IJsheiligenhaiku
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
766 Richting nul, zowaar.
De ijsheiligen doen het!
Vandaag heerst Pancraas.…
Tiedesyndroom
netgedicht
3.5 met 96 stemmen
1.661 Ik zit in een kamer vol met mensen,
ken er geen één —
die tegenover doet denken aan Dahmer
Ligt het aan mij,
ligt het aan die,
ligt het aan mijn brein?
Ik durf niet te praten,
mijn mond zit dichtgelijmd.
Ik weet dat ze me haten,
ook als ik ze slijm
Ligt het aan mij,
ligt het aan die,
ligt het aan mijn brein —
ligt het aan mij?…
Rode paardenkastanje in lentebloei
netgedicht
1.8 met 14 stemmen
796 Lentebloesems licht
een trage wind tilt ze op
stil valt de dag neer
In het zachte trillen van
je jonge blad voel ik hoe het voorjaar
opnieuw begint, hoe elke aar van roze bloei een
stille ruimte opent waarin mijn aandacht zonder haast mag landen.
Onder je brede, lichte
kroon verschuift het licht vertraagd,
alsof de dag nog even…
10 mei 2026
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
491 varens komen nu
als vraagtekens uit de grond
nemen hun plaats in
tal van tuinhommels
op de cotoneaster
nijver, zachtzoemend
vingerhoedskruid en
jacobskruiskruid versieren
het nieuwe tuinpad…
Tuinobservatie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
275 Na stevig maaiwerk
uitblazen op het terras
met zicht op
een ouwe Amerikaanse vlag
als vogelschrik,
een lievevrouwebeeldje
uit het geboortehuis,
een struik azalea's
in lentebloei.
Zo vertrouwd de beelden,
zo zalig de geborgenheid.…
Nitwit quatsch
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
584 Gewoon een hele doodnormale vraag
ditmaal niet weer over weer of geen weer
in Roodeschool, Bourtange, Beetsterzwaag
Ter Apel, Loosdrecht, Vatze in de Kraag
de angst regeert, een zweer groeit in de maag
van korte lontjes met te lange tenen
Maar goed, waar hadden we het ook weer over
xenofobie, eeuwige wederkeer
dom volk zonder een greintje…
Schets van de avond
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.014 Ze hebben er over nagedacht
dat ontbreken van de liefde
ze ademt uit haar intieme stilte
bij de flauwe bocht van de rivier
dat niet kunnen dromen
nooit meer kunnen voelen
lijkt in haar denken geslopen
haar geheugen faalt voorzichtig
volkomen naakt en zonder woorden
dit is de kans om opnieuw te beginnen
nu de dag afscheid neemt van…
Devoon
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
324 welke weg kent geen vertakkingen
het pad, het spoor is van einde ontdaan
adem stokt en verstijft als hemelgewas
precies zoals eerder beschreven
er gloort een tijd met vissen op het droge
hun land uit mist gehouwen
dit staat naast een woord, zij aan zij
te betreden met een tijdperk als voorjaar
vrij van orde en toestand
om aldus het…
Kwijnpijn
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
331 Jazeker, zij kan
nog vele malen erger,
vlekken vertonen
waar geen plekken zijn
noch door zullen dringen
maar voor het verstrijken
der tijdelijkheid in onze gemeenschappelijke
passantenstrijd
alhier en aldaar
waar zij tegen de muur
van het huis met het dak
van de wereld
ten eeuwige dage kwijnt
tot zij in pulversneeuw
door…
Liefde
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
328 bij de een sterft het geluk
een aardse dood
de ander sterft door liefde
bij leven
soms staat het licht op groen
of verandert in rood
en word je uit elkaar gedreven
het overkomt je
of wordt het je onthouden
het wordt je gegeven
en zorgt voor intieme warmte
doch ook
vaak voor terugkerende koude
liefhebben is lijden aan de ander…
Een droevig liedje
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
284 Ze zong hartverscheurend mooi
de droevigste liedjes, en ik
speelde met haar
in de band, onderweg
lag haar hand in mijn hand
Ik was gelukkig, overal vrij
en met haar, ach, voor een korte tijd
ging ze weg en ze kwam niet terug
Nu zing ik maar
droevige liedjes over haar
We waren vrij, overal
was alles, en niets te verliezen
want we waren…
Postbode Joseph Roulin
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
344 Eind 19de eeuw schilderde Vincent Joseph
Joseph Roulin, postbode
In Arles
Een postimpressionistisch portret
Uit, om precies te zijn, het
Jaar 1888
Joseph zittend op stoel, arm op tafel
Zonder dus epauletten
Wel met baard
In Arles bezorgde hij veel brieven
Bij zowel Arlésiens als
Arlésiennes
Baard als gezichtsbescherming tegen zon…
Mis voor een tronie
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
382 Onder de zevende statie
naast lege stoelen
zit een tronie met een loep
In nomine Patris…
daar buigt hij voorover
in donkerblauw jack
tuurt door de woorden
Ora pro nobis…
zijn capuchonkoord
is een witte lus
witter dan zijn huid
witter dan zijn loep
dan staat hij op
Panem nostrum…
door naar de soep…
Aan verse moeders
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
382 Lieve nieuwe moeder
dat blij moederschap
in je groeien,
vloeien mag
en bloeien,
jou zal boeien!
Al is het stoeien met je rust!
Het zal je leven veranderen
en jij zal mee meanderen
Dat jij dat zelf invullen
mag,
anderen zich er niet
mee zullen bemoeien
wel helpen,
jij met jouw goeie riemen
roeien zal
wens ik je toe…
Oneindig zijn de vloeren van de nacht
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
524 Oneindig zijn de vloeren van de nacht,
zeggen ze.
Ik noem het gewoon een harde stoep
waar je op landt als de barman je buiten flikkert.
Marsman droomt van bruine vrede. en warme schoten,
terwijl de aarde onder mijn nagels kruipt
en de bomen staan te trillen in de wind
als oude mannen met een delirium.
De avond plooit zich om je schouders,
maar…
zoet zuur
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
506 al woon ik in de ouderdom, met weinig later,
ben nog steeds dorstig van geest en vrij
met mijn lippen aan de beker, ik ben gewenst
mijn eigen uitbater. tot de ziel roept of de zucht
enkel nog van de verleiding snoept
kom schaar je aan mijn zij, laten wij drinken
op onze beider vrucht die door de jaren heen
niet in storm en strijd, maar nog…
Kussen uit het riet
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
324 Je rode takken tikken
het klepperend wiel
mijn bedding spant
trekt aan je snavelkant
waar we tasten, jij en ik
in het zuiver gissen
kruisen we degens
in lakens van zwart wit
langs ons rieten dak
valt een doek
leeg uit de lucht
als het ruisen verstilt
rest ons dwalen
langs de oever
pikken we kussen
uit het riet…
Mortuair
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
431 De doden liefhebben is een koude kunst
Ze doen je geen pijn, branden je niet af
Het continu naijveren uit afgunst
Zoals bij welzijn gebruikelijk was
Is over en hun voltooide bestaan
Een wijn die geen lauwerkrans meer behoeft
Een honing door imker en bij beproefd
Die men in korven en kelders doet opslaan
Zo oorbaar als op vaas gezette rozen…
Moeder
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
156 Zijn moeder is bij de engelen
het aardse verdriet ontstegen
ze draagt niet langer het zware juk
van een wreed mislukt huwelijk
kinderen die telkens ondeugend zijn
rampspoed en onverdraagzaamheid
maar een helderblauwe jurk
en een luxe gouden collier
aan een lange zilveren ketting
een ieder die haar mist
weet dat ze nu gelukkig is
tussen…
Gunst
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
151 Laat hen maar schitteren
in het licht van anderen.
Titels dragen,
namen verzamelen
alsof herinnerd worden
bestaan verlengt.
Macht houdt van gezichten
tot ze ouder worden.
Vandaag opent men deuren voor hen,
later herkent niemand hen nog.
Roem is een bloem
die bloeit uit aandacht
en sterft aan stilte.
Zelfs de man
die alles overleeft…