Geen storm, geen stilte een diepe deining van mijzelf in mijzelf verloren zijn Mijn organen vervloeien Vlugge visjes golven onder de huidspiegel Een vergeten verlangen stroomt over mijn wangen…

Mocht er toch vrede komen in deze wereld van geweld! Zovelen bidden elke dag daarvoor maar God laat mensen vrij en ook nu nog telt soms enkel geld. Zijn wij niet allen arme zondaars, in’t groot of ook in’t klein. Mocht er dan toch gauw weer vrede zijn.…

Het is tijd dat we onze woorden wegen voor een nieuw begin Dat denken voorrang krijgt op spreken dat we weten Van de immense kracht van taal het is tijd dat we de Verwoesting voelen van wat we zeggen dat we weten Dat het tijd is om elkaar opnieuw te ontmoeten In tegemoetkomende overwogen woorden taal voor een Nieuw…

Hij betreedt regels der heimwee in denkbeeldige waarheid door kinderlijke verbeelding hij struikelt over zijn naïviteit te weinig eelt op zijn zielenlijf iedere verjaardag in september de herfst kent nu alle zwijgtalen van diep gewortelde eenzaamheid wanneer ruige wind zijn zoektocht vindt in de vergankelijkheid van vallend blad tussen…

We nemen je vandaag terug in de tijd naar wat er was en hier is opgeschreven in de verheven achtste maand: Augustus van 18/8 tot eenendertig acht een rijke oogst - althans kwantitatief A Theory of Mind is pragmatiek van taalgebruikers in sociaal verband de dichter zelf erkent wel zijn beperking hij vraagt van ons meer dan de middelmaat…

Ik draag een toestel in mijn hoofd, een scherm vol namen waar geen lijn meer doorheen wil gaan. De contacten staan er nog, maar ik hoor ze niet, zij bereiken mij niet. De stilte rinkelt luider dan geluid. Soms doe ik alsof – alsof er bereik is, alsof er woorden vloeien – maar de batterij lekt leeg in mijn hand. De reparateur probeert…

Om jou zinnen over leven mee te kunnen geven, zijn het intrinsieke grenzen aan de betekenis die ik er intertekstueel in leg; tijd en aandacht zijn niet meer dan posters over scheuren in het ethisch behang van fervente dromers, onveranderlijk verlangend naar een brandend activisme. Dan moet het toch over hoop gaan, of zand in geluksmotoren…

In Groningen, dan weer in Utrecht of Amsterdam, zoek ik jou op. In elke stad denk ik je te zien. Maar als ik nader, ben jij het niet. De kille wereld vraagt om perfectie, zoals ik verlang naar straten en pleinen gevuld met jou. En ja, ik werd bang toen je eens zei: wie vandaag nog leeft, kan morgen al dood zijn. ***…

tegen dit overnachtelijke uur groeien geen rozen meer daarvoor is dit lichaam te koud en de dag te kort zo vlug en hoog gaan vogels -voorbij, elk jaar weer misschien is het de draagtijd waar het enigszins aan schort…

Haar mooie blonde lokken Wapperden in de wind, Haar borsten deinden Op ’t ritme van haar gaan. Vogels kwinkeleerden spontaan, Honden blaften haar vrolijk aan, Poesjes gaven d’r benen kopjes, En ik was met haar in m’n nopjes, Wijl zij lachte lief naar mij, Toen ik zachtjes tegen haar zei, Dat zij voor mij de schoonste is, En ik…

Hij mag wel zeggen dat ik me heb laten meeslepen aan mijn goudgele haren door de bergen voor het effectbejag. Hij mag ook vertellen wie van de goden mij wil doden of beminnen om die loden last van zijn schouders te werpen. Hij mag mij zeker aanspreken op openlijk dwepen met zijn helblauwe ogen waar hij mij hemeltergend mee bevredigt…

Kijk Mijn handen Ze zouden iets moeten doen Maar ik weet niet wat Niemand heeft mij nodig Saaie dagen, lege handen Blaadjes in de wind En zand Ik let op het zand Kijk Een foto Vitrage voor de ramen En een schim erachter ..Dat weet je wel mam ..Dat ben jij ..Kijk ..Ons huis, de tuin ..Het prieel waar papa koffie dronk ..…

Onder een vliesdun laagje goudkleurig vernis onze normen en waarden in ons eigen tempo geen boomer met traag  geen Gen Z met speedy kunstmatig intelligent dna Wij doen het tezamen  op afstand, in golven  van elektriciteit  zonder weerstand  van monsters die  niet zonder waarde uit diepzee gevist zijn van het weerspannige veld tussen …

In de herfsttij van het bestaan Dwarrelen de gedachten Als blaadjes naar beneê, Wordt vergeten wat, Ooit werd beleê.…

met zijn hoofd op de tafel de asbak omgedonderd van het tapijt was niks over om te verbranden zijn laatste adem lag opgedroogd als een vlies te wachten om weggeveegd te worden de mouwen van de agent die de melding kreeg waren echter opgestroopt om alle tatoeages te showen wie er bleker was zij of de man met de afvalpas in zijn vergeelde…

Een gedicht heeft niet veel woorden nodig en al helemaal geen regels wel lijnen waarin je even kunt verdwijnen en diepe groeven die verder niets hoeven een stomp, een knauw, en stilte in een plooi, een vouw…

in tijdeloze tijd vertikt de klok tevergeefs onze eeuwen traag geleefde tederheid…

Ik ben een warrior, dressed voor success en geworteld in spirit; Balance tussen body en soul is mijn state of mind; Mijn skills: singleminded focus en de juiste drive; Mindfull zet ik mijn targets en pick ik mijn battles; Ik struggle, en conquer mijn demons, one by one; Step by step overcome ik mijn shadow en groei ik naar…

voor mij zijn het de woorden die anderen niets zegt want woorden maken het verschil dat is waar ik aan hecht ik zie de woorden als seizoenen ze komen en ze gaan en geven mij zo dikwijls een teken van bestaan woorden kunnen zinnen maken zinnen een verhaal maar voor wie luistert naar het leven die hoort het allemaal...…

Ik zie veel schippers gaan, en naar mij zwaaien alleen voor mij vergeet de wind te waaien ....Er is geen zuchtje wind meer ....nergens wind meer Ik lig maar in de haven, in de haven en dobber dag na dag, ik dobber dagen ....er is geen zuchtje wind meer ....nergens wind meer Mijn plannen heb ik opgeborgen, opgeborgen als proviand voor onderweg…