3.853 resultaten.
Zonsondergang - Oostende 28 juni 2025
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
270 De late wandelaars
achter een muur van strandhutten,
blijven deel van de stad.
De kleurenstroken van zand, water, lucht,
schitteren adembenemend,
buiten hen,
zonder hen.…
Meeuwentaal.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
379 ijle lucht was koud en zilt
liep waar strand zich liet
verdringen door de branding
meeuwen kliauwen in hun vlucht
hun schaduwen op het natte zand
sommeerden mij te wachten
hurkend bij een stuk drijfhout
waar een veer lag, zilvergrijs
achtergelaten met betekenis
even was er niets dan adem
niets dan huid in de wind
licht genoeg om door…
Ze lag daar
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
271 Ze lag daar in haar huid,
De zon gaf haar een gouden glans
Van koesterende zonnestralen,
Briesje koelde zonder geluid.
Een leeuwerik begroet de zomer,
Koeien herkauwen traag,
Uiers vullen zich gestaag,
Lage zwaluwen vliegen af en aan.
Als scheemring d’avond luidt,
Verovert stilte stad en land,
Kruipt zij in haar tweede huid.
Nog een…
Waar stilte mij heelt
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
295 Vlinder op de knop
verblijft in het bijna-zijn
ik wacht op mezelf
Ik voel de aarde ademen in
kleuren die jij niet ziet, stilte tussen woorden
weegt zwaarder dan geluid. Soms is één blik genoeg om mijn
hart vol te laten lopen, en nog voordat de dag begint, ben ik al vol van leven.
Ik geef zonder vragen, vang
wat onuitgesproken blijft, een…
ZAARTBOS
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
318 Aan de Zuidzij van Breda ´s Heuvelkwartier
ligt jonge wildernis. Vergaan boerenland
toont nog bescheiden, vluchtig zijn hand.
Gewezen boomgaard, weide ademt hier.
Tussen dichte doornen krijgt menig dier
hecht tehuis, beschermd aan elke kant,
verlaat de strenge struik, speurt over drijfzand,
vindt in open galerijoerwoud vertier.
Een vinger…
Het regenwoud
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
312 De zon danst op de blad’ren,
Doen de regendruppels flonkeren
In ’n betoverend décor van luchters
Van duizenden briljanten.
Het geritsel van de blad’ren
In het zachte lentebriesje rinkelt
Als de kristallen champagneglazen
Van het feestelijk banket.
Het gezoem van muggen en bijen
Vormen de klank van ’t symfonisch orkest,
Waarop de…
Paarden in de Lommelaar. Een zondagmorgen.
netgedicht
3.4 met 28 stemmen
365 Hoe schoon de paarden.
Een graast, het ander bekijkt me.
Weemoed in zijn oog?
Beide oren bewegen even.
Een siddering loopt langs zijn flank.…
Festina lente; 3. De Muis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
363 "O, was iedere dag als de eerste lentemorgen
dan zou ik gouden stralen schenken aan jou.
O, had iedere dag de geur van verse bloemen
dan zou ik zilv'ren zoeken alleen voor jou.
O, zou iedere dag voor de eeuwigheid gelden
dan zou ik nog meer houden van mijn en jou.."
"Hmm, misschien moet ik dat laatste toch veranderen."
mompelde de…
Wat de natuur me vertelt
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
657 Zacht wiegt de bloemkop
pendelvlieg danst door de lucht
licht glinstert erin
Als ik de wereld even laat,
hoor ik alleen de wind die zacht om mij
waait. Ik loop, de aarde neemt mij langzaam in haar
ongekende kracht, alsof zij wist dat ik op weg was naar mijn eigen pracht.
Hier is stilte geen leegte, maar
nabijheid zonder woorden. Het ritselen…
Festina lente: 2. De Jonge Eik
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
467 Voor de eikel goed en wel begrijpen kon
waarover de uil sprak met de maan en de zon
bleken zij klaar met vechten en filosoferen.
"Zo zal ik nooit welsprekendheid leren
of schermen met woorden die ik dan zelf verzon
maar ik kan het natuurlijk ook anders proberen."
De jonge eik luisterde naar allerhande
stemmen en geluiden
waaide met winden…
Koester elk moment
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
292 Rustig bos fluistert
beek zingt een melodieus lied
natuurs harmonie
Onder een oneindige hemel, waar wolken zacht fluisteren in hun vlucht
ademt de lucht haar stille kracht, een eeuwige bron van leven en pracht.
De wind streelt bomen en bladeren met een tedere onzichtbare hand
en weeft zo een lied dat zingt van harmonie tussen mens en land.…
Ik Groeide, Jij Schreef
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
344 overal bordjes om je heen.
“hier woon ik”, “niet aanraken”, “pas op, kwetsbaar”.
naambordjes, waarschuwingen.
zodat je zeker bekend en zichtbaar bent.
verkleinwoordjes die je kleiner maken
dan je bent.
elke dag zie je me groeien.
elke dag word ik sterker.
de eerste jaren leerde ik
hoe ik rechtop moest blijven staan.
tegen storm en stilte…
Appen en zien
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
338 Werd wakker met droom
niet goed meer te zien.
Om zo blijer verliet ‘k de zaal,
kwamen de zon
met alle groen en bloem me tegenmoet
Liep langs ‘t kanaal.
Dan vraag ‘k aan jou
hoe de vlucht ging
prompt krijg ‘k foto’s,
film van klein vliegding
jij achter stuur, je zoon ernaast
Slingerend water onder jullie zie ik,
de huizen en weiden.…
Als een wolk alleen
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
364 Een wolk drijft alleen
boven dansende bloemen
stilte vol lichtheid
Als een wolk alleen reis
ik langs heuvels en rivieren, tot plots
mijn oog gouden narcissen in de wind ontdekt — een
gezicht van dans en schoonheid onder bomen, beschut in hun boog.
Fonkelend en vrij stralen
ze als sterren, langs oevers waar tijdloze
stilte het water bewoont…
Een eigen biotoop
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
276 ik wist de
wolken klein
te krijgen door
ze met warme
zonnestralen
te beschijnen
tot het strakste
blauw nog nieuw
van de intense kou
tevoorschijn kwam
zonder enige
belemmering
deed de zon haar
ding gaf energie en
licht aan de aarde
daar waar wij
al generaties lang
wonen omringd
door leven in een
eigen biotoop
steeds…
een eigen biotoop
netgedicht
3.9 met 32 stemmen
262 ik wist de
wolken klein
te krijgen door
ze met warme
zonnestralen
te beschijnen
tot het strakste
blauw nog nieuw
van de intense kou
tevoorschijn kwam
zonder enige
belemmering
deed de zon haar
ding gaf energie en
licht aan de aarde
daar waar wij
al generaties lang
wonen omringd
door leven in een
eigen biotoop
steeds…
vlinders
netgedicht
3.7 met 40 stemmen
347 het duikt
in kleur
voor me uit
schots en
scheef
als een
van de start
al licht
aangeschoten
schaatsster
loom wiegelend
en de stevige
koude bries
van de zee
kreeg zij mee
langs hoge
duinen is het
heerlijk struinen
met opgestreken
vleugels in ornaat
alarm altijd
vol paraat
want de vraat
van de meeuwen
is ongekend in…
Vlinders
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
325 het duikt
in kleur
voor me uit
schots en
scheef
als een
van de start
al licht
aangeschoten
schaatsster
loom wiegelend
en de stevige
koude bries
van de zee
kreeg zij mee
langs hoge
duinen is het
heerlijk struinen
met opgestreken
vleugels in ornaat
alarm altijd
vol paraat
want de vraat
van de meeuwen
is ongekend in…
Wanneer de aarde ademt
netgedicht
2.5 met 38 stemmen
569 Wind raakt mijn wangen
niet om te breken, alleen
om mij weer te zijn
De wind raast door de bomen
als een stem in mijn borst, niet luid, maar diep —
de aarde ademt door mijn huid. Soms vrees ik zijn kracht, maar
vaker laat ik me meevoeren, want in zijn eigen taal hoor ik iets stiller dan woorden.
De zee trekt en duwt als een kind
dat te…
Schuttersveld blues
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
546 de oude vijver
uitgesproken podium
voor kikkers in love
in het hoge gras
trilt een klinkend kikkerkoor
zang van hoog naar laag
chansons de regret
van niet gekomen liefde
liedjes van verdriet
blazend verlangen
gekwaakte lamento blues
qui embrasse qui?
wie kust de kikker
rondom de oude vijver
van het Schuttersveld?…