In flanel diep gedoken op mijn beslagen raam zie ik wazige murmuraties – elke seconde is gebroken Cactussen wonen op mijn tong, in een opgedroogde krater terwijl de radiator stomende liedjes zong Pendel ik tussen Ecuador en Polen klopt de hete watersnood druk de knop bij elke halte ijsblokken tegels worden zolen Het kreunend, kwijnend…

O rijkdom van het onvoltooide oscillerend diagram der atomair vibrerende interpolaire elementen van metallurg Mendelejev hij gaf de elektronen vleugels liet hen stijgen in de beugels en weer dalen in het zadel en zette tekens in het zand van boterzachte exfoliatie palladium en peroxyde elektronenconfiguratie quadripolaire inundatie…

wij kijken naar de brokstukken van onderwaterruïnes als we boven het plaveisel zweven verkenning van verstilde resten van een verzonken stad Pompeï in gefilterd licht vroeg of laat komt alles boven water weet Thalassa moeder van alle leven in zee dralend in de tijd van onze laatste onderwaterdagen zoeken wij de weg naar boven…

Altijd als ik ga wandelen wordt mijn denken handelen tot ik na een tijd thuiskom ik loop mijn gedachte om ik ben vaak een echte held zo verkrijg ik heel veel geld ik klim berg en duik diep zee ooit vloog ik hoog met vogels mee naar de verste bestemmingen zonder grenzen of remmingen bereisde ik de wereld wegen niemand hield mij…

Struikelend schuifelend aan de vloedlijn der hondsbossche zeewering waart setengah belanda als de tolk van java in warrige deemstering door Indische duinen ongenood gaat de gast pa triot uit de tropen zonder vaderland - een vloek die hier niet wordt geprezen - doch niet afkerig van eigen wezen zijnsweegs tot de schemer in het duister…

De soldaten komen plotseling, ze schieten de straten leeg, wij vechten niet, we schuilen en kruipen door de kamers We verbergen ons en doorstaan de aanval, bang te sterven dromen we van dood en ellende Smeulend wordt het stil Slierten rook, honden ruiken aan buiken likken aan lippen aan koud braaksel in de goot, een gouden ring…

Deze dagen dwaal ik vaker door woorden, door nauwe stegen van letters, op zoek naar een woord dat ooit door mijn aderen stroomde, een boek dat de slaap terugbrengt in mijn ogen. Ik loop door de verzen van Ferdowsi, en rust daarna in de schaduw van de poëzie van Forough Farrokhzad. Ik trek langs de straten van Nederlandse dichters…

In milde winter die spoedig verdwijnt staan geurige viooltjes en frisse heidestruikjes samen dubbend bij elkaar verwelkomen de sprookjesstem welke geen jaargetijde kent onverwoestbare bloei bezit.…

Een schoonheid die ik niet kan vatten, die raakt aan 't diepst van mijn gemoed: muziek van Mozart, bloemenkleuren en zoveel dat me danken doet: een avondzon, een witte vlinder, de dageraad met parels dauw, de held're vriendschap tussen mensen en liefde die niet wijken wou. Ik weet: er is ook veel ellende, de schepping is in barensnood -…

Je bent een gekookte kikker als je een prinses ontmoet die je aan een poot omhoog uit de hete pan tilt Ai, je bibbert en je trilt het is veel te koud. Oude modderstromen laten je in je dromen wegzinken in vergetelheid liefde perst zich door de kieren maar het is de stilte die je zo vertrouwt.…

Je zegt dat drank mijn tong scherpt, dat ik snij waar ik streel. Vanavond zit ik tegenover je met een glas dat zweet in mijn hand. Ik lachte luid. Ik raak je knie onder tafel alsof het per ongeluk is. Even later buig ik naar je toe alsof ik iets geheims vertel. “Je bent het mooiste wat ik ken.” Het komt uit dezelfde mond. Dezelfde hitte…

Je staat op mijn radar jouw signaal is onderweg De wielen tollen naar mij toe Ik zit in jouw hoofd en jij in het mijne De weg is vrij, je bent snel je hebt mijn verlangen gevoeld Dat is onze band onze liefdesradar die altijd aanstaat /So Far Away/ in jouw oren dan /Miss You/ en /Get Here/ na de afrit zo rijd jij de nacht uit Je gaat…

Ze rust waar het zachte licht valt, stil als het aanbreken van de dag. Een Roemeense schoonheid in blauw kant, waar schaduwen en zonlicht spelen. Zijde als een gefluister op haar huid, azuurblauw tegen het wit van de lakens, de ochtend die zachte lijnen trekt waar droom en ontwaken elkaar zachtjes ontmoeten. Haar donkere haar valt over…

O! handleiding voor deze tijd, zeg me waar je blijft, deze oneindig lijkende dagen als wij niet samen zijn; ik krijg geen grip op te beklimmen bergen, geen Olympus rijzend voor mij vandaag, geen tergend trage Helikon waar het gemis ooit gelaagd als zijn muzische prooi begon. Ieder webdomein onder de zon, wat ik maar verzinnen kon,…

Door vrijwillige winnaarsnachten vrolijk vergeetachtig vruchtbaar onvoorzichtig wellustig opgewonden in falende duisterwetenschappen vol donkere heimweefantasie naar waarheid van de zilte kust der blonde struikelduinen lekker struinen, blootsvoets naakt jongleren vrije vogelvriend veroveraar vlinder vrijheidsstrijder, minnaar in warrige…

Moeder plooit het laken over haar benen, want de dood is een portret zonder glans. houterig aait ze het kopje bij de krans, waar een barstje op het oor is verschenen. De avond kan ze maar moeilijk vangen, nu alles dof lijkt, het stof zich uitsmeert in de krakende woning die verteert, en de sleutel aan het eind laat hangen. Heel soms openen…

Ontwakend uit een palindroom lag hij daar ziende blind van woede in een uithoek van de melkweg wacht hij nog steeds op keer ten goede op het verkeerde paard gewed trekt kwade trouw door merg en been als listig spoor van vuig bedrog vliegt zij als schaduw van hem heen aan gene zijde van de zon tot zij, ten prooi aan d'elementen gelijk…

Waar zoek ik naar? Meestal loop ik over vlakten volg rivieren, beekjes of zomaar andere stromen. Ook langs de stranden. Ga over begroeide heuvels en beklim hoge bergen. Hoor razende of spetterende watervallen en ik blijf ergens naar zoeken. Zoek ik naar de bruisende branding, of naar de ruisende en wuivende palmbomen? Misschien alleen…

welkom tijd voor doorbraak en gesprek dichtbij, niet alleen een geschiedenis steeds scherper nagelaten volgens karakteristieke loop een vondst geniaal verloren een terugweg om blikken op te werpen ons te verliezen als overwinteraar nog wel…

het is een drukte van jewelste aan het godenfront dringen geblazen zogezegd Eros en Phthisis zijn in een vreemde vete verwikkeld terwijl een dubbelrol wordt vervuld door Morpheus want voor zijn ogen liggen Spes en Tyche te rollebollen wat als schouwspel zo slecht niet is Achilles en Apollo zijn er onderling nog altijd niet uit alhoewel…