Adem van de lucht wortels in zachte aarde leven ontvouwt zich Stem van de aarde, diep en resonerend een lied dat reist door wortels, stenen en tijdloze golven. Ongehoorde melodieën fluisteren naar mijn breekbare en kwetsbare ziel; een voortdurende resonantie van het oeroude, dat zich als schaduw onthult. Wind spreekt in fluisterende adem…

mijmerend kijk ik door mijn wimpers naar wiebelend en draaiend de wereld dan richt ik mijn blik naar binnen waar rust en stilte mij begeleidt stap voor stap tot stilstand komen mezelf de ruimte en adem gevend zoek ik de vitaliteit in het moment om bewust te kunnen blijven leven wat zie jij, als je dat ook zou doen is het ongemakkelijk en…

In de razende nacht brullen golven luid vol schuim doen het grote zeeschip wilde steigerdans maken in de gerieflijke hut ligt het reislustige echtpaar naar en draaierig rusteloos woelend op het bed hun peuter gniffelt om pa´s en ma´s geklaag prevelt onhoorbaar in zichzelf de zee heeft het hoogste woord maar praat steeds gedempter wel…

oorlog en geweld ‘k zie ellenlange rijen op het hemelpad schenk hén de eeuwige rust en óns de zachtheid…

Hij gaf niet zomaar op de levensgeest Liep tegen verpleegsters uit te varen Leek wel een viswijf dat een reus moest baren Een hele hotemetoot was hij geweest Maar waar hij vandaan kwam legde hij weer aan Een naakte dame gehuld in bontjas Bezag de ellende die hem eens was En is met de stervende aan de slag gegaan Zij was de geruststelling…

ik voelde hoe mijn huid verstrakte zag de naald flitsend wegglijden in alle kleuren rood die warm bloeiden in de reflectie van de licht opvangende kleuren die de juiste bestanddelen in het plasma hadden en die dus een nadere beschouwing nodig hadden in deze scene waar soepel getrainde vingers de rust van de klus proffesioneel…

Er vliegt een vogel hoog in Pruisisch blauw tussen witte goudgerande wolken. Een vogel wit als sneeuw met groene lauwertak als teken voor de volken Die vogel vliegt over heel de aarde laat de schepping niet vergaan. Land toch schone vogel voor het te laat zal zijn spreek de mensen aan.…

dit jaar zal ik je geen gelukkig nieuwjaar wensen ik wens je een gelukkig nieuwleven nieuwe schoonheid een nieuwe liefde een nieuwe zon in gouden schittering ontvouwt jouw oude boot zijn jeugdig hart ik wens je voor de rest van je nog lange jonge leven een leven vol vreugde vol geluk een leven zonder zorgen zonder ziek zijn zonder pijn…

van harte hartelijk brengt jou vandaag de tijd een glanzend gouden kroon die jou de verhalen vertelt van toen geluk gewoon was al schrijnen soms de dagen bij gekoesterde herinneringen aan een vol en rijk leven vol vreugde en kabaal met jouw gulle lach als brug van toen naar wat nog wacht geef jij een warmende kracht aan wie jou en…

De oeroude plicht voor elkaar te zorgen: er kwamen belastingen van dus moesten we leren tellen Hartstikke leuk, we tellen stoeptegels en knikkers de kaarsjes op de taart en het geld op onze naam We begrijpen de wereld en delen alles netjes in jong en oud, arm en rijk (hokjes die met ons meegroeien) tot de getallen te groot worden…

waar zwart het einde jaar nodig heeft om van grijs naar wit op te lichten spartelt jouw haar tegen en krult wispelturig alle kanten uit waarbij er kleine natuurlijke witte golfjes in het donker winters meerstromenland mee wegvloeien die speelsheid heeft jouw haar nooit gekend ondanks de uitstekende verzorging maar het lijkt…

Uitgespreid ligt in de vroege morgen onaangeraakt en gaaf een laagje wit. Later wordt het betreden, nu nog niet. Vanachter zijn zolderraam een dichter, in woorden denkend, schetsend, hem ingegeven uit werelden van zijn poëzie. Het onbeschreven wit van buiten waant hij een groot te bekrabbelen vel papier. Van vormen wil hij voorshands niet…

Knallend het jaar in Jongen dood in Rotterdam Veertien lentes jong Agent bekogeld ME inzet Groningen Maar gezellig hoor Hoe dom is een land Dat vasthoudt aan traditie Koste wat het kost Is dat vuurwerk echt Het leven van uw zoon waard Of toch liever niet Wat gaan we kiezen Wat gaan we dan verliezen Waar kiezen we…

. sprak ik in een onverwachte diepte in de stroom van een moment? zomaar . een witte wolk sprak en zei kijk naar het blauw dat ik bedek dat vele gedachten in de lucht houdt . de vogels zingen eeuwig op mijn dak in een afwisselende zucht . ik wiegde in stilte, boven het moment en keerde terug naar het heden naar de blik van mijn ziel waarin…

Soms vraag ik me af in wat voor tijd in wat voor tijd leven wij Léven wij eigenlijk wel in deze tijd Leven wíj eigenlijk wel in deze tijd Leven wij eígenlijk wel in deze tijd Leven wij eigenlijk wèl in deze tijd Leven wij eigenlijk wel ín deze tijd Leven wij eigenlijk wel in déze tijd Leven wij eigenlijk wel…

Op het oog een aandoenlijk tafereel twee ranken die samenkomen hun onderlinge oorsprong één geheel, te vroeg nog om al te delen gelukkig zijn heeft meerdere kanten jonge loten groeien verbazend snel met snoeien even een pijnlijk moment om bij stil te moeten staan, terwijl hun wortels aansporen verder te gaan veel jaarwisselingen…

Er is genoeg licht De zon schijnt onaflatend maar alleen waar wij hem binnen laten Er is genoeg licht om ons terug te brengen tot mensen die uit verwondering elkaar weer kunnen vinden Er is genoeg licht, maar de gordijnen zijn nog dicht…

Rust in koude lucht het blad valt zonder spijt neer tijd ebt zachtjes weg Hoe onstuimig, krachtig en indringend je steeds weer dagen vult met stromingen die diep snijden, de ziel doen beven, blik op het leven verhelderen in ijzige pracht, want met jou gebeurt altijd iets onverwachts. Door jou voel ik de grenzen van mijn breekbare wezen…

waar zijn ze gebleven de bloemetjes van het spijt me de betraande ogen en het oprechte berouw vaak na lange twisten en onnheuse behandelingen die pijn deden in het negeren van diepe emoties de uitgestoken hand die niet werd gezien en later nog het verwijt van het scherpe mes in de rug het moet afgelopen zijn met deze problemen…

Het aftellen was  voetzoekend begonnen  buiten gilden de keukenmeiden  en binnen knalden champagnekurken Ik zat voor de veiligheid  toen op mijn hurken door 't raam op de uitkijk zag ik sterrengeklater  van blauwgele cobra's  en groengele draken en zei "als 't zo ver is en er nog één ster is in mistige flarden van 't hemelgewelf…