Femina formosa
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
476 Mag ik met je mee op reis
in tachtig dagen om de wereld,
Femina formosa
fresco terra cottia
Bacchante dionysia
Pompeïca vesuvia?
Ben dol op going global
not by plane but overland by rail
around the whole wide world
while reading dickens' wintertale
Ben tuk op girls in Kyrgyzstan
Azerbeidzjan en Abu Dabi
Kuala Lumpur, Abadan…
In de schittering van je tranen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
577 De geschiedenis is
een gebroken spiegel
Waarheid heeft tijd
en vertraging nodig
Droefheid moet
overwonnen worden
Onze vaders en moeders
zongen over de pijn van het leven
Om de liefde en het harde werk
te verzachten
Overstelp je dierbaren
met schoonheid
In de schittering van je tranen…
Ongerept
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
605 Moe, vermagerd, de ribben paarsgewijs op een rij,
stuk voor stuk een voor een
te tellen
op het oog van de heelmeester
nog in de kern gezond, conditioneel op de rand van uitgeput
constitutioneel zich voortslepend
van vorst naar nachtvorst
stond hij daar, ging zijn zelf te lijf en bij zichzelf te rade
moe van een iegelijck, alleman…
Liefdesverhaal
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
395 in het stille ochtendgloren
waar de nevel traag verdwijnt
ontmoet ik jouw mooie ogen
een blik die mijn geluk verfijnt
onze zielen raken verweven
in een dans van licht en snel
elk tel uitvoerig beleven
in ons matineuze liefdesspel
hand in hand door stormen
lopen wij op verdwaalde paden
tussen waarden en normen
van onze eigenzinnige daden…
en toch
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
376 mijn verhakkeld ik
een hoop opeen gesmeten planken
de nagels steken roestig uit
en toch
in gedachten nog
in gedichten
jeugdig
pezig
onvermoeibaar
de steile hellingen
op verend
naar jou
of
verjongd
gezuiverd
zorgenloos
jouw eindeloze zee
langs gaand…
[ Wat is liefde nog ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
342 Wat is liefde nog,
sinds jij weg bent en ik dood --
ga in hoe het was?…
wat mijn vrouw mij leerde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 ik hoop mijn dochter mee te geven
wat mijn vrouw mij laat zien
dat kracht niet in stilte schuilt
maar in weten wie je bent
dat vallen geen falen is
maar een sprong naar iets nieuws
dat onafhankelijkheid een recht is
geen gunst van wie regeert of stuurt
mijn vrouw staat haar mannetje
in een wereld die haar klein houden wilde
zij leerde…
DE PRECISIE VAN DE WERKELIJKHEID
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
598 --------------------------
Een huis is een rechthoek om de ruimte:
het lichaam omkadert zichzelf.
Jouw leven een blauw stipje op het canvas:
contrast tot de leegte
de vogel en de boom en de wolken,
de zon en de vijver worden zich,
schenken zich uit,
vullen alle mogelijke werelden.
Alles is moeiteloos
simpel wat het is:
de precisie…
lentebode
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
463 in de ochtendzon
fladdert in geel lentekleed
een citroenvlinder…
Wereldleider
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
346 Koop heel de wereld met je geld
koop macht en heerschappij
misschien voeel je je dan een held
maar echt, je maakt niemand blij.
Je voelt je machtig met je miljarden
denkt dat ieder voor je kruipen zal
scheurt je beloftes en hulp aan flarden
eens komt jouw hoogmoed ten val.
Je wilt heel de wereld regeren
zet alles en ieder naar jouw hand…
[ Onze eerste kus ]
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
369 Onze eerste kus:
mijn hart was een vogeltje --
trillend in het nest.…
Melodie van de ziel
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
609 De klank van stilte
noot na noot, mijn ziel wordt vrij
mijn hart vindt zijn rust
Muziek omhult me als een zachte
storm. Klanken stromen door mijn aderen, vullen
elke porie van mijn wezen. Een fluistering die ik niet altijd kan
verstaan, maar die me diep raakt, mij uitdaagt en tegelijk troost zonder woorden.
Elke noot komt van een plek die…
de strijd om het bestaan
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
398 lieve president
Oekraïne de
dappere soldaten
zullen trots
op u
zijn
eerdere bondgenoot
zij die
u in
de steek
laten is
helemaal niet
fijn
o deze
enorme klap
moet u
allen te
boven komen
let wel
twee landen
op deze
aardbol zijn
vast jaloers
op uw
sterke beleefde
karakter geen
enkele schuld
heeft u
aan deze
kommer en…
Veertigdagentijd, morgen Aswoensdag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
457 ‘Gedenk, mens, dat gij stof zijt
en tot stof zult wederkeren.’
Dat zegt de priester ons bij 't assenkruisje
Toch zijn we ook het beeld van God
en wil Hij ons reserveloos beminnen.
Vandaag kunnen we opnieuw beginnen,
de juiste weg weer volgen naar het licht,
ons bekeren en elkaar tot vrede zijn.
Als pelgrims van de hoop geloven dat een…
Pindakaashuisje (haiku)
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
419 schransende mussen
wat een gezellige boel
rond een pot eten
© Hilly Nicolay…
MEERVOUDIG KUNSTWERK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 De schrijver Herman Melville
eindigt zijn verhaal van
de gevreesde witte potvis
die wraakgierig een schip ramt
waarna het snel zinkt
met de woorden
en de lijkwade der zee
golfde weer voort zoals het reeds
duizenden jaren geleden deed
dat schone wijde doodskleed
bedekt verdronken mensen
strijd van leven op dood
door alle dieren…
Interludium
netgedicht
2.0 met 13 stemmen
621 En dan staat daar een dochter van vijftig.
Volwassen vrouw, maar ook nog kind.
De opvoeding steekt een duim omhoog!
De familie zwaait klaarwakker.
Van verre zien we toe hoe zij
haar zaken plezierig regelt.
Bij voorkeur met jubel-ambities.
Zonder de stofdoek te vergeten.
Hoe dankbaar moet je zijn als ouder
nu de jaren zich moeizaam verhouden…
Bewustzijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
931 Als een web
omspannen we als het ware
onze gedachten rond de globe
Op sommige knooppunten,
bivakkeren, beklijven we langer
om dan het volgende punt
steeds verder een draad
uit lijven te lossen, bereiken,
om nog meer, intenser
te voelen, beleven.
Naar hemellichamen, wolken
reiken gedachten, ideeën, dromen
Ook steeds dichterbij,…
[ We dansen, stampen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
545 We dansen, stampen
onze tranen de vloer in --
en huilen samen.…
Reflecties van rust
netgedicht
2.5 met 17 stemmen
743 Stilte in het meer
spiegels van lucht en bomen
de tijd raakt het hart
Zon werpt haar zachte gloed op het
water, elke rimpeling trekt de stilte in verschillende
richtingen. In de spiegel van de vijver ben ik niet meer ik, maar een
samensmelting van bomen, lucht en stilte, waar tijd even stilstaat en alles samenkomt.
Bergen staan recht en…