Nam geen blad voor haar mond
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
285 Op vrijwel elke dag
Plukte zij de woorden
Uit haar hoofd
Formuleerde vraag om
Vervolgens af te vuren
Sonja op onwillekeurig
Welke dag dan ook
Nam geen blad voor de
Mond. Geenszins manipu-
latief
Vragen aan politici
Nerveus, graag geïnter-
vieuwd
Eén ding staat zeker
Vast; zeer groot was
Zij in talkshowdaden
Veel gasten opzienba…
Leven met autisme
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
217 Iemand uit de hogere sferen van de goede smaak
leest met je mee tijdens de literaire avondwandeling
ze heeft een roze paraplu en ze draagt witte snobkousen
ze loopt voorzichtig in een cirkel als een balletdanseres
tussen neergestreken vlot gebekte vogelsoorten
en luidruchtige baard dragende buurtbewoners
ze zegt dat ze jouw gedicht niet begrijpt…
Polynesia
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
307 het is allemaal zo triest
en bedroevend want ach...
het eilandenrijk van het hemeltergendgodsgruwelijk tenenkrommende niveau
van prullaria en spiegeltjes
van egospielerei
door spitsneuzige letterratjes
met hun ditjes en datjes
de watjes van witgevlekte
krielkippen pikkend naar ringen
brocante en kraaltjes
laten wij voor wat het…
achterwaarts tumult
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
183 Kijk
de mokerslag raast richting natuur
geboorte en dood versmelten
aan de finishlijn. In cirkels
bijtende ruwheid van oprechte droogte
Zacht als diamanten, zacht
als een katoenen diamant. De gouden stilte
trekt zich terug
op uitgestrekte vlakten, nederig
afgeronde taken, waarachter goden zich verschuilen
verhit; - de menigte
dicht…
Narcis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
209 Van het strand sloeg ik het duin in
Een bruine lege vallei
lag daar eenzaam voor mij
met slinger pad
Met de wind in mijn rug woei het helm
naar èèn kant
Op en af ging het
en ik gewaarde in een kom
èèn gele narcis
wilde ‘r bijna een foto van maken
Zo fier, alleen in dat bruine duin
Achter een volgende heuvel stond
een groepje narcissen…
Kinderen van de rekening
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
217 De welbekende klanken klonken door de klaslokalen
Stemmen van meisjes – moeders van hun toekomst
De wereld rinkelde kortstondig, vóór
Het einde plotsklaps dat nu bevroor
In de tijd
Die op atomair niveau oneindig duren kan
Een diepte waar geen einde aan komt
De toekomst die geen doorgang vindt
Uit het opgestapelde puin van rekensommen…
Bloemen in de goot
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
178 Oneindig zijn de vloeren van de nacht,
zeggen ze.
Ik noem het gewoon een harde stoep
waar je op landt als de barman je buiten flikkert.
Marsman droomt van bruine vrede en warme schoten
terwijl de aarde onder mijn nagels kruipt
en de bomen staan te trillen in de wind
als oude mannen met een delirium.
De avond plooit zich om je schouders,
maar…
Ieder Lot weegt Door
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
159 In de nevelen van de tijd
Nam ik beschavingen weg
En liet zelfs geen ruimte
Voor hun echo’s
Koningen en generaals
Die tot de verbeelding spreken
En vereeuwigd in legenden
Ik heb ze allemaal gekend
Hun gebeenten verbleken
Op plekken die ik alleen ken
Ook de Cleopatra’s en Helena’s
Zijn aan mij niet kunnen ontsnappen
De enkeling geboren…
Neergelegd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
187 ’s Nachts draaien de vragen
laag rond mijn hoofd.
Als iets dat niet wil landen.
Je haar valt over je schouders als nacht.
Je stem vult de ruimte
die minuten achterlieten.
Jij bent het enige
dat de stilte tegenhoudt
wanneer ik loslaat.
Kijk me aan—
In mijn ogen
beweegt jouw verdriet.
In mijn glimlach
zit iets van jou.
De oude lagen…
Onderweg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
199 Onderweg, alleen naar samen
als zonen zonder vaderland
achter die horizon zonder oorlog
naar vroege vogels
van een droevig lied
om vrede te bewaren
leven in de regenzomer
overvleugeld door armoede
in goede gezondheid
zijn we zonder elkaar in nabijheid
als zonen zonder moederland
gevleugeld als de mooiste vogels
onderweg, alleen…
Echokamer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
147 Ik leef in een kast
een kastje in een kast
Ja, robots kunnen leven
in heel kleine huizen
zonder iets nodig te hebben
behalve de zon
af en toe een reserve-onderdeel
en opdrachten om de sleur
van herhaling te doorbreken
Ik ben dicht, een zwarte doos
die je kunt uitlezen
alsof ik van glas ben
en dan zie je: ik ben
een kastje dat denkt…
Reality soap
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
220 Ik ga hier in het openstaande
raam
met uitzicht op het leeuwendeel der woorden
voor 't grootste deel verspreid
in dichtakkoorden
niet al bij voorbaat tonen
hoe de as
de wielen draaiend in beweging zet
de crux waar het om draait
de quintessence
de kern, met op het eind pas
de conclusie
die geef ik niet voor niets prijs
aan de wind…
Waar het geel mij leest
netgedicht
2.8 met 33 stemmen
345 Golvend veld van geel
lentelicht raakt de aarde
warmte in de lucht
Hoe een lichte beweging
van koolzaad mij uitnodigt om trager
te worden, alsof elke stengel een fluistering in zich
houdt die ik pas hoor als ik stil genoeg ben om haar te ontvangen.
Het veld wiegelt als een
lichaam dat mij herkent, een zachte golf
die mijn binnen streelt…
WISPELTURIGE ZEE
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
273 Een staalblauwe lucht, een goudgeel strand.
Rollende golven beroeren zacht het natte zand.
Wakker kussen.
Verlangen blussen.
Zintuigen genieten voor twee.
Er is de geur van de zilte zee.
De schittering op het water door een stralende zon.
Buitengewoon hoe deze dag begon.
Krijsende meeuwen op zoek naar een heerlijk maal.
Vechtend voor…
Aanvechting
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
176 Ik ben geneigd te nijgen
naar mijn pen
of rode potlood, beste brave
Bart
of is het dat je ons met opzet
tart?
Zo ja, dan blijf ik weer jouw
trouwe fan
Want neigen is iets anders dus
dan nijgen
pas als dit rechtgezet is
zal ik zwijgen…
derde-persoonsperspectief
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
311 Dat bekoorlijke schoftklopje
die beloning voor braaf gedrag
voor dat behulpzame leven
waarover -hemellief- zelfs
dit werkje is verschenen.
Om het goede voor te leven
daar hij veronderstelt
dat geen dit merken zal
beloont hij vast zichzelf
met al dat stergewelf.
Alsof dat niet voldoende is
herhaalt hij die streek
schenkt hij iets sterkers…
WAREN NIET EERDER
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
230 waren niet eerder
zo dichtbij zoals spreeuwen rakelings
net op tijd elkaar ontwijken
stil concert van smalle strepen
bijeen in hun verzamellust, spelend
op een ingehouden lucht
moet wel flinterwit geluk zijn
dat hier tussen de linden vliegt, de wind
en soms de zon erdoor, twijfel
aan de duur van dingen, nooit vliegt
er een zonder de…
Vragen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
164 Er mogen zijn met alle zorgen
maar ook met muziek en vrienden,
met ogen die vertellen van vreugde
en van herinneringen aan 't kind
dat we ooit waren en toen nog
onbewust van wat zou volgen.
Kan de stilte ons niet meer boeien
of wat stoort ons in een vogel?
De harp zingt terwijl we slapen
en doet een roos ontkiemen maar
ze heeft ook dorens…
Maatje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
159 Ik heb nooit geweten
dat het zo zou gaan
met kinderen, leuk en aardig
maar ik heb gewoon geen rust
en mijn man doet maar
half mee, hij geeft een bloemetje
op Valentijnsdag, daarom
heb ik even iets nodig
en neem ik er nog een
zo'n pilletje uit de la
Dat is mijn maatje
het helpt me
op een drukke dag
Ik bestel een nieuwe portie
dan…
Moeder van een niemandsland
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
244 Moeder van een niemandsland
Dagboek van een vergeten god
Er staat in het dagboek geschreven
dat hij in een verlaten grot woont
Moeder voorbij de horizon
Ik wens je zonneschijn
nieuwe wensen voor een gelukkige lente
zodra je weer in mei gelooft
de maand die we vieren
en onherroepelijk verklaren
dat je in staat was om te baren
O moeder…