Hun stemgedrag getuigt van blinde vlekken met holle frasen wou men 't leed afdekken laat zo - schandalig! - kinderen verrekken Hoog tijd dat wij hèn uit hun slaap gaan wekken! Beloften werden steevast ondermijnd veel ophef en vertier, maar niks gedaan een functie elders zou hen niet misstaan Nog anderhalve maand, en dan verdwijnt…

Verlate trekvogels stijgen haastig op een reis van wetten en weerstand zal hen dicteren. Gekooide vogels weten niets over dictaten van bergen of wind achter tralies landen gekortwiekte veren. De dichter jaagt papieren dromen na bij thuiskomst stalt hij zijn zinnen uit een testament van dwaze dingen.…

Golven kletsen tegen rotsen, schuim schuift over het strand, en wind trekt strepen in het water. Meeuwen schreeuwen om wat spijs, schepen wiegen heen en weer en de horizon ... blijft eeuwig grijs.…

Welk seizoen strooit zo kwistig met edelsteen en goud over de paden zo welig in het langzaam kalend woud. Een genot in late “Indiansommer” wandelen in het knisperend blad vrij van zorg, vrij van kommer weg gedachten van een stad. Dit is het seizoen waar ik van droom als de natuur zich voorbereid op rust rust ik ook zelf uit onder een boom…

met oogkleppen op loopt ze door de buitenwereld naar haar binnenwereld haar dovevrouwsoren horen niets van de buitentaal horen haar binnentaal die alleen zij verstaat haar hoofd barstensvol met rennende onrust links rechts kriskras verslonden door haar nietsontziende dwingende drammende tweede ik verbeten vecht ze keihard…

De grote radler van krombach & zoon is de waarlijke sorbito onder de bieren nul komma zero, nada alcohol het is even slikken, de hell komt voorbij spoel de smaak van papillen met gruppo sportivo en lawaaidruktemaker zwartharige rammstein voor 'n boerin heel apart doch een boerenzoon kent nada en zero als gero zilmeta het…

Ik ben afgedwaald Geen onkruid hier De tijd raast voorbij over een druk spoor Volle treinen zonder mij! Vervangen door een ander hoop ik voor mijn collega's Maak je geen zorgen we redden ons wel je ziet er heel goed uit je bent vrij! Woordenwagons! Ik sta hier alleen! Op aangeharkte paden…

Verliefdheid stormt je tegemoet, Liefde sijpelt langzaam in je bloed, Voedt je hart tot aan je dood, Groeit stapje voor stapje groot. Liefde geeft je veel genot, Komt van alles bij aan bod, Wil er immer mee doorgaan, Wil er komt nooit ’n eind aan. Als dan de dood 't lijkt te einden, Blijkt de rouw, De liefde niet te ondermijnen,…

Golven van begeerte, slokken zijn vermoeide geest, arbeid drijft verlaten. Hij verdrinkt in zilte pracht, door rijkdom meegezogen.…

Ook mij kan het gebeuren, dat ene moment in de zon, die lach waardoor de wolk voor onze ogen breken kon; struikelen door de realiteit, feiten schudden als kaarten, mijn kalme aard door de wind op hol laten slaan en losgaan op nadelige scenario’s; mijn bureau bij wijze van, maar alleen als voorbeeld voor zo’n raar geval dan, leeggeruimd…

Uit het stille tij een blauwe flits vliegt omhoog oog in oog met licht Langs de oever tuurt hij stil, zijn vurige borst vangt het zonlicht dat glinstert in het water. Een scherpe roep snijdt door de ochtendstilte, een teken van leven in het waterrijke natuurgebied. Zijn korte, krachtige vleugels snijden door de frisse lucht, laag over…

De kille duisternacht ademt door stille heimwee dansend rond jouw intieme gewoonte heldere sterren zien kansen in jouw oeverloze liefdeskus nabij het zilte zaaisel van dwaze fantasieën oefen je in klussen proef je de ware aard van het verlangde geluk in bewegingen van het proberen in taak van denkend verder leren blijf je een beginneling…

Voor mij brak de hemel open toen ik door de donder doordrongen raakte. Eén gerichte schicht ontwrichtte het zicht in de breedte van de ingewreven wreedheid, de beestachtige schijt aan substantiële logica door het intacte intellect als handicap te zien. Dit disrespect, hip gezegd, wat ten dele viel over het paradoxale gegeven…

Als meedogenloos een leider leidt snijdt zijn ideologie als dolk waren het de wijze woorden lang geleden van een profeet over het dak dat zou beschutten in stilte kraakt het op de stutten omdat het hete vuur nu vreet gloeiend knalt en valt het staal dat verzengend op staal dreunt aarde drenkt zich in bloed en kreunt de stervende…

Door de nachten op blote voeten slaapwandelen door de oude stad langs de horizontale vloedlijnen over het hete zand van het strand het laat me niet los die andere werkelijkheid tussen authentieke droomwereld en toekomstig verlangen ik laat mijn oude woorden achterwege op zoek naar een teken van verbondenheid.…

de goden schiepen de eilanden als hun woning op de hoge grond boven het dorp slaap jij sereen en de tijd staat stil je kent de diepte van de Stille Zuidzee de wind zingt de golven beuken jouw ogen volgen de ruige bergen ze tasten de steile kliffen af op de tweemaster klinkt een smeekbede ne me quitte pas je bent niet alleen, Jacques…

Mijn telbare haren stonden recht overeind toen ik mij zowaar haast een winnaar waande in mijn loodzware uren van glaskabelnood die krulloos oneindig lang zouden duren als ik koos voor een niet te missen aanbod bij een tweejarig abonnement met een logaritmisch aflopend voordeel an offer I could'nt refuse De specs oftewel de specificaties…

Elke tien jaar leef ik in een andere wereld met andere wensen De oude zijn gepasseerd door nieuwe omstandigheden Herinneringen bleven achter Tevreden met wat dichtbij is koester ik van tijd tot tijd wat was, de vriendschap die we nog voelen, ook al is er ongemak geslopen in onze ontmoetingen We wonen te ver van elkaar en willen wel,…

Natuur in het hart met verlangen naar liefde onvoorwaardelijk Het hart vol natuur met een stille hunkering onvoorwaardelijk Natuur omarmt mij verlangend naar warme liefde onvoorwaardelijk In het hart van mij natuur en diepe liefde onvoorwaardelijk…

De oude eik, stram gebogen, Staat al eeuwen zieltogend Op de kruising van zandwegen Des akkers heer en meester. Aan zijn wortels ’n kapelletje, Met Christus aan het kruis, Een kaarsje flakkert aan-uit, Op ’t bankje ’n vrijend stelletje. 'n Landman kart langs hen heen, ’n Leeuwerik zingt ’t hoogste lied, Van Gogh’s landarbeider is…