Mobieltje (om bestwil)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
515 Ik zei
per ongeluk
had ik iemand gebeld
op videostand een mooie vrouw
ik verontschuldigde mij
ze lachte me toe
ik zei
leuk u even te zien
zij wenste mij
een onvergetelijke dag.
‘t Was
vlak voordat we weggingen
naar ‘t strand met al haar herinneringen
waar ik jou overlaadde
en wij neerdaalden
boven soep in een strandballentent.…
Van wijn één druppel
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
348 Hoog op de maagdelijk nog niet verweerde
boeg van spanten sparrebomenhout
wordt nectar uit de offerschaal geplengd
alwaar scharlaken vocht neerwaarts zich mengt
met indigo van 't donker watervlak
bij zienerslofspraak en
priestergebeden
opdat de wrake van de god der zeeën
Poseidon afgewend wordt
en de toorn
van Nereus achterwege moge…
Je leven is een dans
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
315 Je leven is een dans
de muziek
een briesje
door het lover
de vogels zijn de muzikanten.
Ritme wordt aangedragen
door golven van de zee
en zacht ruist het graan
als zwaaien van je rôbe.
Je leven is een dans
met muziek door 't lover.…
Bezwete Taal der Ragzangers
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
338 De nacht die niet wacht,
maar hem liefdevol toelacht
als de hunkerende hand
van Odysseus' dwalende geest
vrede vindt en plezier
in haar en haar vlezig lichaam.
Hij trekt een korset over dit leven
van vlees en bloed,
de gladgestreken vingers
van verwachte nachten
achter fluwelen tralies
zijn geen rustgevende
omstandige cliffhangers,
maar…
Omarmen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Zonnestralen voor jou mijn liefste. Sprankelen in kleuren, zo jouw levensgeluk zien. Omarmen, geborgen in linten van liefde. Verwonderen, koesteren, elke stonde; Carpe diem. O boomgaard mij zo verwant, mijn thuis.…
RUIM OORDEEL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
295 De Joden trekken voort
zijn pas bevrijd uit ballingschap
in Babylon en Perzië
betreden trots eigen land
de verlichte mensen
vieren feest met muziek
op Jeruzalems stadsmuren
optochten treden elkaar
zingend en spelend tegemoet
beloven ontroerd en vol kracht
te zullen leven
naar de zegenrijke wil
van hun enige Heer
enige eeuwen…
Zwoele zomerdag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
373 Over het ochtendland ligt ’n waas
Van mist van lage wolken,
Die alles doen vervagen,
Tot de zonnewarmte overwon.
Het groen straalt me tegemoet,
Zonnetje zet alles in ’n gouden gloed,
Bomen laten hun blaadjes glanzen,
Briesje doet grashalmen dansen.
In d’sidderende hitte van de middag
Laat ’t briesje verstek gaan,
Zijn de natuur en…
Het licht blijft langer hangen
netgedicht
2.3 met 17 stemmen
379 Licht blijft hangen nu
zachte stilte omarmt mij
hart zoekt eigen rust
Het lijkt of de avond
aarzelt net voor ze valt, en de lucht
kleurt langzaam, voorzichtig als een stille gedachte.
Alsof ik nu pas besef dat ik nog niet klaar ben, dat ik pas nu adem.
Geritsel van bladeren
raakt me zacht, een fluistering die
zegt dat niet alles luid…
Niet naar hun beeld
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
267 Moeder mag mij als dochter
blijven zien, maar mijn broer
en mijn man moeten mij willen
kennen zoals ik ben
Ik heb dat nodig
ook al is het niet waar
want mijn vruchteloze streven
houdt me desondanks in leven
Wandelend en schrijvend
in schriften en brieven
uitleg na uitleg wie ik ben
Boek na boek om te weerleggen
en te vervangen wat…
laat mij maar
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
301 als je iets krijgen zou, lijkt het net
of je een keuze hebt, dat je zeggen kunt:
“ik hoef dit niet, dank u wel”
of het moet één of ander virus zijn
of een tatoeage als verjaardagscadeau
‘anyhow’
wat je onherroepelijk
(in je schoot geworpen) krijgt
is nooit wat je van te voren
heel graag hebben wou
dus om nou te blijven beweren
dat…
weldadig post-paganisme
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
451 ‘Van Mars af, man!’ heb ik het wel gezien,
fabulerend langs de bezongen rivieren: zij,
die onomstreden zou kunnen zijn, zweeft –
als er geesten geweest waren, hongeriger
dan de jonge wolven, ik zou zweren, als
vlees door mijn klauwen glippend, daar
waar wij als poëtische sterren imploderen,
in elkaars spectrale achtergrond vervallen;
tussen…
Viking
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
436 Het veilinghuis Werxe te Ernem
is een paar honderd euro'tjes rijker
een ratelbandselfie met strijker
andré rieux op het vrijthof en luzern
als warholobject in de kijker
voor een warchildproject
en ik kijk er
met gemengde gevoelens naar;
doe er
voor de rest van vandaag maar
het zwijgen
toe; zeker als snelle jelle
de viking uit noordnederland…
Doorbraak (Ollekebolleke)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
341 Lieflijke Havenstad!?
Vlissingen, Vlissingen
Bruisende branding
en geen duplicaat
Waar in de raadzaal de
Hemelbestormende
Lilian Janse haar
Mannetje staat…
Anker in het proces, hart in de relatie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
320 In de gangen van beleid, waar stilte niet vanzelf spreekt,
leefde jouw oordeel, jouw rust, jouw doordacht gesprek.
Peter, met pennenstreken en betrokken hart,
gaf jij richting aan besluiten, bracht je zaken op gang,
Altijd een luisterend oor en een kritische blik,
met zacht gezag stuurde jij het brede proces op gang.
De dagen gevuld…
Vastleggen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
302 Ja die muur bedoel ik, daar
Zij, achteruit, geleund lijkt het,
met haar brede stuur
rustig electrisch fietsend
Wij op normale fietsen voor,
zodat zij ons tempo ziet
Vijf bakjes had ik bij me
de ander emmer
maar we vonden èèn braam
Alleen ‘t uiteinde van de tak
had èèn rijperd
zoals het eerste kind,
die alles beter dan de laters
weet…
Veertigduizend views
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
347 Beauty is only skin deep,
blijkt maar weer
bij veilinghuis Derkmans
in Ernem
een antiek vijfdeurskastje
mahoniefineer
met laden, tenminste, dat las je
Kijk, aanbieden is 1 ding
maar wat als 't object
al sinds het jaar kruik
van achter en erger,
gans het interieur
der laden in geen eeuw
is onderhouden
noch van grijze draden…
Hoorn van overvloed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
260 Denkend aan jij mij schenkt,
Voel ’k geluk kloppen in m’n hart,
Is de wereld niet meer zwart,
Alles met jouw liefde doordrenkt.
Denkend aan de kussen jij mij geeft,
Is al ’t geleden leed voorbij,
Door je kussen voel ’k mij vrij en blij,
Gevoel ’k eer niet heb beleefd.
Tijd lijkt stilstaand voorbij te vliegen,
Mijn geluk kent geen eind…
Matroesjka
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
250 Genoeg mevrouw dikke buik
in comfortabele harembroek
geweest, nu word ik een geestelijke
matroesjka, ik blaas mezelf op:
mijn kind (het uitvretertje
dat ik wijdbeens gehurkt hopla
mijn armen in getrokken heb)
groeit, kruipt en probeert
steeds verder van me af te lopen
maar ik zal het niet laten ontsnappen
mijn gevoeligste zenuwen
recht…
chips en bier
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
384 knappe vrouwen
hun kleding verhult niets
Ja, misschien hun ware aard
maar voor de mannen
die al die schoonheid aanschouwen
heeft het wel iets
beter dan trouwen
beter dan helemaal niets…
Teasers & Cliffhangers
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
353 Geef mij de geur van een openstaande
deur op weg naar het onmogelijk;
bied mij de ingrediënten van geheimen,
het roersel uit je diepste onwelwillendheid;
pest mij met onwaarheden of godsgeklaag,
maar laat mij niet leeg en onvervuld
hangen aan het dranghek als een beest
dat in het feestgedruis ten onder is gegaan.
Houd mij scherper dan…