Her-inneren is zacht terugkeren naar de kamer achter je ogen, waar gedachten hun schoenen uitdoen en het hart weer ademhaalt. Daar, achter het gedoe van de dag, ligt een stoel van stilte die altijd op je wacht. Je hoeft niets recht te zetten, niets te bewijzen, alleen maar even binnen te komen met lege handen. En als je dan zit,…

Hebben is geen werkwoord hebben is maar weinig leven, niet het ware Ja, ik wil ervaren, genieten, blijven bestaan, de wereld dus veiliger maken te beginnen bij mijzelf: dag spiegelbeeld vandaag wil ik liefde vandaag wil ik de twee…

Hoe hij zigzagt over het ijs. Met zwartblauwe kop, zijn rug blauwgrijs. Hij is de keizer van het Zuidpoolijs. Hoe mooi is zijn blauwgrijze rug, zijn zwartblauwe kop, zijn lichtgeel verenkleed? En weet je dat hij sneller dan de orka is? Maar boven water waggelt hij als een heel klein kind de bek pal tegen de ijskoude wind. Onder water…

De kaars is bijna opgebrand Het lijkt al aardedonker Geen weg te zien, geen overkant Waar bleef al het geflonker? Waar is de brug, waar is de dam De kaars dreigt uit te waaien Wat rest is nog een vage vlam Weet hij nog op te laaien? - Gelukkig lichten sterren nog volkomen En schijnt de maan…

armen langs de rivier mijn lichaam stroomt waar ik vandaan kom zal alles anders wezen de hoofden in wolken verdwaasd vervlogen waar ik vandaan kom is ieder wezen anders op de verkregen benen heel kort als evenbeeld waar ik vandaan kom in wezen anders niets harten achter alle dijken tegen klotsende vloeden waar ik vandaan…

Sparren en daken glanzen vol witte poeder; kou warmt sprookjeshart.…

er gaat een zacht gefluister door de dorpen, door de steden in elke taal een eigen lied toch klinkt het unisoon: vijheid, vrijheid, voor alle mensen eerbied, liefde voor iedereen er klinkt een zacht gefluister in grote katedralen, in kleine kapellen, vanop de minaret, uit heilige tempels vijheid, vrijheid, voor alle mensen eerbied, liefde…

- na Eurydice- Hoe het begon blijft voor altijd geheim in de indirecte rede de oratio obliqua hield zij een speech over mortis initium was het eind van 't begin of begin van het eind? Onbestemd hapt' ik toe en zei adem mijn adem voel mij night en day o Alice in wolkenland Wild is de wind Night and day die begon als een…

het lage zonlicht tekent zachte schaduwen van de fiere eik op de hoge, blinde muur…

zij probeerde het grote binnenin de randen van miniaturen schilderend te vangen houd je pas één tel in als je me over het hoofd zal zien lees dan de poëet die met penselen-pen een ingeraamde queeste naar zinnen biedt de onpeilbare diepte van haar ziel niet vinden kan…

De tafel staat te vol voor wat er niet gezegd wordt. Bestek tikt nerveus tegen porselein, alsof het ook weg wil. Er is kalkoen die niemand snijdt, aardappelen die afkoelen terwijl herinneringen warm en gevaarlijk worden. Iemand lacht te luid, iemand zwijgt te lang. Wijn vult glazen en leegtes tegelijk. We proosten op gezondheid met…

Lyriek is voor wie er gevoelig voor is een repeterend perpetuum mobile geen automatisme want ieder idee wordt klankwoord, nog voor het geboren is als sluimerde het in de moederschoot prenataal, als in blije verwachting lexicaal in een deel van je hoofd parentaal, in de kwab temporalis - wel iets anders dan taal van het paren…

Mam, wil je de auto even stoppen, hier, langs de weg waar alleen de lantaarns luisteren en de ruiten doen alsof ze niets gezien hebben. De wereld schuift nog na in het sidderende stilvallen van richtingaanwijzers en gedachten, jij kijkt opzij en in je ogen hangt een vraag die ik al jaren ken: “Wat is er, lieverd?”…

Zo graag schreef ik een kerstgedicht met woorden helder als het licht dat overal wil schijnen, maar ach, ik kan het niet. Zo graag schreef ik een kerstgedicht dat aan elk mens een nieuw gezicht, een zuiver hart zou schenken en ook de vrede wenken, maar ach, dit kan ik niet. Zo graag schreef ik een kerstgedicht dat mijn en veler schreden…

- Odysseus meets Nausikaä - Wie spoelt daar aan en strompelt daar een nieuwlichter, een avatar een aardgebonden vreemdeling die zich halfnaakt als drenkeling gestrand op 't eiland der Phaiaken bekend maakt aan Nausikaä? Zij zag een grote zwerver zwaar vermoeid achter wat struikgewas herkende hem als androïde en zei tot haar slavinnen…

Het verroeste omsingelde land, Brandend onder een paarse hemel. Gebrandmerkt door vermoorde kreten, Die geruisloos verdwijnen onder een prikkelende regen Van een getorste heer. De getorste heer buigt de horizon, Met wetten van staal en angst. Zijn handen werpen steden in scherven, Zijn ogen meten loyaliteit in stiltes. Waar hij passeert…

In hoeverre je echt dood bent nu je blijft leven in mijn gedachten durf ik niet met stelligheid te zeggen ik ben in de war over een hulpverlener die zijn zakken vult met nietsdoen omdat je bent verdwenen in mijn angst in de bizarre leegte van het niets zit ik je achterna met mijn demonen is er geen verklaring mogelijk om je een dienst…

Levende engel Kun je iedere dag zijn Voor wie of waar ook 15 miljoen keer Serious Request Spieren Laatste tussenstand Geen sneeuw maar vrieskou Formatie met kerstreces Europa ontwaakt Vuurwerk kost handen Meer dan eerdere jaren Traditie waanzin Stille sterrennacht Kindje in kribbe verwacht Mag het vrede zijn…

Zon weegt op takken de dag vouwt zich langzaam dicht stilte spreekt nu luid Als lichtjes doven in het huis, waar schaduwen blijven na stemmen en warmte, voel ik hoe de dag zich vouwt tot een stille aanwezigheid die meer zegt dan geluid. Wanneer kerst langzaam naar binnen verschuift, en ik voel dat het ervaren een opening is, ontmoet ik…

Driehonderdvijftig luie lezeressen die jou nooit eens een dankwoord waardig gunnen? Zou jij ze niet eens flink de mantel uitvegen? Wat vind jij zelf van zo'n muurbloempubliek? Of krijg je daar een kick van, als crazy horse in de schijnwerpers zwevend naakt in nowhereland der anonieme nitwits?…