Overal want nergens
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
149 Mager, de handen ruwe huid
Een schorre groet met gaten
tussen mijn zandknarsende tanden:
iemand om van te schrikken
Ik ben overal want nergens
mag ik zijn. Geef me schoenen:
zolang ik loop, leef ik
Noem me Job, ik geloof
niet dat God me zal redden
uit de onderwereld
waar het 's winters warm is
tot midden in de nacht
de deuren sluiten…
Natuurfluisteringen
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
458 Gefilterd zonlicht
het bos opent zijn geheim
mijn hart volgt het pad
Traag wandel ik langs het pad,
waar dauw nog glinstert op de bladeren. De
lucht draagt geuren van mos en frisse aarde. Een merel
zingt alsof hij mijn gedachten kent, en ik adem dieper, alsof tijd oplost.
Het zachte ruisen van bladeren
is een taal die ik herken. Glinsterende…
Onzichtbaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
203 Zal ik blijven
wachten
alleen aan tafel?
Mijn ogen springen
en zwaaien Help Help Help
Schepen varen voorbij
Ik roep
steeds harder
met mijn schouders
maar ik ben onzichtbaar
Stad en land overstromen
schepen vergaan
volgepakt
Help Help Help
Ach, zal ik
zal ik blijven
wachten?…
Notitie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
356 Zes en veertig treden
over de brug
dan ben ik in Lochem
hoor ‘k het carillon
zie ‘k de winkelstraat
het plein, de markt
en de grachtjes
de Berkel, de zomp
waarin een gids met
wit lang krullend haar
vertelt over ‘t kasteel dat we passeren
waar danseres Isodora,
‘k verlies me in haar
en de auto met haar twee kinderen
die dan te water…
anti-canto IV: ‘in de lethargie van […] religie’
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
317 …één levenslange ontsnapping
één wervelwind zonder return
één organisch-beschamend stuk
vreten in het tempo doeloe van
de bloem en hymne aan staande
reisgenote nu sommar bezwijkt
één halfslachtige golf autonome
bakenwaanzin in voorgepreekte
slagen im Herzen der filosofen-
dokters- en dokteressenklanken
van onze levensdoelen ranken…
Ode aan de ‘Eschaton-cyclus’ (pt.2)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
215 Linkmiegelig,
zoals de eerste woorden uut hem ze bakkes,
zal ‘ie leugenateliers nie volgen,
zonder twijfel da ‘t hersenspinsels zind
uut hullie verkenskoppen.
Zelfs ‘t godengespuis
gleuv’ nie wa nie waar is,
strak in oneindige schoonheid.
Als’ne joekel van ‘n streber,
paffend met natte jatten,
stralend als de slimste zelf;
martelaar in…
Portret van een vernietiging
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
851 de sluwe, slinkse, begaafde verteller
verstaat de kunst van vermomming
als geen ander
hij bindt de lezer vast met verleiding
houdt hen gevangen achter de
tralies van onweerstaanbare taal
spin die de onwetende lokt in
een onzichtbaar kleverig web waar
welluidende leugens parasiteren
eloquente, onbetrouwbare verteller
je spijkert een…
Wereld vol schijn
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
165 In een wereld vol beloftes,
waar eerlijkheid vaak zwicht,
schuilen achter mooie woorden
maskers van bedrog en licht.
Ze lachen met een glimlach,
hun ogen koud en sluw,
op zoek naar wie gelooft
in sprookjes, steeds opnieuw.
Ze strooien mooie praatjes,
hun waarheid is uniek.
Maar nergens tiert het sterker
vooral in politiek...…
Alsjeblieft
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
226 Je gebruikt jezelf als ik
in het mysterie van de ziel
om een gedicht te vertellen
hoe een stoere dichter moet leren
zijn twijfelmond te houden
teveel is vaak te weinig
in heldere doorzichtige kleuren
en weinig is soms al veel
ik in het gedicht waar verstand en
anderen ook een snavel hebben
de wereld ligt op zijn malle kop
door ellende…
WIJZE VERHUIZING
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
261 De roze bloem met ruwe stengelbladen
is binnen de muren der geleerdheid
tot allerhande vragen geven bereid.
De hoogleraar mag naar haar wezen raden.
Zij bewandelt nieuwe levenspaden,
staat na een korte, heftige reistijd
in een kleine school, verlicht en verblijd,
wil het kleuterbrein geurig beladen.
Vingertjes tasten vol ondervinding,…
Herfstig september
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
772 Gezangen zijn aan het verstommen
de dagen korten snel
een nazomer in septemberdagen
Schemer donkeren de dagen
weersveranderingen in vlagen
de klimaatopwarming, gevolg
van menselijk falen
Het zicht van de winter
dat de hoop doet verbleken
't verlangen naar een jeugdig
eeuwig leven
notenbomen die nu hun krachtvoer geven
beukennootjes…
LAATSTE KANS
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
483 Nu je er toch bent, Laatste Kans
Grijp ik je aan met beide handen
Mijn schepen achter mij verbranden
Dat lukt niet meer, maar een balans
Te vinden, de allerlaatste dans
Met Pierlala nog te ontspringen
Geen zwanenzang nog hoeven zingen
Daarvoor leg ik een bloemenkrans
Hoe fraai is de herdenkingszuil
Voor aardbewoners, mannen, vrouwen
Met…
Onweer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
116 De donder rolt over alles heen,
Overdondert al ’t andre geluid,
’k loop in ’t donker in de regen,
Alleen af en toe flitsend door
De bliksem opgelicht.
Dan plots ’n daverende klap,
D’oude eik is doorklieft,
Valt reddeloos terneer,
Na eeuwen is d’eik niet meer.…
Kamille in mijn hoofd
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
140 Waar het witte land groen en jong is
maar de liederen nog treuren
om generaties die verdwenen
in de nevels van het wachten
op de bergen aan de overkant
waar het leven hard en oud is
waar de haarden altijd branden
marmotten hun neus opsteken
bij bejaarden die daar zitten
te picknicken en te schilderen
de kruipbrem en de ronde tafel…
Vertraagde dagen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
432 Er is dag en er is nacht
en er is weer dag en nacht
hij zit en wacht
van wachten wordt hij moe
soms gaat de telefoon of
komt er iemand langs
onder een of ander mom
soms krijgt hij een kaart of bericht
iemand verdwijnt onder de grond
Hij hoort voetstappen
en hij hoort stemmen op de gang
soms wordt er aan de deur gebeld
hij doet niet open…
Tussen bergen en diepte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
215 God, bron van troost in nacht en dag,
Waar liefde woont en een fundament was,
Mijn hart kende U, mijn ziel vertrouwde,
Uw geest droeg mij, als een berg die niet vergaat.
Met open handen, biddend onder sterren,
Zocht ik wonderen, vond ik kracht in gebed,
Levende hoop die deel werd van mijn verhaal,
Een plek in het plan, de wereld…
de ware Christus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
208 Christusbeeld achter glas
verborgen in een donkere nis
povere reflectie van hetgeen Hij waarlijk was
er zingt een ijle jongensstem tijdens de ochtendmis
oh mijn God, laat deze stem mij voeren
naar hetgeen de ware Christus is.
Monique Bense…
Warmte van gedeelde stilte
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.355 Ik drink uit de diepste poel
van je liefdevolle hart
wij ontmoeten elkaar
in donkere minuten van de nacht
samen in zoete duisternis
elkaar stevig vasthouden
ik hou van je, dit zijn mijn woorden
nu je mij dicht bij je hart hebt
houd je hand vast en droom urenlang
in de liefde die onze liefde is geworden
nu je weer samen met mij in…
Zonnekater
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
200 De zomer is voorbij,
het festival is over;
het regent ook in mijn hoofd.
Ik ben het hoofd!
Iedereen doet anders,
ziet me anders dan voorheen.
Maar de zomer was zo mooi,
zo wonderbaarlijk puur
als liefde zijn kan;
de muziek klonk beter
dan ooit tevoor,
het eten kon niet heet genoeg zijn.
Als het aan mij lag,
mag het hele…
Oude molen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
177 Verweerde stenen,
een lied van het verleden
waait door een leeg raam.…