Mijn tent ligt in de kamer ...opgerold in de hoek naast het logeerbed ik kijk even om ...de deur is niet op slot net als al de deuren op deze hal, negentien hoog ...in de hemel ben ik een bang vogeltje in een vreemd nest dat wiegt in de wind ...Binnen ruist de lucht zacht sensoren voelen wat ik wil voelen met mijn eigen zintuigen…

Totdat ik dit opschrijf, is er eigenlijk niets gebeurd. Niettemin zal ik mij inhouden, om deze vrijheid niet te betreuren. Als ik de waarheid al sprak over mezelf, zou ik hetzelfde doen over al het andere. Tegelijkertijd blijven de beste woorden uit handen van de hele wereld. In één oogwenk van hen worden wij gevangenen, opgesloten…

Spiegelend water borst aan borst in zacht ritme zij volgen het licht In kalmte glijdt de fuut over het water, zijn beweging zo zacht dat de wereld even vertraagt, en mijn adem volgt vanzelf zijn rustige ritme, alsof elke rimpeling vraagt om aandacht. Hij zoekt de ander in een balans van licht en water, een afstemming waarin niets wordt…

koploos komrond alsnog monddood van tong tot tigste enkelsteense voeg d’r knapte niets op grotesk verse wijze groene-theepraatjes zwartwaskinderkes zwijgdreigerssalsa’s afnameboekstaving vier-sporen-deductie middelvingergebruik als toegangsentering voorbij postsponnen uitstaande tochtdeur bloemachtig bloeden doorvoelende…

O, personne, ware u niet d'enk’le zaligheid zelve, optimale muil van steen formidabel doormalende; aflatend als schoonste in talen der doezelaars tot het Italiaanse Witz, en wat al dies meer zij. Ik vreesde een x-aantal meervoudige gezichten, meer dan de verplichting tot een zondige knieval; want ik dans, jij allemans ik dans op…

Geharnast in plastrons zestien profane pionnen mijdend elkaars territoria als contraspionnen geslepen in eboniet staand tegenover het ivoor in het pilaster der spinea is zuiver op de graad de vraag geredeneerd gaat tarantella coronata in retrograde kreeftengang ons verblijden op haar weg in het verbaterrarium?…

Goede Vrijdag Verlatenheid en duisternis oeverloos lijden toen en nu; liefde niet begrepen, licht niet gedoogd, God, wees ons, zondaars, genadig…

Dat jij er niet meer bent is vloeibaar, het deint zeeziek in mij Als ik afleiding zoek lukt me dat soms, soms wordt het erger Als ik een stoere dam bouw van voorbeelden hoeveel erger het kan zijn, had kunnen zijn dan klotst het gewoon over mijn zegeningen heen om aandacht te krijgen Ik wil er niet over blijven praten maar er is…

Om te dichten schrijf ik: er is geen huis. De rest volgt. Ik sluit mijn ogen. Ik zie: waar de weg eindigt, brandt een licht. En ik denk: ik ben mens, iemand die van het licht hield. De wind fluistert mijn naam in het oor van de weg. En ik schrijf: er is geen huis.…

als het licht van de dag zich geleidelijk aan begint over te geven aan het donker van de nacht zet zij zich in haar stoel bij het grote raam om te kijken om zich over te geven om te ondergaan halverwege de schemering staat de gulden weegschaal de wrede hardheid van de dag en de wereld is nu volledig in evenwicht met de zoete…

Aanschouw Jezus' kruis, waar de wreedste foltering met spot hoogtij viert; de achterzijde ervan straalt vol mildheid en zegen.…

In die getrokken cirkels van je denkbare gedachten vreet de angst zich vast in keurige woorden. Die moordende onschuld beantwoord met rotstilte verziekt het gedode denken bijna onvergeeflijk cynisch. In deze kooi van vrijheid ene schamele optie van ondraaglijke lichtheid dat schijnheilig verbond. De stilstaande herhaling als variaties…

inzending gewist? uitzending gemist! Wat dan de reden is der overtreding de rode lijn, de bron van alle kwaad de scheve schaats over de gruweldaad van het verdwijnen van zijn geesteskind het onrecht van de ingreep en door wie blijft voor de buitenwacht, u, lezers dezes een vraag, een speculatie, een mysterie een diep geheim, een…

Dank alle strandtenten met wapperende vlaggen die open zijn weer in de lente schuilplekken op alle momenten, bij storm en bij regen Je kunt je verheugen op hen na kilometers alleen op het strand, jezelf laven aan warmte, aan rusten drinken en eten Terwijl door het raam de zee, vissersbootjes, het zand te zien, op de achtergrond veel…

De vogelkers wordt alom gehaat; stuitende kruidenvrouwtjes staan klaar in de heilige-boontjes-tuin om te spuien met antipoëticiden. Lasten gleden als groene blaadjes voordat dit einde aanbreken kon van dit huis der overproducering. Woest geworstel met wansmaken zal tot het verleden gaan behoren onder die onverdichtbare dakpan.…

Uit de grote stenen stad nam hij gulzig groene regen mee om blauwe bloemenvelden te besproeien met zijn zware zilveren gieter de sombere wolken kwamen in bonte blonde schaduwen uit het hoog gebergte om te dansen met de nieuwe liefde in zoete heimwee naar beminnen in zijn betoverde hart speelde het plezier natte regendroppels voor…

Een non-Salomon wil de wind bespotten door rotsvast lyrisch dissonante klanken aan te slaan als zeskoppig liederenwerktuig. Tot inzicht komt en ook beklijft is de vraag of het dodelijke stof echt neerdaalde uit de ontzielde vulkaan op de eenogige Plinius. Als ultieme onvastheid versterkt zich schikt boven twee broeders tot achterdocht…

Ik kan wel in mooie kleren op schoot gaan bij een man met blauwe ogen, en champagne drinken in de kleur van zijn huid zonder iets voor hem te voelen maar mij bevalt het op een verlaten terras in mijn eigen waarheid van een verlaten terras te zitten, hopend dat er niemand denkt gezellig, dat terras laten we daar maar berm- bloemenlimonade…

Met mooi weer spelen in regen en wind kom je er niet makker het leven is zoals het is ook verdriet zal jouw deel zijn positief doen kan voor een glimlach zorgen vaak zo oppervlakkig dom en naïef terwijl de natuur wegkwijnt de puurheid verdwijnt de massa een eenheidsworst wordt door criminele psychologen zakenlui en crisismanagers…

Koffiedamp en vergeten vingers De ochtend is een koude lepel die tegen mijn tanden tikt, melk kringelt traag als oude rook door het porselein van de dag. Jouw hand lag ooit op mijn rug als een warme munt uit de broekzak, vingers die de ruggengraat volgden alsof ze een landkaart lazen die alleen wij tweeën begrepen.…