Offerande
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
153 'Alerte pastor onderzoekt het passiegebeuren'
De gemeenschap, gewend dat goed en kwaad
zich elke dag kristalliseren,
past de liturgieën aan.
Pasen is immers aanstaande...
Het vasten, sober omgaan met
wat ons in leven houdt waarna bezinning,
lijkt geaccepteerd.
Maar staat dat in verhouding tot Goede Vrijdag?
De wereld heeft de kruisgang…
Bruto Nationaal Geluk
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
75 Dit is een land zonder slaven
van multinationals, het scheelt veel
Minder geldverkeer, vliegverkeer
wegverkeer en dataverkeer
Voor vreemden is er hier weinig
werk, we zorgen voor onszelf
Doe jij dat ook maar
Ergens waar je kans maakt
Bij ons moet je niet zijn
We hebben genoeg
aan elkaar, zonder buitenland
status en vakanties
waar je…
De wilde perenaar
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
109 Wat jammer dat ik niet gekeken heb
naar witte bloesem van de wilde perenaar;
nu is die alweer weg, het blijft niet duren
zo is het met ons leven ook wel, dat is waar!
We hebben vaak geen tijd om echt te kijken
of vinden andere zaken wel van meer belang;
Toch is de natuur een wijze leraar ook
die leert ons toch: och, wees zo gauw niet bang!…
droogte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
116 ze deed geen oog dicht
haar wereld lag nog verderop
gras dat haar riep
hoger dan haar enkels
en zong
tegen haar slapen
een kring zonder
begin
ontzichtbaar
ze stapte al
in het niets dat haar droeg
achter haar…
horizondimmer
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
148 Ik zag hem ijl hangen
aan de bergrand
vingertoppen
naar een stijlbreuk tasten
want
geen diepe kloof
die generatie
waar niks valt
te slaan met bruggen.
Zou hij
de muziek horen in de kamers naast zijn hart
kon hij
in en op de maat
adem halen
zonder doktersrecept voor ritmegevoel.
Daar hing hij dan
het edele wijsje
twinkelend…
drie-eenheden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
165 Onmenselijkheid
eenzaamheid en verlatenheid
tegenover het falen der conventies
en tradities evenzeer
zonder steekhoudende zin
noch enig houvast.
Meta-realiteit
metafysica of
één gedeeld onderbewustzijn
daar vermoed ik het bestaan
van een meer essentiële
mystieke waarheid
die zekerheid biedt
en rust geven kan.
Gesloten en geïsoleerd…
Wanneer Venus de ziel overspoelt
netgedicht
2.4 met 32 stemmen
565 Golvende haren
verlies mezelf in je ogen
stilte kust mijn ziel
Rechtop en vrijstaand
op open schelp, richt Venus haar
betoverende blik op mij; een koele zeewind luwt
door haar haren en laat mijn hart slaan als zon na een storm.
Haar lippen stralen een
stil geheim, haar lichaam verleidelijk,
een vorm van licht. Ik verdwijn in haar ogen…
Intieme handelingen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
165 Daar gaan de lieden fluisterend
in de zilte van de ochtendwind
in nieuwe rode bloemenjurk
of nette fluwelen broek op pad
om de prille lente te proeven
in een blauw hemelbed
bij de wortels van een bruine boom
en de individuen nemen ons mee
langs vergeten geheimen
de verloren momenten
in hartstochtelijk verdriet
alsof de aardbewoners…
Glaskamer
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
155 Ik deed de deur open.
De gang was warm
tegen mijn rug,
alsof de wereld nog bestond.
Binnen,
een kamer
die niets teruggeeft.
Jij lag er al.
Op het bed,
metaal onder je lichaam,
handen gevouwen
zonder adres.
Gedachten
raken elkaar
en vallen weg.
Er speelde muziek.
Te zacht om te horen,
te luid om te negeren.
Je nagels blauw…
Cypris
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
139 Uit schuim op de golven
het semen der zee
waar spermatozoën versmelten
heeft zich een nieuw wezen
sereen opgericht
verblindende schoonheid
godin van de liefde
die mijn ziel opgetild heeft
mijn hart opgelicht
naar een terra incognita
waar mijn zelf in haar wezen
verstrikt en verloren
is geland als gedicht
"Les événements
ne…
Moeders hangen als
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
141 Moeders hangen als
bloembakken aan het balkon:
/Het eten is klaar!/…
Naast jou
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
177 Je stille nabij
laat mijn adem weer zakken
tot een zachte kern
Hoe ik naast jou besta,
alsof elke ademhaling een fijne trilling
opvangt die door de ruimte beweegt en mij uitnodigt
om aandachtiger te luisteren dan woorden ooit kunnen vragen.
In mij ontstaat een kalm
landschap dat zich opent wanneer
je dichtbij bent, een veld van tedere…
En Alles Blijft Bij Het Oude
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
139 ============
==================
zij heeft de zon van de evenaar op haar heupen,
haar ogen zijn groene bosmeren,
waar namen van mannen langzaam naar de bodem zinken.
de wind, de zon, de dag, de avond, waait om hem heen.
hij sleept zijn leven als een blok hout met zich mee
het vroege voorjaar snijdt door zijn jas
de motor tikt nog uren na…
Avontuur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
89 Hij verlangt zijn fantasieën
dieper in het duister van de nacht
hij doet alles wat gij wilt
hij lijkt wel gek
de eerste twijfelende traan
rolt over zijn slapende gezicht
wat hij nu voelt is onbeschrijfbaar
zijn avontuur wordt intenser
in de cadans van zijn bezielde hart
beantwoordt hij zijn dromen grondig
hij zou iets willen dichten…
Zijnsgelijkenis
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
186 Waarde Novus Augustinus,
Zijn dit uw rensiaanse Confessiones?
voorwaar, geen voetveer onder mijn zool, integendeel, maar een idool
De geest der zijnsgelijkenis
waarde over de wateren
gelijk het eerste woord in d'oudtestamensiaanse genesis
Edoch, uw veer draagt sporen
van
een op hol geslagen, tenenkromrijtrekkende
dolgedraaide knol…
Niet lezen, het blijft plakken…
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
194 Doorzichtig opende ik
het onschuldig ogend staafje.
O, waarom ben ik toch gezwicht
voor dit plakkerige wicht,
eenzaam op een schaaltje?
Merci – voor mij geen fantasie –
dat lag te smelten in de zon.
Ik kwam niet van haar af
in de ochtend na het feest;
ze kleefde me overal
‘t verleidelijke beest.…
MAART
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
124 MAART 2026 (1)
De palmboom heeft zich aangepast
Hij is gewend aan Simonshaven
De kerkklok luidt, de berk, hij tast
Naar groen, om zich alvast te laven
Zon zegt nog even wachten tot
Ik warmer ben en je kan helpen
Ik haal je katjes heus van slot
Dan is ook jouw bloei niet te stelpen
Het is een voorjaarsparadijs
Met bijen, vlinders en…
Doorgeschoven rekening
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
123 Dan
- alsof de vlagen in hun wortels kraken
in een koortsig vijandige vaart
met steken die tegenstaan
als dagelijkse kosten
de posten die
doorgeschoven
boven op kilte van de wind en stilte in de grond
kond doen van een onthulling –
dan trekt de beloning van dromen echt hard aan
want we tekenen een toewerkende lijn
ook de huid snijdt
als…
Effectualisatie (vijf principes)
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
178 De vogel in mijn hand
staat erom bekend
zijn prooi te spietsen
aan het prikkeldraad.
Aanvaardbaar verlies
levendig en persoonlijk
daar ruimte aan geven
ook al is het te pijnlijk.
Omgekeerde realiteit
in causaliteitscontext
eufemistisch verdelen
onverkort budgetteren.
Volumineus kleurrijk dek
met unieke kenmerken
afwijkende gekke…
Emoties
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
197 Tijdens het douchen
kwam de gedachte
niet telkens dezelfde routine
in ditzelfde huis
buurt, dorp
te willen
Dat ik wil lopen, waar dan ook
weg van al dat voorspelbare
dat dagelijkse
En ik zie mezelf lopen met rugzak
in dit weer,
misschien nog zonder eten
En daar, op die dijk, dat paadje
fietspad, tussen die straten
daar zou ik…