in detail draait het om afmetingen waar de voorste ander zegt schreeuw ik ontwikkel tot men bullseye hit pas daarna komt het aan op het materiaal voor een snel vertrek zo’n eerste weekdag nog vangt de traagheid aan dus moeten we het hebben over en van het gewicht een buitenlandse krachtbron de origine van die brul hoe spoedig je…

onder de bladerloze boom wachten woorden zij weten niet wat wachten vraagt noch hoe wachten eigenlijk moet zal het in hen woeden ondoorgrondelijk als de wind? wachten zij op het morgenrood op de geboorte van het licht? op regen uit zware wolken wachtend om te wortelen? een woordeloos wachten onder die iele bladerloze boom? wachten…

Wind in hoog gras onder zwervende wolken ademt de aarde Wandelen door een veld van hoog gras, de dauw hangt als lichte lantaarns aan de halmen. Een libel beweegt over het water van een plas, en mijn adem volgt het ritme van iets groter dan ik. Langs de bosrand strekt de mist zich uit, als een fluweelachtige deken over mos en varens. Geur…

Keer om vraag ik je keer om naar de peninsula   diep onder het hunkeren van je gewonde armen   op de tast vind je jonge klanken doelloos hangend rond mijn benen   je zoekt ze in mijn plooien je weg omhelzend om te hechten aan het lief in alle toonaarden van je windsels de wind ontwikkelt ze tot ze je lied zingen   misschien…

Nomen est omen gaat bij uitstek op voor forumvosje Lidewij Haar naam betekent kracht en strijd niet van haarzelf, maar het heilige volk Geboren na de oranjesuccessen onwetend van zilveren glorietijd weet zij amper van onze landgenoten Maduro Rijkaard en Boulahrouz Ryan Babel Emanuelson Afellay zij droegen allen hun steentje bij Haar…

De blije zon, de hoge lucht en wolkendromen, de schaapjes in de wei, een kinderlach en al het nieuwe dat mijn hart weer zag, waar is het toch zo plotseling vandaan gekomen? De lente is in 't land en jonge vogels zingen; hoe kan ik anders dan weer blij zijn om die dingen?…

één is tot niks in staat nooit zal hij anderen zien doen horen zwijgen in een vacuüm van geluid de hand leggen op de geëigende buikspieren boven de distributie uit banden smeden op de hete markt der anonieme tegenstemmen anders dan punten in een grafiek ervaren twee wil zeker kunnen vliegen om vervaarlijk te jagen op onderliggende straten…

De Seastar Seven van de goede ree aan weerszijden omgord door zwarte riemen heb ik ontrukt aan de vergetelheid tijd had er stilgestaan een halve eeuw Met sindbad, bestevaer der zeven zeeën gleed hij als een dolfijn naast het karveel doorklievend golven, hoog scherp aan de wind de zeilen strak van ra tot ra gehesen Maar recht door zee…

Wij dwalen over het oude pad van woorden en alle vertakkingen nadien Wij wankelen, zwemmen of zinken - er is al zoveel taal welke zin hebben wij nog toe te voegen in het opgespoten land happen de wanen opvolgen onze visie op schoonheid delen? Wij genieten op dit versleten pad vol beelden met een glimp van slijtage en verval bovendien…

er is heel veel verre stilte die niemand beluisteren kan buitendijks, in een zee van afstand er zijn muren die aanwezigheid weerkaatsen zoals een lege ruimte begrip bevat en uiterwaarden naar oevers neigen zodra de koelkast zich sluit dooft de binnenverlichting zo nemen we aan -ergens koeren duiven in stilte…

De haven aan de westzij van Drachten houdt strenge tucht, geeft geborgenheid aan wie tot vast of wild varen zijn bereid met hun stoere zeilboten en jachten. Het wijde Friese water roept gedachten naar verte of ronddraaien in nabijheid. Tevens zetelt hier bezadigde tijd vol zwoeglustige, honkvaste krachten. Trotse boerderijen werken voldaan…

Het juiste moment bepaal ik soms zelf, als ik genoeg denk te weten, maar vaak word ik verrast door wat er uit de hemel komt precies op het moment dat ik mijn ogen opendoe .....Ik kijk in de envelop .....die half verscholen ligt .....te wachten op mijn onbewuste .....weten van het juiste moment .....om te lezen wat nu .....betekenis…

De inmiddels avondlijke donkere laan Met de lichtval slechts hier en daar Van wat lantaarnpalen en de huizen Achter hun zomerse voortuinen Waar hij schitterend op een filmset Zich waant en binnensmonds lispelend Met geaffecteerde stembuigingen Zijn geheugen traint in het pretentieus Articulerend oprakelen Van redevoeringen En solipsistisch…

Zomer in aantocht. Ik bloem de lente in zweetdruppels, In d'ochtend dauwen parels vocht van blad naar blad toch snakt de grond naar water. Kleuren versieren de lucht, rozen geeuwen hun knoppen open gaan stralend blozen. Ik kijk glimlach om rozendromen. Wat zijn ze mooi ...!…

Het is niet dat de erwt per definitie verlangt naar een lieftallige prinses om een gehele prinsessennacht op zijn ronde groene rug te liggen en er is ook geen sprake van een gezonde vergissing wanneer er toch een leuke meid komt logeren om over adel en zakelijkheid te dromen met een zuiver stemgeluid het is de erwt op zichzelf die…

Door loof en naaldtakken waaien onbelemmerd de namen Olterterp en Lauswolt eensgezind door elkaar heen Cornelia weert vriendelijk nieuwsgierige wandelaars bewaart binnen haar struweel de rust van alle dieren die zich hier thuis voelen Wallebosch noodt tot dwalen in het rond of naar de verte deze stemmen rondom Opsterlands dorp…

Joris goedbloed van marten den toon Meewarig schertsfiguur zijn lot beklagend Clovis' en clothildes namen verlagend Jemig de pemig als jort kelders zoon Monomane quote-500 kloon Calimero superbitcoinjager Joost van 21 imiterend Mannelijk extreemrechts radikaal Caesars teerling dictatoriaal Jottem blaast zijn lezersviews flink op:…

Leeg parkbankje waar wij ooit samen zaten alleen wind blijft In het stille kantelen van de ochtend komt een zachte helderheid vrij die door mijn binnenwereld trekt, een herinnering aan hoe kwetsbaarheid soms het enige is dat richting geeft. De dagen die achter ons liggen liggen niet als gewicht maar als dunne huidlagen die ik voorzichtig…

Mijn troeven uitgespeeld De laatste aas ligt niet rechtop Piekeren, hoe een handicap te toveren uit onbehandelbaarheid die tevoorschijn toveren uit de wondere wereld Het kost me veel energie en tijd waarin ik weinig leef Ik streel de fijne versieringen van mijn toverstok, richt de punt op mijzelf Leef! wat ik leven kan, niet…

Er zijn dagen in mij, Dat alles anders voelt, Dat de wereld wazig wordt, En mijn contouren scherper worden, Dagen dat niks meer binnenkomt, Mijn kleuren hun kaders overspoelen. Zonnestralen, dansend door de bladeren, Mij zachtjes fluisteren, Draag het waardig, Laat het stoppen bij jou. Geef de wereld terug, Wat jou ooit ontnomen was.…