Het wel en wee der welriekende orchidee
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
281 De grote weegbree en zijn kornuiten
de zuring de braam de wilde orchidee
in heide en voedselarm veen
kun je soms langs 's heren
wegen zien staan
in eenmansrijtjes in het gelid
als maansvaren of stijve ogentroost
voor de gevlekte welriekende orchis
soms helpt verhardingsmateriaal
door spoeling met
verdunningseffecten radikaal
dat…
Moeder
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
185 plots was de geur uit jouw sjaal verdwenen
die lange tijd mijn herinneringen fris hield
alsof de tijd zijn vingers had gesloten
rond wat ik nooit verliezen wilde
ik drukte de wol tegen mijn gezicht
zocht naar een spoor van jou
maar vond alleen de leegte die achterblijft
wanneer een hart te lang moet missen
toch draag ik jou, moeder
in elke…
Kom gauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
181 Er is altijd wel een manier
om het anders te doen
en naar huis te komen
Niet in gedachten, maar
rennend, op de wind
op stroom of kerosine
Ik droom je naar mij toe
Je komt op wandelschoenen
op de fiets, op een slee
of van liaan naar liaan
Je steekt de bergen over
de zeeën en alle grenzen
om bij mij te komen
om bij mij te zijn
Ik droom…
Oorlog
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
144 enkelen beslissen
en masse te moorden
massa's gaan lijden…
In de Ether
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
280 De ether vulde zich vandaag
met purperen zegeningen
de stof, zo dacht men voor een eeuw
die in de ruimte hing als deel
van 't ondermaanse firmament
en nodig voor de voortplanting
van Catweazle's magic licht
niet te verwarren met de diepe slaapverwekker diethylether
die in de huizen der geneeskunst
de bolwerken der betermakers…
Nooit af
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
230 in de kern ben je alles,
je identiteit is geen
seconde gelijk
je kijkt, vergelijkt en verrijkt
voortdurend je veelzijdigheid
en als je dan eindelijk denkt
dat je jezelf bent, word je opnieuw
een ander, omdat je wereld verandert
in de kern ben je alles,
van de wieg tot
aan het graf
je bent als
mens nooit af…
Winterdepressie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
212 Wee U, heerser van Nilflheim,
op Koning Winters troon.
Die ijzige kou ons deel deed zijn.
Hij die Ra in het gezicht spuwt.
Die de zon deed wijken,
als ware Hij de warmte gruwt.
Gij demon van wanhoop en duisternis,
die het zonlicht smoorde!
Uw kouderijk, vergane warmte ons gemis.
O Gaia, Moeder Aarde,
geef ons hoop en leven.
U, die de…
Soep
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
243 Wacht nog even rustig
totdat het gesticht zich openbaart
sprak de stem van de gifkikker
tegen de prinses uit het ontheemde land
het is niet de onaangename herhaling
van de gek die in de lettersoep zwemt
en er is ook geen spontane spagaat
van de woorden die op de zinnenspinsels
klimmen en dan weer naar beneden glijden
in de soep waar…
gemakshalve
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
205 gloedvol licht, geel gevangen
boven weilanden en bossen
argeloze mist als adem en
klamme aarde zonder begrip
dit licht rust dun op gras en takken
nergens ‘n einde om aan te beginnen
zodra het oog geen grens meer vindt
wordt kijken een vorm van zoeken
dan vergeten we richting
en noemen dat rust
daarom, dit is geen plek
maar een toestand…
Lente
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
185 25 februari.
Al vier citroentjes gezien,
de sneeuwklokjes nemen de wijk
voor de krokusjes,
het getierelier der vogeltjes
is niet uit de lucht.
Ik versmelt met de schaduw
van de struik, langgerekt.
Niet lang meer
of de zon in het zenit
doet ons krimpen.…
Opmerkzaam
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
205 Waarom zouden wij lopen door drukke straten
tussen massaas die niet kennen en niet zien
in doolhoven tussen huizen onbekende mensen
waar de adem je wordt afgesneden
waar geen kruimel horizon is te ontwaren
en de blauwe hemel wordt verduisterd door woontorens.
Waarom zouden we lopen door de dode steden
waar geen wind de adem je toe kan blazen…
Verhuizing
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
262 De kamers leeg,
de muren kaal,
de foto's weg,
het hol geluid,
de scheurtjes scherp,
de mankementen bloot:
de oude thuis wordt huis.
Pijn en weemoed.
Zoals bejaarden,
man en vrouw,
in hun naaktheid,
zien wat de tijd
aanricht met hun lijf,
tot tranen toe bewogen
door een golf van tederheid.…
De stad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
207 Het gras huilt zonder geluid,
alle bladeren fluisteren,
het kind speelt alleen,
grote mensen haasten heen.
De stad hult zich in geluid,
auto's, trams en bussen
snellen nergens naartoe,
straten zijn vol met leven.
Als de avond valt, keert het tij,
een hond die zijn baas uitlaat,
een overwerker onder zijn jas,
lege tram knerst naar de remise…
Waterland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
217 Vanaf Het Paard
is er flink gegraven, dwars
door het eiland, daar
waar nu de Oostervaart
loopt, tot aan de terp
van Wittewerf
Verder, op het vasteland
ging het kanaal door
het Groote Meer
onder langs het Zwet
schuin door het patroon
van het Waterland
langs Holysloot en
de Bloemendalergouw
tot aan Durgerdam, verder
reikte het vertrouwen…
Houdbaarheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
199 De sleutel ligt in zijn hand.
Hij schudt ze boven de gootsteen
alsof er één ontbreekt.
De kraan loopt.
Op tafel twee kopjes.
Eén met lippenstift.
Hij veegt de rand schoon
met zijn duim
tot het porselein weer wit is.
Hij kijkt op
naar een vrouw
met natte ogen
en een glimlach die te lang blijft hangen.
Hij zoekt haar naam
tussen zijn…
Treurvocht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
325 Opsommingen die uit het hoofd komen
maar nooit door het hart worden geloofd
plechtige taal die over een elite spreekt
beeldentaal zonder diepere wortels
allemaal verzonnen door het intellect
aanwezig op aarde als overspannen insect
het samenvloeien van genegenheid
kost de nodige moeite
en serieuze inspanning
nu de weg naar dichterbij…
De zwevende hemel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
380 Wanneer de zilveren beken in de floraloze valleien des doods
in de verdeelde staten samenvloeien
en uitsluitend in die gevallen waar de mekong in de slangendelta der gouden driehoek niet langer meandert door leguanenwouden
telkens wanneer de razendknappe, draadloze mini-pc van uw mobiele telefoon langs onzichtbare weg
met de snelheid van…
de overleden idee
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
228 met kiezen op elkaars
ontstegen sterk water
verstand op het rekest
de overleden idee dat
het vaststaand concept
eeuwig onveranderlijk
werkelijkheden schept
uit golven der fantasie
de waarheden kweekt
in kannen op kruiden
zien wat niemand ziet
hoog besluiten te slaan
dan handen allen ineen
het kopje d’r bijhouden
doordouwen…
MOGELIJKHEDEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
179 Ik dacht de winter weg.
Mijn geestesblik richtte ik vooruit,
kwam in een sfeer van behaaglijkheid.
Het oor in mijn geest nam vogelgezang waar,
gaf mij verbinding met gevleugelde vrienden.
M’n geestesgevoel ervoer een briesje,
deed mij licht huiveren in dunne kleding.
Geestesreuk in mij snoof frisheid uit de lucht,
merkte verschil met…
Niks
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
197 Van niks bewust
“Ik heb er geen actieve herinnering aan.”
Ik ben me van niks bewust!
Echt, helemáál niks..!
Weet je,
We komen uit niks en we gaan naar niks.
Ik is in N ik S
Heel al
Allah
Heilig Niks
Daar waar
Niks is
Is Alles
Soms verlang ik zo naar niks!
Naar Liefde met een grote L
Naar daar waar
Het licht het…