Fotoalbum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
280 Dagen zijn niet meer
dan foto's uit 't verleden
een boek vol herinneringen
aan vervlogen tijd
gebeurtenissen aaneen geregen
goed of slecht of allebei.
Hoe 't was?
Ach ik weet 't niet meer
de tijd gaat dikwijls zo snel.
Nu blijf ik wachten
wachten op een open einde
maar de resterende dagen
wil ik blijven plakken in mijn album.
Wie…
Kleurenpracht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
242 In de knop van nog niet ontloken bloem
Was de schoonheid al ontwaakt,
Maar nog aan ’t mensenoog onttrokken,
Wachtend op het bloeiseizoen.
Eenmaal uit de knop ontsproten,
Wordt de wereld een kleurenparadijs,
Een caleidoscoop van kleuren,
D’schilder van ’t palet op ’t doek neerzet.
Van Gogh, Monet, Gauguin, Matisse,
En nog vele, vele anderen…
De berg van mijn leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
239 Boeken en foto's op papier
zijn een fijne manier van bewaren
en mijn leven compleet houden -
wie ik van jongs af aan ben
geworden, herinneringen
aan mijn familie, beelden
van hun aanwezigheid
hun bezigheden en de plaatsen
die daarbij horen, tezamen
een alsmaar groeiende berg
met haarfijne dendrieten:
de berg van mijn leven…
‘t Achterbergs Heerschap (nimfofilie)
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
362 Dit stil gepeins om de bergen
tussen ons te vergeten; zoete
dagdromerijen voor nachten,
de slachters van mooipraterij
die pupillen vergroten ter ere
van synaptische gaanderijen.
Het achtergebleven chagrijn
aan de mondige mondingen
van doorstromende rivieren;
boomwortels als schaduwen,
door overmoed verkeken op
vloedgolven als boemerangs…
Bezinningsbloemen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
322 Het toeval stuit op zijn ongeduld;
als wat niet te verwachten viel,
rende hij met de paarden mee
in de roze en blauwe slierten
van een traumatiserend strevende zon.
'De spinsels van het zó gewende;
een onverzoenlijk tegenstreven',
waar het allemaal begon.
"Mijn zoon, zoek voor jezelf
een wereldzee van jouw formaat,
want deze beken zijn…
de toehoorder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
351 het zou mij toch moeten lukken
met de druk van jouw meelezende ogen
die mijn tikkende vingers niet horen
een poging tot een droge constatering te doen
ik ben verliefd
heel veel meer is daar niet voor nodig
zoals overbodige tierelantijntjes of slingers
fantastisch bloeiende wingerds van ijdelheid
overschrijden al snel de limiet van zoetsappigheid…
Mobieltje (om bestwil)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
505 Ik zei
per ongeluk
had ik iemand gebeld
op videostand een mooie vrouw
ik verontschuldigde mij
ze lachte me toe
ik zei
leuk u even te zien
zij wenste mij
een onvergetelijke dag.
‘t Was
vlak voordat we weggingen
naar ‘t strand met al haar herinneringen
waar ik jou overlaadde
en wij neerdaalden
boven soep in een strandballentent.…
Van wijn één druppel
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
343 Hoog op de maagdelijk nog niet verweerde
boeg van spanten sparrebomenhout
wordt nectar uit de offerschaal geplengd
alwaar scharlaken vocht neerwaarts zich mengt
met indigo van 't donker watervlak
bij zienerslofspraak en
priestergebeden
opdat de wrake van de god der zeeën
Poseidon afgewend wordt
en de toorn
van Nereus achterwege moge…
Je leven is een dans
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
311 Je leven is een dans
de muziek
een briesje
door het lover
de vogels zijn de muzikanten.
Ritme wordt aangedragen
door golven van de zee
en zacht ruist het graan
als zwaaien van je rôbe.
Je leven is een dans
met muziek door 't lover.…
Bezwete Taal der Ragzangers
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
333 De nacht die niet wacht,
maar hem liefdevol toelacht
als de hunkerende hand
van Odysseus' dwalende geest
vrede vindt en plezier
in haar en haar vlezig lichaam.
Hij trekt een korset over dit leven
van vlees en bloed,
de gladgestreken vingers
van verwachte nachten
achter fluwelen tralies
zijn geen rustgevende
omstandige cliffhangers,
maar…
Omarmen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Zonnestralen voor jou mijn liefste. Sprankelen in kleuren, zo jouw levensgeluk zien. Omarmen, geborgen in linten van liefde. Verwonderen, koesteren, elke stonde; Carpe diem. O boomgaard mij zo verwant, mijn thuis.…
RUIM OORDEEL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
291 De Joden trekken voort
zijn pas bevrijd uit ballingschap
in Babylon en Perzië
betreden trots eigen land
de verlichte mensen
vieren feest met muziek
op Jeruzalems stadsmuren
optochten treden elkaar
zingend en spelend tegemoet
beloven ontroerd en vol kracht
te zullen leven
naar de zegenrijke wil
van hun enige Heer
enige eeuwen…
Zwoele zomerdag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
367 Over het ochtendland ligt ’n waas
Van mist van lage wolken,
Die alles doen vervagen,
Tot de zonnewarmte overwon.
Het groen straalt me tegemoet,
Zonnetje zet alles in ’n gouden gloed,
Bomen laten hun blaadjes glanzen,
Briesje doet grashalmen dansen.
In d’sidderende hitte van de middag
Laat ’t briesje verstek gaan,
Zijn de natuur en…
Het licht blijft langer hangen
netgedicht
2.3 met 17 stemmen
369 Licht blijft hangen nu
zachte stilte omarmt mij
hart zoekt eigen rust
Het lijkt of de avond
aarzelt net voor ze valt, en de lucht
kleurt langzaam, voorzichtig als een stille gedachte.
Alsof ik nu pas besef dat ik nog niet klaar ben, dat ik pas nu adem.
Geritsel van bladeren
raakt me zacht, een fluistering die
zegt dat niet alles luid…
Niet naar hun beeld
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
259 Moeder mag mij als dochter
blijven zien, maar mijn broer
en mijn man moeten mij willen
kennen zoals ik ben
Ik heb dat nodig
ook al is het niet waar
want mijn vruchteloze streven
houdt me desondanks in leven
Wandelend en schrijvend
in schriften en brieven
uitleg na uitleg wie ik ben
Boek na boek om te weerleggen
en te vervangen wat…
laat mij maar
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
295 als je iets krijgen zou, lijkt het net
of je een keuze hebt, dat je zeggen kunt:
“ik hoef dit niet, dank u wel”
of het moet één of ander virus zijn
of een tatoeage als verjaardagscadeau
‘anyhow’
wat je onherroepelijk
(in je schoot geworpen) krijgt
is nooit wat je van te voren
heel graag hebben wou
dus om nou te blijven beweren
dat…
weldadig post-paganisme
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
441 ‘Van Mars af, man!’ heb ik het wel gezien,
fabulerend langs de bezongen rivieren: zij,
die onomstreden zou kunnen zijn, zweeft –
als er geesten geweest waren, hongeriger
dan de jonge wolven, ik zou zweren, als
vlees door mijn klauwen glippend, daar
waar wij als poëtische sterren imploderen,
in elkaars spectrale achtergrond vervallen;
tussen…
Viking
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
424 Het veilinghuis Werxe te Ernem
is een paar honderd euro'tjes rijker
een ratelbandselfie met strijker
andré rieux op het vrijthof en luzern
als warholobject in de kijker
voor een warchildproject
en ik kijk er
met gemengde gevoelens naar;
doe er
voor de rest van vandaag maar
het zwijgen
toe; zeker als snelle jelle
de viking uit noordnederland…
Doorbraak (Ollekebolleke)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
333 Lieflijke Havenstad!?
Vlissingen, Vlissingen
Bruisende branding
en geen duplicaat
Waar in de raadzaal de
Hemelbestormende
Lilian Janse haar
Mannetje staat…
Anker in het proces, hart in de relatie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
312 In de gangen van beleid, waar stilte niet vanzelf spreekt,
leefde jouw oordeel, jouw rust, jouw doordacht gesprek.
Peter, met pennenstreken en betrokken hart,
gaf jij richting aan besluiten, bracht je zaken op gang,
Altijd een luisterend oor en een kritische blik,
met zacht gezag stuurde jij het brede proces op gang.
De dagen gevuld…