Vondelkerk
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
166 Kleine Vondelkerk
aan het pleintje
Maanden terug liep ik langs je heen naar 't grote park
Je bent nu een mooie herinnering
Dit nieuwe jaar wil ik nog eens kijken
hoe het met je gaat…
De droom waait mee
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
179 ik draag mijn leeftijd los
alsof hij niet past
mij nooit heeft vastgegrepen
altijd een kind zijn
in hoe ik val
en opsta
in de wind
danst zacht de droom
tijd raakt mij niet aan
glijdt langs me heen
en de droom waait mee…
Dank
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
334 En terwijl ik belde
om mn kinderen
een gelukkig nieuwjaar te wensen
hun stem hoorde,
zag ik hen één voor één
op het fremeo scherm voorbij,
zwaaiend,
zittend aan een tuintafel,
lopend een bergpad af
onder een poort,
vrienden en vriendinnen
zittend op boomstam
tussen hoog koolzaad
En terwijl een vriendin
die de beste in ‘t dorp…
over leegte en licht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
289 zo zitten wij in de vroegte
gebogen over leegte en licht
overstroomt de vogels, ons tikken
klokken als kogels
zo zitten wij aan onze tafels
getuigen de morgen, het zicht
verbuigt de woorden, en wij likken
wonden zo zoet als het bloed
van anderen smaakt, als de ingang
tot haar dromen, als een moeder
haar kind wraakt, als het einde…
Medusa
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
365 ik zag twee beren aan de hemel
vager en verdwijnend in de
rozevingerige dageraad die aan de ware
stralende zonsopkomst voorafgaat
de sterren waren na-ijverig van dat licht
geluiden klonken om ons heen
tsjiep
tsjiep
tsjiep
meh
meh
meh
een lentebries maakte je gouden haren
door de war het was die wind die je gouden haren
door de…
De slechtste wensen voor 2026
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
250 Een plaatselijke overstroming voor de
klimaatontkenner, deportatie voor
de oorlogshitser, een drone-aanval op
de garage van salonfascisten.
Een weekje intensive care
voor mensen die in supermarkten
uitgebreid (met hun armen gespreid)
boven het fruit staan te hoesten.
Een stevige eik voor de wegpiraat, een
afgeblazen middelvinger voor…
Overgang
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
280 Op oudejaarsdag
via Route D-50
op het onderzoeksbed beland.
Op het kleine scherm
de introspectie van mijn darm
in kleur kunnen volgen.
'Ziet er goed uit', zegt de arts.
'Vind ik ook', beaam ik,
ook al ken ik er niets van.
'Ik haal 2026.'
Is ondertussen gebeurd.…
Sjamaan van Nix
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
279 Hoe tergend langzaam loom en traag
zinkt fluisterzacht de blauwe hemel
in de pasteltintwaaier van de dagelijkse twilighzone
Hoe breekbaar is het valse licht
in 't transparante zilte nat
doorweekt de schim van 't veerse gat
de haringvliet de diepvriesman
de grevelingen biesboschstad
Bent u die fluisteringen en
't gezwijmel van…
Psychose
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
279 De kamer blijft dezelfde,
maar hij staat net een graad verkeerd.
Stoelen luisteren,
de klok kijkt me aan.
Woorden vallen uit elkaar
nog voor ze mijn mond bereiken.
Zinnen worden signalen,
signalen worden bevelen.
De wereld wordt te dichtbij.
Gezichten lekken betekenis,
elk gebaar is een aanwijzing,
elk zwijgen een complot
dat speciaal…
Mijn nieuwjaarsgroet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
236 Een nieuwjaarsgroet voor al die mensen
die ik langs deze weg ontmoet,
een warme groet voor al wie kou heeft,
wie 't leven zelden zingen doet.
Een nieuwjaarsgroet voor al die mensen
die hopeloos door 't leven gaan,
geketend in hun onvermogen,
door anderen soms niet verstaan.
Een nieuwjaarsgroet voor de verslaafden,
voor mensen op de dool…
[ Maak je bloed wakker ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
160 Maak je bloed wakker
en spring de dag in, elk jaar --
heeft er honderden.…
Selene en Endymion
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
428 de herder mompelt slapend zinnen
flarden die verhalen
van langvervlogen eeuwen
van tijden die nog veel langer
van ons zijn gescheiden
onhoorbaar mompelt hij
het is een groot mysterieus verdwalen
zijn hoofd droomt tv-kanalen
uit alle landen
in alle talen
die zijn hoofd in glijden en zachtjes botsen
de knappe herder leeft slapend…
AAN ONS ALLER ELCKERLYC
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
347 ELCKIE, zeg eens, wanneer kom je
nou eens uit je ijscocon?
Je fladdert en je fluttert
met je stamper en je stijl
in blauwe bloemen ben je
niet meer dan een vleugelspeler
De maan schijnt echt veel feller weet je, in de metaverse
het is er veel gezelliger
wanneer je eens gaat kijken
HOE DE ANDEREN HET DOEN
wat zij jou te vertellen…
Onbeteugeld afscheid van een onvoorzichtig jaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
193 Hoe probeer ik in de eindeloosheid te blijven
van een tijdelijk verblijf hier op deze planeet
hoe kus ik een maagd zonder te blozen
vergeet ik morgen alles wat ik weet
luister de muziek gaat over regenbogen
de hoogste noten vangen nu een zoete wind
er zijn nog zoveel dromen over
ik waan me nu gelukkig als een kind
laat me leven liefde geven…
Eindeloosheid
netgedicht
2.5 met 77 stemmen
569 Zon zakt in de zee
een golf breekt het laatste licht
de avond verstilt
Waar de dag zijn laatste
adem uitblaast en de ontvankelijke zee
het brekende licht langzaam opneemt, lost de rand
van de wereld zich op in een fluistering van blauw en asgrauw goud.
Golven dragen het zwijgen
verder dan woorden; schepen verdwijnen
tot gedachten zonder…
Het verre land
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
203 Ver weg ligt het land van mijn dromen
het land waar de hoop wordt geboren
hoop dat ieder mens die daar zal komen
van vriendschap en vrede zal horen.
Ver weg ligt dat vredige land
dat kent geen grenzen of palen
vrijheid kent men daar van rand tot rand
daar zal geen goede wil ooit falen.
In dat land bloeien de bloemen
en palmen staan aan…
Oud en eenzaam
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
285 ‘De eenzaamheid in Amsterdam is groot.’
Het is zorgbarend, zegt de plaatselijke krant.
Ouderen verkommeren, opgesloten in hun pand.
Maar liever eenzaam binnen mijn kleine koninkrijk
dan buiten te worden doodgereden door een fatbike.…
Een stille plek: dag één
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
345 Alles wat ik nodig heb zit in het
opblazen van ijzig witte wegen
Het opblazen een schreeuw in de
nacht
In de nacht wandel ik de zee in
loom en moegestreden
En nog één keer schreeuw ik om
mijzelf te verstoppen
Om mijn stem te laten schieten in
de diepte van de duisternis
Om de nacht mijn kracht te laten
horen
Om de nacht in…
Oudejaarsspinsel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
237 ‘k Besloot alleen nog digitaal te sturen,
want kaarten, zegels kopen, ‘t posten,
’t kostte overuren
Maar ja, kreeg toch nog wel tien enveloppen in de bus
k schrijf niet terug, want zo hou je ‘t in de hand, dat dacht ik dus
Maar append je familie, vrienden, buren
kon het precies,
of door ‘t gemak even lang
wel duren
Hoe kwam dat,
wat…
Oud en nieuw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
178 oudejaarsavond -
de rest van de bollen eet ze
volgend jaar…