Zij is een lichtbron tussen de ruïnes fragiel omhuld door de witte bruidsjapon Het gemoed een wisseling van eb en vloed solodans van in zichzelf gekeerd verdriet Droevig duister mooi en diep de verhalende bronzen klokken De blazende ovens gehamer van metaal op metaal De witte bloemen in haar hand het waaieren van de fijngeweven sleep…

Waar ben ik? vraagt ze terwijl ze naast hem ligt te hijgen in zijn warme zomerbed en hij haar dient met zijn fraaie liefde bij mij antwoordt hij alsof dat niet vanzelfsprekend is in bed, tussen de lakens voegt hij er aan toe nu ze naast hem ligt in haar onbewolkte schoonheid vol vragen, lachend en verbazend als een jonglerende liefdes…

Zit er nog leven in dat esperanto dat vat vol braille in gebarentaal zegt niets, een blik zegt meer dan duizend woorden al zijn het altvocalen van bel canto die spreekbuis voor een nieuwe wereldtaal is als synthese een ver ideaal want zelfs verbaal blijft het orakeltaal Wat ooit begon als hiërogliefentaal in Babel, primitief…

Eenzaam zoekt een kind door het vage wit. Om hem heen wenken stille dingen: "Hier klinkt vandaag geen joelen of zingen; we kunnen je opbeuren met vrije rit." De kleuter springt op: "Gelukkig, ik zit! Die schommel zwaait al wilder, in kringen door de koele lucht. Kramp wil in me dringen. Wat een druk in mijn maag, borst en gebit!" Duizelig…

Jij bent poëzie, slapend in een logeerbed -- en ik blijf kijken.…

's avonds het dorp valt stil hoor ik de tijd het klokje dat waakt. Prediker die zei alles heeft zijn tijd. Stil slaat het klokje monotoon bij afscheid. Zondagsklokken die blij wezen. Bruiloftsklokken opspringende vreugde. De Westminsterklok in ons huis geeft niet altijd tikkend juiste ge-tijden. Wijzers die vér springen…

ik heb poorten van wegen naar de stenen der wijzen geopend levenselixer ontdekt en de wachteres bij het orakel van delphi met woorden van charon bij de stix het zijn mijn eureka momenten waarin het gesproken woord algoritmisch wordt omgezet en ingedeeld in grammaticale frequenties van wereldtaals logica die ieder spreekt…

de paardjes die gisteren nog met wapperende manen samen draafden door het land van tijdeloze dromen zijn al lang weer thuisgekomen zij grazen vredig nu en zonder spijt naast elkaar in de schrikdraadweide van de tijd…

ik heb zo zin zin in de zomer elke dag zonnig het leven vieren vroeg in de ochtend al in het groen zingen vogels een wandeling lonkt lopend door de dauw begint elke morgen weer de dag als een droom ik heb zo zin zin in de zomer elke dag zonnig het leven vieren in een tuin vol bloemen zacht gekust door de zon geniet ik het ontbijt…

Zomerse stilte: gordijnen dicht, en het raam -- staat op een klosje.…

langzaam brokkelde de Muziek af toen ik Verder liep maar de tijd kleurde hoorbaar die herinnering in met een aparte audio set net als stilte zijn accenten kreeg in het donkeren van avondlicht en de zon schitteringen liet spetteren in ultieme doorzichtigheid zo werkte verbinding duurzaam aan het leven zij had ons energie…

Een nieuwe digitale camera Wezenlijk verschil met analoge Met blijdschap heb 'k mij hierover gebogen Camera 'op pootjes' verdwenen, ja Iemand in huis, zonder in mijn maag stenen Vervolgens is mijn camera verdwenen…

De roos in de knop Verlangen om te bloeien Het hart gaat open Madeliefjes klein Lieflijk in het groene gras Vrij om te groeien Heilige Lotus Na lange tijd in modder Mooier dan ooit tevoren Gele paardebloem Witte elfjes met wensen Brengen ons geluk Het zomert bloemen Langs de weg en het water Natuur kleurenpracht…

Goud Beijerland, Donderdag den eersten van den Oogstmaand twee millennia en vierennegentig seizoenen de nakende herfst en winter nog niet ingecalculeerd (met het oog op aanstaande, verwachte, voorspelde en gevreesde meteorologisch-epidemiologische klimaatveranderingen in het bouwkasteel rond de oceanen van het zieltogend alias…

Gekoloniseerd door de wetenschap Was ooit maan soortement van oefenlab 't Abstracte concept aarde werd plots'ling Door 'n aardopkomst gevisualiseerd Was goed te zien hoe complex en fragiel Ons leven uiteindelijk blijkt te zijn Door dit OVERVIEW EFFECT met als con- clusie dat de mensheid, wij, onz' planeet Moeten beschermen tegen Alles dat…

De vlucht van de vlinder uit het oog verloren de grijze lucht wordt steeds grijzer steeds witter Eens was het vier uur in de middag een zomer in een zeer blauwe lucht en vlinders een vlucht vol vleugelkleuren O kinderen der onwetendheid het is langzaam heel langzaam wit geworden enkel nog afwezigheid vol tranen…

ready, ready go roept de oude prins als hij het stalen ros bestijgt de liefde beweegt hem voort van huis naar haar het verlangen is te groot enkel om het licht het zonlicht met haar te delen de bezwerende reis tot de laatste lichtglans van de schemer…

Langzamerhand krijgt de doorsnee-nederlander het in de gaten (jawel, mentaal): het wordt gevaarlijk je direct te uiten. Voor een speldeprik heet je racist. Onze gastvrijheid ligt in duigen... We staan met z'n allen onder censuur. Maar HIER kan ik nog mondig zijn: 'Mensen, moslims dulden geen tegenspraak! Hun stamhoofd heeft altijd…

De zonsopgang zien onderdompelen in moment vluchtig van aard Hoe zon begint te ontwaken van waaruit pracht en zacht worden onthuld tegelijk luister ik naar een kloppend hart badend in zee vol tederheid Zowaar geprikkeld door dit moois ben ik erg benieuwd voor wat zal komen. Met raam open hoor ik niet alleen het ruisen van de verschillende…

Het schemeren legt intiemheid in de wereld -- tederheid in mij.…