kan niet alles kan maar jij kunt / kun jij eigenschappen…

Er ligt mest in het museum waar heiligheid geurde toen het een kapel was Je kunt de kunst ruiken En zien natuurlijk Aanraken als je wilt Er zijn vliegen die voortdurend kunst toevoegen op de muren Laag bij de grond een steeds dichter patroon van stipjes, poepjes Een beeld van het leven Met zijn allen rondvliegen en poepjes achterlaten…

Het meertje in de bossen bij Beetsterzwaag ademt vol heidelucht en moerasgeuren. Zijn groenig water heeft ijle deuren naar schone wereld met blijvende vraag. Wentelingen gaan razend snel, dan weer traag, willen het stille bestaan opbeuren, dat wellicht in 't verborgene zal treuren om zorg en onzekerheid van vandaag. Vloeiend verdwijnt…

niks nie’ deplorabel maar catastrofaal zei C. van Kanjij als wij nog in de schoolbanken zaten de keuringsdienst geeft heden van de basis vijfentachtig procent een voldoende dertien procent een onvoldoende twee procent is zeer zwak van de voortgezette opleidingsweg krijgt zevenenzeventig procent een voldoende eenentwintig procent een onvoldoende…

vaak zijn het de muren die mij binnen danwel buiten houden zij blijken dan invoelbaar of een gevisualiseerde opstandigheid een onbetrouwbaar bouwwerkje meestal maar soms overleven ze de eeuwen die wij goden moeten doorstaan dan kunnen wij nog duizend keer proberen te vliegen onze hielen lichten voor de zon opkomt alsnog moeten…

‘k Wou naar ‘n verjaardagsfeestje terwijl ‘k de dag erop zelf jarig zou ‘k Kreeg een ‘hoi hoi’ app of ik thuis? ‘nog net’ antwoordde ‘k want zou zo weg Jij, dat je middernacht wel met mij vieren wou Terwijl ‘k juist aan jou gedacht, er samen heen te gaan Maar nee, wel daarvandaan me op zou halen Weer in de auto samen terug naar huis…

Onoverbrugbaar lijkt de afstand tussen toen en onze liefdesaffaires onafhankelijk van elkaar diep in het moeras van de rode namen en telkens wanneer je een slok neemt van de liefdesdrank die voor je staat denk je terug aan mijn armen die in het matte van duisternis jouw stille ziel omhelsden met alles wat ik niet in bezit had en…

​De koude schacht, het marmer blank en koel, Zij droegen lang het moegemarteld lijf. Een rijk van tranen en een stug gevoel Hield de bezieling in een kille schrijf. Ik haatte plots de stilte en de nacht, Die alle schoonheid traag had omgebracht. ​Toen brak het zwerk. De bliksem sloeg misnoegd De harde korst van angst en ijs aaneen. Niet langer…

haar kadaver wist niet dat het verlaten was na de laatste adem, bleef alles nog even op zijn plaats. de kamer, haar zijde vacht ik droeg wat overbleef naar buiten het gewicht was vertrouwd de aanwezigheid niet meer toen ik, haar naam zei en niet terugkwam veranderde het gezicht van de dochter er was nog de poot, de scheve mond…

De laatste hartslag sluit in het hoofd voor altijd -- de schatkamers af.…

Pa, de week dat jij verdween werd de lucht ineens een droge zee van stof. Het leek alsof de tijd zelf over Capelle waaide, een grauwe storm die alle kleur uit de straten blies. Ik liep door kamers vol stilgevallen spullen, Jouw bril, jouw pen, jouw jas die nog een schaduw draagt. De wereld ging gewoon door, maar in mijn borst woelde…

Feitelijk hoeft dit persoon geen bla’ren te zien als hij het voorbijgaan beschrijft van een seizoen net zo min hij de pijnen werkelijk doorstaat op die momenten dat hij daar woorden voor zoekt Blijkbaar kon die schaduwnimf de weg kwijt raken in buien die als gefabuleerde stormen raasden ongunstige wind zelfs standbeelden wegblazen die onomstotelijk…

Deze slaperige verschijning leeft in stilte voor de rust wat op elk moment ontvangen wordt als vanzelfsprekend waken wat dus dieper ontstemt dan mineur als luchtmelodie hem afdalen doet in niks maar ook uitbundig uit de duizelingen ontspruiten Nooit bieden zijn zinnen de nooduitgang die voorbij de gestolde stilte gaan slopend door…

wat ik u in wezen breng, kan u niet lezen. . het is een verbeelding in een blanco vierkant vlak . . . . . . . wat u niet kan voelen is de slag van mijn hart ik ben niet aan te raken en adem langs contouren van een dooiend wak . ook naar mijn luisteren is een brug te ver het kent een valse start, immers mijn stem woont elders…

jouw wakkere ogen zingen mij een slaaplied zodat de tijd me voor deze nacht bevrijdt van allerhande ongure dromen niets stemt me beter dan je “ C - majeur “ die als grondtoon me laat zweven over de vele mineurs die in jouw draaiboek zijn geplaatst zo krijgen mijn dromen een hernieuwd stappenplan wanneer jouw vloeiklanken zich vormen naar…

Herinneringen: de lieve doden leven. De leegte gevuld.…

hoe laat mag het worden voordat het einde in zicht is was de tocht al begonnen zonder vertrek, zonder plan op tafel staan de glazen waaruit moed werd gedronken kun je opstaan zonder in herhaling te vallen wat valt er nog te zeggen te doorgronden in een bezinksel van ontsterven en nalaten…

Voor mensen zoals ik is het leven goed We zijn rijk genoeg En overal is er kunst in de maak Geen schaarste en geen subsidie Beroepskunstenaars, arm omdat ze niet jong zijn gestorven in het heilige vuur van hun hartstocht De depots staan vol, maar we missen niets Want wie wil er nog drommen in exclusieve musea en theaters als…

Wij zijn een breuk in de evolutie. Niet omdat we de wetten van de aarde breken, maar omdat we, kruipend door het slijk, opstaan, naar de sterren kijken, en weigeren te zijn wat we van nature zijn. Wat ging er vooraf aan die ene seconde? Toen het dier de blik ophief uit het gras, zijn klauwen opende, en met een schok zichzelf gevangen zag in…

Uit het zwarte meer stijgen dampkronkels, geven zorg en angst. Wolken zakken neer, uit hun zich verspreidend grauw verschijnen huisjes. Al deze nevels roepen gedachten op aan vage heksenkunst. Schuilt hier een spiegel met toverkrachten, die vraagt in hem te kijken? Zijn glas toont in plaats van je aangezicht, wat er binnen…