[ Liefde is groter ]
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
433 Liefde is groter
dan twee mensen: Levenskracht --
een kosmische kracht.…
Hoog gewaardeerd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
446 nog sprongen
er geen vonkjes
over maar je haar
knetterde als ik
met mijn hand
door jouw
krullen kroelde
je ogen lachten
licht verbaasd
door het geluid dat
statische elektriciteit
bij ontlading maakt
zonder dat er direct
brand uitbreekt
de keurig gekapte
coupe springt daarna
in lichte ondeugd terug
de chaos van het
opstaan maakt…
Over bruggen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
570 Lopend langs de IJssel
kwamen eerst herinneringen
ik liep er ooit met R tot Zwolle
toen fietste ik met P in de wind
tot de brug er overheen en terug
Nu met jou,
beiden met een hoedje in de zon
De wind verwaait de klamme lucht
Bedrijfspanden voorbij
blijven we tussen wuivend groen
en de rivier
Als gindse overkant mooier lonkt
en er…
EERSTE SCHOOLDAG
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
565 Aan iets nieuw beginnen brengt kleine Joppe steeds van slag,
hij wordt misselijk als hij denkt aan de eerste schooldag,
dus vraagt zijn moeder aan directeur Schil,
en die kijkt nogal verbaasd over zijn bril,
of hij misschien op de tweede dag van 't schooljaar starten mag ...…
Amsterdam 1958
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
610 Zodra de regering toeliet dat hij mocht praten
vertelde hij zijn naam aan vrienden en vreemden
Hij keek naar de sombere vogels
met hun tekenfilmverhaal
in het duister van de kerkzaal
die stille vrede in het hart
De fotograaf gaf eerlijk toe
dat de meisjes echt en verliefd waren
de journalisten gaven bloemen weg
aan de stedelingen die…
2 september 2024
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
654 in de morgenzon
strijkt nu neer op een hoog blad
van de teunisbloem
de grootste zonaanbidder
onder de vlinders
en mijn lievelingskapel:
het bont zandoogje…
Recenseren
netgedicht
1.3 met 7 stemmen
517 Onderga
bij buitenissigheid
het in het water gegooide...
bij tegenstrijdigheid
het positief uitpakkende...
bij kabinetsbeleid
het aan de burger appellerende...
Onderscheid tijdig
algemeen en persoonlijk leed.
Veelzijdigheid zal je sieren,
onbevangen dame.
Laat je niet inpakken door woke-gedoe:
ongelijkheid is geen vloek.
Haal…
[ De avond komt met ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
364 De avond komt met
kleuren, vogels, geluiden --
Alles kaatst naar mij.…
broederschap
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
465 te jong voor het huwelijk
zo jong is hij jong nog
een ware adonis in de bloei
in het licht van het feest
met ongekende sierlijkheid
beweegt zijn slanke lijf
vol overgave danst hij
energiek en vol passie
uit zijn traditie de dans
met de melodie in verbinding
stralen donkerbruine ogen
vastberaden jeugdig vuur
doordrongen van precisie…
Koesteren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
414 Een moment van rust
aan de oever van het meer
de juffer en ik
Hoe ik je bemin en eer: zowel
zichtbare als onzichtbare stralen reflecteren
op een opengaande bloem, geurende bomen met bladeren
en bloesems; uit een onverwachte hoek begint een vlinder in mij te ontwaken.
Rondzwervend schrijf ik stukjes
poëzie over ongeëvenaarde pracht die…
Martelende stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
441 we hadden
nog geen
woord
gewisseld in de
caleidoscoop
van gevoelens
die in ons raasden
bewegingsloos
stonden wij
elkaar aan te
staren verlamd
door de uitwerking
van ons moment
van kennismaking
natuurlijk hadden
wij elkaar al gezien
fragmentarisch
gesproken maar om
zo overdonderend
binnen te komen was
een hemels cadeau
we…
VAN SS EN TRAININGSKAMP NAAR VLUCHTELINGENOPVANG
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
453 Nee liever wil ik Vogelsang vermijden
Daar werden de SS'ers opgeleid
Wat zal er zijn geschreeuwd en soms geschreid
Dorp Wollseifen beleefde zware tijden
Gebombardeerd en uit de as herrezen
Todat de Brit de inwoners verjoeg
De NATO aan het leger trainen sloeg
Nu spookdorp waar je niets van hebt te vrezen?
Oefenterrein voor vele militairen…
grondwater
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
513 onderhuids
bij hemelkoorts
begraven ligt
achter het hek
het lont van geesteskind
in het uitgetreden landschap
tot naam te bekennen
nog voor het heldere zicht
natuurgetrouw
zonder te weten…
Wildzang
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
613 Gejank gehoord in 't grote dierenbos
De wildzang van een dwaalgast
in 't gevang
Gegier door merg en been geen vogelzang
Een beestenboel: het schoolpein gaat weer los
Gegil van kleine feeksen ongetemd
Als bavianen op de apenheul
In spanjerswoud en rondom schin op geul
Gebrul door merg en been dwars door m'n hemd
Gespot zowaar ik zweer…
Kain doodt Abel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
449 ik bladerde
langzaam door
het regenbogenboek
voelde dat mijn
vingers vochtig
werden ook de
kleuren namen de
grijswitte tinten aan
van vallende regen
uit het gebladerde
kwam een sterke
boslucht die zo van
de opgeschoten
paddenstoelen kwam
ik wilde even mijn
handen afvegen liet
de bladzijde los zag
ze in 3d snel groeiend
ze werden…
Dood spoor
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
452 deze treinreis is een oneindig gebed
van smerige perrons en gebrekkig staal
het tierige groen heeft ook zijn verhaal
ik geniet van dit wonderschoon boeket
het is vooral hoogbouw die met me reist
zich heeft geworteld in het stadse land
dat een pagina krijgt in de ochtendkrant
waar een critica op haar schoonheid wijst
een herfstig park schuift…
Foor
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
478 Op weg naar huis loop ik
langs de kramen. Gebliep en
gepiep verdooft mijn oren.
Ik denk aan Broadway
Boogie Woogie, Mondriaan.
De wagens ruiken naar
roestig ijzer. Zoete zweem
van suikerspin als antigif.
Op het oude Weversplein
speelt een muzikant met
wit bezweet hemd. Accordeon
met elektronische drum. ABBA,
met de tristesse…
Dagpauwoog
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
431 Zie hoe ze stijgt naar hemelwaartse rangen
de dartel fladderende dagpauwoog
haar stippen vurig brandend van verlangen
met rode tinten in de hemelboog
om dan te dalen en zacht neer te strijken
op hoofd en huid van vreemde kostgangers
van onze lieve heer die pelgrimerend
de torens van de kathedraal beklimmen
waar ooit kapittels en kanunniken…
september
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
433 Groene bomen groeien niet meer
tot aan de blauwe hemel, ze zijn moe
vroege herfst laat hun bladeren verkleuren
september laat haar eerste tinten zien
je wringt je in jouw sociale positie
alleen en moeilijk om te vergeten
je verdrinkt herinneringen in pijn
ons geheugen houdt van natte aarde
een stille herfstavond tot wasdom gekomen
maakt…
Onze Ardennen
netgedicht
1.2 met 6 stemmen
561 Vlieg met me mee
ontsnappen aan het alledaagse
de wereld wacht
Hoe uitnodigend het is om
te kijken met het hart naar een landschap
dat zich uitstrekt met lagen van zachte kleuren en texturen
Tijd lijkt ontzettend langzaam te gaan zowaar stil te staan in deze puurheid.
Heerlijk genieten met alle zin-
tuigen in een omgeving waar ik dwaal…