asla na asla
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
218 op zwarte vingers tilt hij de dag
over de grens van verwachting
de trage tijd gebrand in zijn lijf
dat altijd maar weer lucht vereist
terwijl zij naakt ligt te wachten
hopend op zijn warme woorden
valt van de maan niks te vrezen
vanonder deze deken van regen
rook kringelt slechts moeizaam
door de verstilling van de nacht
in het licht…
Poetin is verloren
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
368 (voor Victoria Amelina)
Zij kwam tot wasdom in het roemrijke Lviv,
met haar pen in de literaire inktpot,
haar reactie op de boze Russen was hyperactief
en zij was even tragisch als de Lady of Chalott.
Zij onderzocht de Russische misdaden en oorlogspuin
en ook de moord op de schrijver Volodymyr
Vakulenko. Zij vond zijn dagboek in een tuin,…
Het voorbijgaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
247 Ik draai me om in de branding
en kijk terug de wereld in
Op de grens spelen kinderen
Achter de duinen draait een kraan
temidden van waaiende plannen
door straten vol verkeer
van goed- en kwaad-
schikse resultaten, en ondergronds
voert het riool de emoties af
De kinderen joelen regen
hun bui spat mij nat en slaat
luchtbellen uit het water…
Verwaaide gedachten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
178 Mijn gedachten zijn ver heen
Naar haar die van mij verdween.
Mijn gedachten draaien
In ’n kringetje rond,
Die gedachten verwaaien
Naar de tijd zij hier nog bestond,
Toen zij en ik niet dachten,
Niet verwachtten
Daar ooit ’n eind aan komt.…
De kleine karekiet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
355 In riet dat zacht de waterkant omarmt,
waar zon en wind elkaar beminnen,
verbergt zich stem en ziel zo teder,
een vogel klein, maar groots van binnen.
Hij vlecht zijn nest van dunne draden,
van riet en pluis, een wieg zo fijn,
waar leven wiegt in groene schaduwen,
een schuilplaats aan de waterlijn.
Zijn zang is niet van groot vertoon,
maar…
Tovertuin
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
303 Samen wakker worden
onder het zachtgekleurde
leven in het ronde raam
De groene jeugd
van de wereldtuin
onpeilbaar diep
in de spiegel
van een oude put
vol tover
waarboven wij hier-
onder op een zacht bed
zweven in geluk
Samen wakker worden
op de Droomberg
boven de dagen…
Betekenisvol leven
netgedicht
2.3 met 13 stemmen
270 Stil pad in het groen
een bank wacht op gedachten
het hart wijst de weg
Het leven strekt zich uit
in kleine momenten; ik voel de lichtheid
van intenties. Elke stap vraagt aandacht, een stille
overweging, waarbij betekenis zich opent als een bloem die langzaam bloeit.
Wat werkelijk telt ligt vaak
verscholen, tussen de drukte van doen en…
Het Gelukskind (Einde van de herfst)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
124 De hemel is mijn vrijheid
om jou te leren kennen
elkaar in de ogen te kijken
en de wonderen te benoemen
de kleinigheden
wijzelf, zo vertrouwd
en ondoorgrondelijk
onze gevoelens
die overal doorheen stromen
ons leiden of frustreren
de samenhang van alles
al de delen en deeltjes
en de overkoepelende hemel
van onze gedachten…
Herfstgedachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
162 Oktober dé herfstmaand,
Bladeren zien ’t niet meer zitten,
De kachel duwt kilte uit huis,
Zwammen zwermen uit.
De zon neigt naar kimme,
De lange avonden beginnen,
Kruiken vóór en in bed,
Hoop op uitzicht op winterpret,
De voorbode van ’n nieuwe lente,
Ter inluiding van rokjesdag,
Zomer staat weer voor de deur.
Deze cyclus herhaalt…
Godenzoon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
318 Er wordt een lob gemaakt, hoog in de kosmos;
hij is perfect en doet aan zijn verzoek.
Eindelijk verbrak hij de zwerende vloek,
want de voetbal kreeg de perfecte cross.
Als dribbelaar slalomde hij beslist niet;
met zijn voet volmaakte hij het gebed
van het kind, dat het thuis niet had gered,
en gejammer en weemoed naliet.
Aandacht was zijn…
Reprise; Meerstemmigheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
319 Gedachten vallen uiteen
onder volheldere manen,
draaiend rond de grond
waarop men zou willen
dat pseudoverwisselingen
niet meer voor kwamen.
‘De schrijver toont diens
ware gedicht in woorden,
herhalende dramatische
wendingen door thema’s
verbonden in de zinnen,
-met onbevlekt gezicht.’
Bewegingen over liefde:
door de dievegge voorbij…
Avondval in Gaza (tanka)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
233 In de schemering,
Vallen donkere schaduwen,
over de stad heen.
hoop en angst vermengen zich,
en de nacht omarmt stilte.…
Wanneer herfst ademt
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
296 Ritselend blad valt
ademt de koele herfstlucht
stilte op mijn huid
Bomen ademen in zachte
bewegingen van goud en roest, hun bladeren
ritselen neer als fluisterende herinneringen, ik zie hoe de lucht
vol tinten koper en as wordt, en mijn huid voelt de koele streling van vallend licht.
De geur van vochtige aarde
stijgt op uit het gedempte…
Tafereel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
277 boven in de beuk
de gepluimoorde ransuilen
in de schemering verlaten zij
met geluidloze vleugelslag
na elkaar het nest
de oude treurbeuk telt
elke nacht de uilen
bij terugkomst na de jacht
de winteriris wacht
op een warme dag…
a.d. mmxxvi d.v.
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
278 Vandaag is het de tweede van de tiende
niet omgekeerd, meneer, dat is een dwaling
mij neem je echt niet, zei ze, in de maling
de tiende van de tweede ben ik jarig
i.e. anno tweeduizend zesentwintig
dat is een dinsdag, in het jaar des heren
deo volente, zonder koek en larie
want eerst komt nog die louwmaand januari
dan wordt mijn lederhuid…
KEFFIYEH
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
188 Met ochtendkoffie in het paviljoen
Over de houten brug- versnelde passen
Mijn ogen puilen vrijwel uit hun kassen
Ik draai mijn hoofd, ik moet het gewoon doen
Het is al herfst; het blad meer bruin dan groen
De zon verbiedt nog dikke winterjassen
Met ochtendkoffie in het paviljoen
Over de houten brug- versnelde passen
Een Arabier of Palestijn,…
Zwerfkei in rust
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
400 De steen imponeert
ligt al tijden verloren en alleen
gedragen door de tijd volgt hij
de bestendige loop van voorbije jaren
ijzig koud zijn verleden
zo vredig hier nú gelegen
doet zelf van huis en haard
verdreven de naamloze gedenken
deelt samen met ons
de overledene.…
Proberen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
293 Je was er altijd als ik dagdroomde
op een bank in het park bij de zee
vanochtend verzon je er een donkere nacht
achter het sombere silhouet van een dode boom
je schreef gedichten over oorlogen en armoede
en ik slechts gekleed in dunne onderbroek
dronk uit de macht van mijn gewoonte
een glas koude melk bij een boterkoek
op een terras…
Taxirit
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
217 De rode zonneheuvel is een hoop van rode klei waar mieren en termieten
elkaar in leven houden, metershoog
hun dagelijkse werk een biotoop
Zo ook de anonieme metropool
voor de miljoenen woon- danwel verblijfplaats
een hoop geloof en liefde biotoop
van vale kleuren zonder vast patroon
verkeer en bruine lucht een symbiose
Als de taxi…
een leeuwerik boven het veld
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
380 je wilde
dat het leven
een symfonie zou
zijn zoals de wereld
behoort te zijn
je wilde
dat licht en
duisternis elkaar
als vrienden
zouden omarmen
je wilde
staande sterven
waar dan ook
in een korenveld
in een bos of op de hei
je wilde
staande sterven
in de zon tussen
stilte en klank
in een bloemen veld
je wilde…