Alles wat ik nodig heb zit in het opblazen van ijzig witte wegen Het opblazen een schreeuw in de nacht In de nacht wandel ik de zee in loom en moegestreden En nog één keer schreeuw ik om mijzelf te verstoppen Om mijn stem te laten schieten in de diepte van de duisternis Om de nacht mijn kracht te laten horen Om de nacht in…

‘k Besloot alleen nog digitaal te sturen, want kaarten, zegels kopen, ‘t posten, ’t kostte overuren Maar ja, kreeg toch nog wel tien enveloppen in de bus k schrijf niet terug, want zo hou je ‘t in de hand, dat dacht ik dus Maar append je familie, vrienden, buren kon het precies, of door ‘t gemak even lang wel duren Hoe kwam dat, wat…

oudejaarsavond - de rest van de bollen eet ze volgend jaar…

Vandaag sprak ik met de bultrug Nee ik luisterde meer Mijn taal schoot tekort Ik nam de harp ter hand De harp en de walvis verstonden elkaar Zij zongen samen een lied Ik was verward waarvandoen Bracht hun samenzang mij Een vloed van tranen Van geluk of toch van verdriet…

Vroeger lazen bakvisjes van wat toen nog gymnasium was Homeros en Vergilius Latijnse ministories die zij moesten gaan vertalen Wat kregen ze - geschiedenis van goden sagen koningen een vleugje Alcibiades de jarenlange Perzenstrijd de schier onoverwinnelijke baarddragers, barbaren de tienduizend van Xenofon net als Plato biograaf…

Een lieve groet voor al die mensen voor wie dit jaar heel duister leek; voor wie ondanks de goede wensen het geen gelukkig jaar toch bleek. Veel groeten voor wie erg moest lijden; een warme wens voor wie alleen en machteloos moest zien te strijden, voor wie de zon zo zelden scheen. Een blije groet voor al die velen die snakken naar wat…

Hoppy kijkt je aan met zijn lieve kraalogies in de winterkou bij een graad of nul rechtop wachtend in de sneeuw met een bonzend hart van zijn rechterpoot spat en knettert dichtersvuur tot de nieuwjaarsnacht met een vreemd gevoel denkt hij terug aan wat dit jaar hem heeft opgebracht leed in lichterlaaie poetry in a big slam beide…

Films kijken op het eind van het jaar: hoe het kan, hoe het moet en thuis niet is? Voorbeelden genoeg Ik zoek en vind mensen en vrienden die ik nodig heb en ook mijzelf - in hun gevoelens, en hun behoefte aan mij, zo blijven wij aan elkaar haken en vieren we samen het geluk dat ons hart uit bloedt en zich mengt…

Als niemand mij viert, vier ik mijn verdriet zelf. Ik dek de tafel voor één, met stilte als gezelschap en herinneringen als brood. De kamer ruikt naar vergeten dagen, naar koffie die te lang koud bleef. Ik hef mijn glas op alles wat niet werd — de liefde, de hoop, het kind dat ik niet meer ben. Buiten zingt de regen een lied dat niemand…

Er is geen maat, geen klok die tikt, alleen een spanning die nergens zweeft. In de leegte een begin dat zich niet kent. Een botsing, dun als ruis, op een plek die nergens is. Wat beweegt, heeft geen handen. Wat ziet, geen ogen. Deeltjes vinden elkaar. Een trilling merkt dat zij kan reizen. Iets vouwt zich, niet omdat het wil, maar…

Oude films kijken Je weet al hoe het afloopt Lekker gezellig Geknal van buiten Hopelijk dit jaar voor t laatst Raam dicht, muziek aan Het jaar afsluiten Achterlaten wat klaar is Nieuw avontuur wacht Geknal van binnen Kurk van een feest fles bubbels Traditie die blijft En ja natuurlijk Gevulde oliebollen Oerhollands…

terwijl waarheden ontvouwen onder ede verklaard het evenbeeld dooft luwte hoorzaam blijft het idee nestelt schijn bedriegt we ons in kielzog vervoeren men voorouders herdenkt waarmee woorden uitdrukken oren zich vullen dagen zich stapelen vulkanen slapen de straat, het park zolang ik luister…

Trouwe gelovigen zijn beducht voor Gods vijand die griezel van een duivel doodslager of woeste leeuw klaar voor de aanval om een ieder af te kraken dan is hij licht herkenbaar maar ik vrees veel meer de Boze zich voordoende als een stralende engel omgeven door schone lichtglans prachtige beloftes brengt mijn ogen vorsen en priemen…

Ik ben de steen waarop stormen slaan, de rots die weigert ooit te gaan. Zelfs als de zee mij opslokt en vreet, blijft mijn hart stil, mijn ziel incompleet. Ik ben de deur die altijd dicht blijft, de adem die nooit een naam prijst. Een zware stilte, een kamer vol pijn, waar verloren dromen verdwijnen. Ik ben het mes dat weigert bot te worden…

Bekende namen komen in beeld van hen die de vergetelheid voor nu hebben weerstaan sluiten aan bij onze dierbaren die ons vertrouwd zijn als sneeuw op rijp geworden herinneringen dwarrelend over gelukkige tijden bij een warm en teder moederhart dat vanaf het eerste begin met moederzorg en bescherming haar hoop doet koesteren op…

hij woont in Herpt een stip op de kaart maar in zijn hoofd staan alle luchthavens van de wereld gewoon naast de dorpskroeg hij is nooit zomaar ergens hij landt zet zijn glas neer schuift een stoel bij en voor je het weet is je leven een verhaal waar je zelf verbaasd naar luistert hij kent zalen van binnen van gordijn tot nooduitgang…

De tafelnijd piekt: gul gelach weerklinkt elders. De kreeft smaakt niet meer.…

Aan de overkant van het Torentje, daar gebeurt altijd iets: of zijn er twee stoelen of staat er – geparkeerd – alleen maar één fiets Twee lege stoelen in stil gesprek tegenover elkaar Ooit zaten er twee mensen op Tijdens hun avondwandelingen langs een rij straatlantaren haalden twee schaduwen hen herhaaldelijk in Héél benauwd…

Meisjes van het gymnasium Lezen alles van Homeros en Vergilius En als het niet uit de Oudheid is, Dan toch wel van Hermans en Mulisch O, ze zitten pas in de brugklas? Dan lezen ze op zijn minst een goede jeugdroman Van een alom geprezen schrijver... -Door volwassenen, wel te verstaan Nee, nee, niet Carry Slee! Die vinden critici maar niets…

Het jaar strompelt naar het einde, strijkt de kreukels uit zijn onguur gelaat. De natuur waakt over hem, deze dagen, terwijl strenge vorst zijn zege kraait. Zijn handen breken de doodse stilte, de samenkomst bij vaderssteen, waar eiken en beuken musiceren en gebeden zich vormen tot een graf. De laatste dag ligt tussen dekens, nog egaal,…