weer lag de nacht afgemeerd aan de zogende hof waar de duisternis zich tracht te treden aan mijn geplooide lippen het colostrum voedde slechts een kleine opening in het centrum waar het aanleggen zich in bijzonder in het openbaar had genesteld uren sloegen aan, de slaap hulde zich in een kleverig kostuum en schurkte langs de regels…

nog is mijn dans niet verlopen zelfs niet uitgedacht in het aangezicht van welk doel dan ook het schuiven met paralellen die over elkaar heen tuimelen raken slechts kale wanden die houvast bieden aan de geëtste voorspellingen die het zuur beitsen met de bitterheid van de eens zo smaakvolle ameublementen, lijken nu nog slechts droompilaren…

langs stille bomen ging hij in zichzelf verloren in zichzelf alleen alleen de regen ruiste en dan uit het niets uit de nevels omhooggeschoten langs het lover zweefde zij de hinde en hij de voorbestemde dode leefde hij toen even eindeloos leefde hij toen even niet meer alleen…

zijn woorden schrijden langs verzande voorspellingen die alle prielen van de kwelder laten droogvallen terwijl de vloed het getij berust met woorden die een ruwe zee belet zich te keren tegen al wat een stormvloed in springtij kan aanrichten geduld oogst laag water in het aanzien van het verre vasteland dat aan de kim het violette licht…

Toe maar doe maar geef maar weg het kan van mij niet genoeg zijn overdaad schaadt toe maar doe maar geef maar weg maar blijf wel op je eigen terrein want roven van een ander is niet fijn toe maar doe maar geef maar weg inclusief je status quo van het moment het niets en niemand ontziende serpent…

In de slaap van een ander draag ik mijn gezicht als een natte doek. De woorden: duizend kleine dieren tegen mijn gehemelte. Zij weten niet waar de pit zich blindbrandt. Men heeft mij in ramen gezet, mijn mond met goud dichtgelood, mijn naam verdeeld onder de vromen. Onder de vloer woekert het gebeente nog. Een varen opent zich in de ribben…

de sleep slaaft zich voort en woelt de bodem alsof er een “ hurricane “ gisteren wil passeren in de volgorde van vandaag of dat lukt is niet de vraag, aan het “ langste eind sjorren “ brengt slechts vermoeide ledematen, het vergt tijd om alle zetels te pellen van het stof tot aan de veren dan hangt aan de “ kortste tijd duwen “ sjofel…

onze vergane schepen misthoorns loeiden in hun laatste nacht onze schepen die nu het licht bevaren en in zonlicht schitterend vergaan…

wanneer de oude dichter uit eigen werk voor wil dragen schiet hij zo vaak vol met een snik in zijn stem en de traanbuis boordevol gevuld met zware tranen is de emotie hem de baas wellicht is het beter dat hij zich bij het schrijven houdt want op het zo geduldige papier komen zijn woorden het allerbeste uit de verf en kiest hij daar…

Daar zaten we in jouw al meer dan veertig jaren oude tuin door jullie saam gezaaid, gepland, en aangelegd, de slingerpaadjes, bogen geënte boom, de varens We praatten over asverstrooiing, ‘t bootje, verpakt weer in kartonnen boot en jullie in je zeilboot Dan ging het over een vakantie in Majorca, waar zij twee keer met man,…

Hartstochtelijke Stroming, zo gaarne vaar ik Op u mee, maar Opgelet, blijf wel alert want Stroming eindigt soms in Zee…

“ I want to live, I want to give “ als een retrograde tolt dit nummer van Neil Young om mijn innerlijke aardkloof die soms helend en dan weer het dodelijkste doel in het leven doet opklaren met hel en verdoemenis soms geef ik de tekst een andere bijval “ I want to live, I want to die “ het draaft dan als een op hol geslagen paard door een…

In mijn amoureuze liefdestasten ben jij de betoverende schoonheid van mijn diepste tedere verlangen en ik wil je het liefst liefhebben in een stilte die oneindig lijkt alleen het voelen speelt de hoofdrol ik voel, er is een tegen beter weten in nu je tot wasdom komt in een vreemd land waar de bommen uit de hemel vallen en het lijkt dat…

Sans Souci woont al ruim twintig jaar in het grondstoffenrijk van het zuiden rond de pietersberg in limboland bij de vaalser- de cau- en de maasberg de heuvels van de droogkomieken koekenbakkers en zingende kelen in het door schrijnend aculturele ontlezende laaglanders bevolkte destijds kundig water beherend door droogte thans pijnlijk ontberend…

Het maakt niets uit Het universum vragen ogen De werkelijkheid Uit dromen Dronken stellen vragen In je ogen Tranen Voor altijd duurt te lang Toch maakt het leven Bang De big bang De potlood En eng Zou er echt wat zijn? Voor altijd door Hoe fijn Zomer zoem…

het gemaaide gras, nat van een afsplitsende wereld beducht me voor het al gekende, de gestalte in herinnering ijvert door mijn diepgang en praat zich volle zalen zonder een halve adem of een hapering in zijn stem niets is meer in mijn non-schichtige dualistische mogendheid daar het water aan beide oevers mij het zinken verbiedt in alle…

Hier heb je onlangs de blauwe rivier ontmoet met de beminde vrede van de ongetemde natuur en beide bruine ogen open op de gevleugelde vogels woeste weemoed had geen schijn van kans in de weidse felheid door de overheersende zon je bent een wilde vreemdeling geworden het water trekt zich van de oevers terug terwijl de zwoele wind…

Ooit was vlaggetjesdag een feest van nieuwe haring, stapels tonnen mannen met zwarte petten vrouwen in klederdracht kinderwagens. Nu lopend langs de haven zie ik blokkendozen bouwsels. Een lange reeks restaurants, buitenlands ooit de visafslag, zie ik mannen met korte broeken, outdoor petten, vrouwen met zonnekleppen, rugzakjes…

Een vallende ster snel! een wens een droom in het witte licht van ooit vergeleek ik mezelf met die vallende ster Een wens zo mooi maar toch een stuk brandend steen zo snel als het kan naar beneden zelfvernietigende ster vernietig ik me dan? ik zit ook vol met dromen een wens die ik probeer te vinden in de zwarte lucht wanneer…

het hunkert naar iets dat stroomopwaarts het leven duwt, zonder buitengewone krachten maar met de hand die slechts wijze voorspellingen kan lezen het rijmt niet, dagen zijn gelang het seizoen fervent geraakt aan onredelijke wispelturige vervreemde eigengereide levens beschouwingen toch zijn de lijnen in de palm in symmetrie gestegen…