De blinde antwoordt beleefd op alle vragen -- niet aan hem gesteld.…

Ze zijn weer uit de grond! De allereerste sprieten Kom lui het is genieten Ik spring al in het rond En val haast op mijn kont Maar wat kan mij het bieten Ik laat dit feest niet schieten Al ben ik blauw en bont En snoer je mij de mond Ik ga ze nu begieten De pasgeboren sprieten Die houd ik graag gezond…

Je was hier met die stille warmte om een eenzame vrouw te troosten dacht ik dat jouw stem klonk in naamloze echo een ongekende liefdesband in de naam van lieve vrede probeerde de onrust te ontstemmen in het kalme zwijgen van de nacht je vroeg me waar we trots op waren tijdens onze innovatieve dromen het was te laat om opnieuw te beginnen…

Prangende vragen die zijn blijven hangen arglistig argwanend en diplomatiek voor de ander ontweken liever een holfrazig antwoord als dwaalspoor Oost-Indisch doof fabulerend maar geen klip en klaar helder bewijs voor de ander de waarheid, de hele, niets dan die ene het zeker en vaste waterdicht onomstotelijk onweerlegbare…

als iedereen nog slaapt fluistert ze ze zwijgt ‘s avonds ze stamelt ‘s middags en ‘s morgens in de nacht huilt ze een man en een vrouw wonen in het huis een vlieg op de muur vlucht voor het geweld op haar hoede strompelt een gebroken kleine schim voorbij als iedereen nog slaapt fluistert ze ze zwijgt ‘s avonds ze stamelt ‘s middags en…

Op elke Bladzij wemelt het van tael Ontsproten aen zijn eng negativisme De linker Bladzij van zijn hemisfeer Ontbeert elk Inzicht; wat lyriek vermag Verstaet hij niet, hij walgt van elke lach Een kwinkslag maeckt hem kwaed en maladiek De rechter Bladzij is zijn wet - niet meer Zijn kritisch brein spuit nooit constructivisme Begrip, dat…

Weet je, nu het winter is is het nog slechts even wachten op de bloemen die zullen bloeien in mijn tuin. Op de warmte van de zon die hen doet kleuren, de frisse bries die verspreidt hun geuren. Nog even wachten en zolang nog wandelen door serene witte veld. Niet over koude tenen klagen, maar vrolijk op de gladde ijzers wagen op dicht…

Liefde is pogen te vallen, zwemmen, vliegen -- tijdens het stilstaan.…

in zalen vol licht, waar het denken botst staat Bureau Buitenschot als satirische rots met woorden, als messen scherp geslepen ontrafelt het maskers, legt het stress bloot adviseurs met hun gladde verhalen hoge facturen voor schrale oplossingen een hele wereld van prachtig jargon in rapporten heel zachtjes gebracht daar staan ze dan, als…

Lucht kleurt avondrood toren wijst naar horizon de dag sterft in rust Avond daalt neer als een fluistering over de stille stad waar lucht nog nagloeit van de zon die achter de horizon verdwijnt. Langzaam vervagen de contouren van huizen en bomen in de schemer terwijl de torenspits zwijgend de hemel raakt met zijn ijle kruis. Klokken…

vergeet wat zin heeft ontmoet liever een vreemde en verzacht tot kippenvel beken daarna tot naamloos te weten wat ook zonder naam geweten heeft laat zijn wat zonder te zijn nooit was geweest…

Ik zie ze vliegen, Op een bezem En een zwarte puntmuts. Ik drink een brouwsel van haar Met rattengif en borsthaar En toch, ik knap er van op.…

Aarde onder voet wind fluistert door het leven adem van de boom Mijn huid volgt de lijnen van de wind de aarde ruikt naar regen, mijn voeten de aarde omarmen. Onder de zon bloeit mijn lichaam als een bloem mijn adem mengt zich met de geur van de bossen, warm en zacht. De aarde kust mijn voeten, de lucht kust mijn gezicht mijn hartslag…

Wie wil zijn leven voor jou geven? Je liefste! die je wilt houden.…

Klaprozen die bloeiden, fel en rood, Als verboden woorden in de wind. Een liefdevolle boodschap, onuitgesproken, In een veld dat ons voor altijd in stilte verbindt.…

op haar kantelen de contouren van een kraai onder haar honderd verstomde monden hun woorden spreken als schaduwen de zwarte vogel vliegt op doet wat altijd werd gedaan verdwijnt in de kantlijn van de tijd…

Banale woede, Zweymelend wit, zag je geen Betere woorden? Kon je impasse geen Inzicht verkroppen, moest Jij zo ordinair? 't Wordt tijd je onwil voor bitcoins te verkopen. Rijmt altijd Jouw stijl.…

In het geruis van feestgedruis zie ik hem staan geen jongen meer, maar man dan draait hij zich en ziet mij aan ik zeg: het gaat je voor de wind gezond, een lieve vrouw, een kind het zit je mee je kan op heel wat bogen. En toch: in het kielzog van je ogen ruist nog steeds de zee.…

De inkt vloeit en schrijft zachtjes wat bloeit als poëtisch aaien van jouw huid. Elk gedicht mijn bruid. Kus ik zacht. De bruidsnacht! In haar op te wellen voel ik knoppen zwellen. Met elk gedicht breng ik die nacht door. Poëzie, lijfelijkheid waarbij elke pennentrek aait bij 't geDICHT te dromen en de dichter met het gedicht is klaargekomen…

Ik vroeg hem, wat bedoel je dan met anders droeg hij zo'n rare zwarte baard of sik of was hij kleiner dan gedacht en dik had hij zo'n modebril op van hans anders? Of viel hij door de mand daar, qua gewicht? je voelt je hopelijk niet opgelicht...…