Beaumans
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
655 Wie was deze pinkelman
jolig en luimig, doch innerlijk gespleten tot op het bot
Beau c.q. Bomans,
merkwaardige schrijver
verstopte zich achter
zijn schermen van kolder
in sprookjes verdwijnend
als letteracteur
Was Godfried een
schaakmeester
of een charmeur
een ongrijpbaar idool
bij 't grote publiek
bekend als tv-poseur?…
Leefwereld
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
593 de hebzucht
maait met wilde armen
de zorg voor het zijn
met groteske gebaren
in de wind
op dode wegen woekert
de hebberigheid naast
het platte zelfbelang
de beknelde ziel in isolatie
hapt naar adem
niet elke lente
is oprecht als de
de zon loodrecht
boven de evenaar
staat…
Stirling Castle
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
500 Het publiek mijdt, weerhouden door de regen, het balkon.
Vanuit de beschutting van het koninklijk paleis
slaat het de ogen op naar het grijs
dat de lucht meer en meer bedekt
en dat het ingrediënt bevat voor het drama
dat zich buiten door haar ongezien voltrekt.
De rolverdeling ligt al eeuwen vast:
Satan plast van bovenaf op zijn voetveeg…
Archeologie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
394 Dek mij toe met verhalen
van munten, verstopt in warme hand,
van foto's die geschiedenis bewaren
in een tent ver van het vaderland.
Fluister zacht van prinsessen
die slapen onder vulkaanas,
van soldaten die graven in het verleden
waar ooit een villa was.
Laat de nacht mij niet verdrijven
met zand in dromerige ogen.
Leg deze schatten naast…
LAAT WINTERVELDJE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
355 Te midden van dof gras
staat een groep witte pijlpuntjes
om de strijd aan te binden
met gaande weer komende kou
doorboren soms een sneeuwlaagje
dat hen plotseling overvalt
de krijgshaftige spitsjes
worden gestreeld door vroege zon
zijn allemaal open kelken
spreken tot al wat hen omringt
over aanstaande bloei
hernieuwde levenskracht
de…
Eenzame tocht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
536 Verlaten water
een bootje drijft in de kou
stilte in de nacht
Lichte vorst hult de takken, verbleekt
in de kilte. Boven in de grauwe lucht straalt maan
als een smalle zilveren streep. Geen enkel wolk is zichtbaar in de
eindeloze rust van de lucht, enkel stilte van het donkerte, diep en mysterieus.
Woeste zee vangt het sterrengloed en
breekt…
[ Papa en mama ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
370 Papa en mama
zijn zo stil, dat ik extra --
precies op hen let.…
de hulphond
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
389 jij bent mijn schaduw die voelt
een trouwe vriend die deuren opent
waar woorden te kort kunnen schieten
weet jij mij zonder oordeel te leiden
je geeft mij moed, raapt iets op
houdt mij staande als ik dreig te vallen
waarschuwt mij stil als stormen dreigen
geeft mij kracht door er te zijn
In jouw ogen zie ik moed
een gids die zonder oordeel…
Jij kleine gup
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
573 zo kwam je in ons leven
maar moesten jou veel te vroeg laten gaan
met gebroken hart hebben wij jou aan
Moeder aarde toevertrouwd
daar waar jij vredig lag, tot eergisteren
hebben vreemde handen grafschennis gepleegd
jouw voor altijd laatste rustplek
verstoord, kapot gemaakt
ons hart breekt opnieuw
wat voor onmens doet zoiets
wij gunden jou…
Perfect afgeleverd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
414 mijn stiefmoeder baart weer een bastaardkind
dat ze door het turbulente leven sluist
teder aankijkt, verzorgt - al wordt hij verguisd
hij hoopt dat ze geen onwaarheden verzint
uit een blok essenhout moet hij gesneden zijn
licht gekloofd, wel met een stralend gezicht
ze voelt dat het hout goed in haar handen ligt
de rimpels bij de ogen plaatst…
oud
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
472 we zien een bijna uitgelezen boek
maar het stond vol met personages
intriges, dromen, wensen, verdriet
afgespeeld in zijn of haar tijd
van toen naar nu
de laatste pagina ontbreekt nog
of is er een cliffhanger…
Elegantie op het water
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
589 Witte spiegeling
vleugels vangen zachte wind
rust in donzen nacht
Hoe een zwaan, sierlijk en ongerept
als een sneeuwwitte verschijning, zachtjes glijdt
over het spiegelende wateroppervlak waar haar vleugels zich openen
als stille zeilen en de adem van de wind haar even tilt voordat ze weer tot rust komt.
Haar gracieuze hals vormt een sierlijke…
Skiën in het Vorarlgebergte
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
394 hoog in de bergen, wit en wijds
waar Egg in sneeuwpracht is verscholen
roept de Vorarlberg met lonkende piste
een wereld van wintersport in zonlicht
met scherpe latten door poedersneeuw
langs dennen, stil en hemels mooi
de kou die bijt, de wind die fluistert
een snelle afdaling vol met bochten
de stoeltjeslift klimt, een korte rust
boven…
[ Ons gesprek stokt, dus ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
349 Ons gesprek stokt, dus
stook ik populierenhout --
dat altijd knettert.…
wanorde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 ChristenUnie Rijswijk
lachend maar
wie lacht
hier mee
oh wee
klaarblijkelijk
de bijbelverhalen
niet aandachtig
genoeg gelezen
uit het
levensverhaal over
Jezus is
uitdrukkelijk bewezen
ieder door
God geschapen
is een
parel in
Zijn hand
mensen even
anders gekleed
zijn reuze
charmant…
Kofschip
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.063 Door don- en wolgagoten werd beweerd
dat Ob veel langer is dan Elbrusz
hoog,
en dat zich op de Jenisej bewoog
een vloot van kofschepen van Makkums tjeerd
Een schipbeurt was pas in de zomer klaar
met bakstenen en kalk, van boeg tot steven
zo'n Fryke skipper had een spannend leven
twee eeuwen reeds voor Peter, grote tsaar
En 's winters…
Wilde zwanen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
488 Over wilde zwanen
wil ik nadenkend fluisteren
het laat me niet onberoerd
hoe het met deze vogels
vliegend in den vreemde gaat
tussen zachte somberwolken
van genadeloze tijd
en de zegen van boven
ik raak ze niet kwijt
uit mijn gedachten
het duurt honderddertig minuten
want ik vertel oude verhalen
die wilde zwanen verstaan
in alle…
Filters
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Altijd begaan
met nooddruftigen
welke zei dat hij jeuk op rug
waar hij niet bij,
had mijn buurvrouw 92,
gezocht op internet
naar soort krablap,
zelfhulpmiddel
Met een grote doos
op haar klein scootmobiel
kwam ze ‘t blij mij ‘t laten zien
want ‘k was bij t gesprek
van kwaal geweest.
‘k Vroeg haar binnen
Met een stanley mes openden…
CARNAVAL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
391 trek je mooiste pak maar aan,
glitters, maskers, laat ze staan
schmink een snor of felle strepen
iedereen mag lekker zweven
trommels roffelen, blazers schallen
op de straten hoor je roepen:
“Hé, proost op deze dolle dagen!”
zonder zorgen, zonder klagen
in polonaise door de straten
drommen mensen lachen, zingen
bier en worst, confetti,…
samenspel
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
432 tussen zon en zee
elkaar ontmoeten
elkaar ont-moeten
en alles mogen
met een toetje nog erbij?…