Je naam fluistert stilte weeft door mijn dagen licht blijft in de schaduw De stilte in de kamer draagt je naam, niet als een leegte die schreeuwt om opvulling, maar als een zachte deken van aanwezigheid die rust op de contouren van mijn dag. Ik tel de sporen die je achterliet in mij, de woorden die nu wortels zijn geworden. Het gemis…

I een dartel veulen was ze tussen anemonen hyacinten narcissen in de verte loopt een spierwitte koe tussen ranonkels seringen tulpen violieren chrysanten toen brak ik de grond open verscheen ik in een helderzwart licht zo ging ze naar de geesten die in de onderwereld gevangen zaten en at ze een oneven aantal granaatappelpitten…

De wereld wordt weer groen Na dagen winters wit De ijskristallen smelten Het sprookje is verteld De bloemen zullen bloeien De tulpen en de rozen Met geuren en met kleuren Het verhaal zal verder gaan Liefde gaat altijd verder Over paden, over zeeën Door bossen en door bergen Er is geen eindbestemming Er is alleen de liefde…

De roos geeft haar vlammend rode kleur De wind waait over In de hand van de geliefde Is geen brief nog neergedaald Houdt zij van hem Of is het voorgoed geweest Zij die besluiten denkt hij Beraadslagen daarover in afgelegen werelden Wordt het een huwelijk in maagdelijk wit Of daalt mijn ziel af in het duister Weet toch jongeling De ring is…

Ik zie hoe je de regen aanraakt met je vingertoppen, lijnen trekt van water uit wat ooit was. Je beweegt je buiten de tijd, in een stilte die niets hoeft te bewijzen, als een schaduw die zich uitstrekt — niet om vastgehouden te worden, maar om te blijven. De hemel is je doek. Het zachte geruis van water je begeleiding. Je raapt de losse…

Ik verlang naar ’n mooie toekomst Met wortels in het verleden, Om te kunnen dansen op de tonen Van muziek lang geleden, Om weer te genieten van de wals Van liefde die vlindert, Me meevoert naar hemels geluk, Door niets gehinderd, Dan het levensgeluk, Dat bruist en verwondert, Aan één durend stuk, Nooit meer eindigt, Doorgaat naar…

Hij heeft het mij beloofd, als Pegasus vandaag alsnog door de witte hemel vertraagd glijden wil, de westelijke wind stil liggen gaat, zal hij zich vanavond neervlijen aan mijn verlangende zijde. Maar de sneeuwt steekt scherp in verheugende ogen, onder onverhoopte vleugels, de vervlogen wensen der goden, het vonnis door Hermes uitgesproken…

Liefde heeft niet gelogen, ze sprak zacht genoeg om ons te laten horen wat we verloren. We noemden hoop wat eigenlijk angst was, en toekomst uitstel bleek. We knikten bij elke belofte alsof instemming hetzelfde is als waarheid. Ze zei niet: blijf, ze zei ook niet: ga. Wij vulden de stilte in met alles wat we misten. Liefde wees,…

de herder mompelt slapend zinnen flarden die verhalen van langvervlogen eeuwen van tijden die nog veel langer van ons zijn gescheiden onhoorbaar mompelt hij het is een groot mysterieus verdwalen zijn hoofd droomt tv-kanalen uit alle landen in alle talen die zijn hoofd in glijden en zachtjes botsen de knappe herder leeft slapend…

Wil liefde vrijgevochten worden of is het slechts een paradox een contradictio in terminis? Is liefde die gekooid in beddesteeën leven moet dan geen uitverkoren liefde meer? Wordt zij, de liefde zelve, dan niet eenzaam of verdoemd, draagt zij haar lot tot einde van haar dagen? Veroordeeld tot verwijl in vrees te leven zonder eenwording…

Het pad der liefde wordt door twee bewandeld leeuwendelen van lichtjaren van elkaar verwijderd houden handen elkaar vast zonder contact. De zinnen die ze met elkaar delen bevatten de beminning van anderen en klinken naar een synchroon hartenpaar. Een andere liefde, doch zo passend, doch zo mooi, wordt met tranen bedreven. Het pad der…

Hebben is geen werkwoord hebben is maar weinig leven, niet het ware Ja, ik wil ervaren, genieten, blijven bestaan, de wereld dus veiliger maken te beginnen bij mijzelf: dag spiegelbeeld vandaag wil ik liefde vandaag wil ik de twee…

We leerden het vuur lezen en sinds die tijd ben ik omdat jij bent We leerden dansen op het water en sinds die tijd ben jij, ben ik, zijn wij We leerden te zijn door de liefde en sinds die tijd zal ik, zul jij, zullen wij zijn…

Op een dag als deze krijg ik van hem een foto van de plek waar destijds alles echt beginnen kon Mijn verlangen brandend als de zon wat ik had bedacht landend in zijn ogen op dat zomers strand Van buiten naar binnen zoals dat heet geblakerd als het vers ontdooid zuiver vlees op die smeulende hitte Van zo’n toen dat nooit meer…

Eens heb ik gehoord van bloeiende bloemen midden in onze wereld-woestijn de aarde verdroogt bloemen verdwijnen bloeien lijkt schijn daar sta je dan met lege handen en leegheid is duizendmaal erger dan pijn.…

Zo'n prinses uit het oosten cleopatra thisbe roxanne, gelijk aphrodite astarte al vóór echnaton toet-anch-amon als oog en verstand verblindende sfinks hart en ziel verbijsterend ten tonele gevoerd zelfs aeneas en caesar als een weke pyramus kort of lang bezweken voor haar diepste mysterie: haar schoonheid was volgens de bronnen…

Ik was je goudhuidje, je redder in je zwartste nacht. Wie had dit ooit gedacht? Elke droom, elke kus was voor altijd, weet je nog? Jouw leegte vulde ik met liefde, gewoon omdat. Omdat jouw kwetsbaarheid mij raakte. Je werd mijn vlees en bloed, verstrikt in een eeuwige connectie die ik nooit meer kan laten. Het uitkotsen van mijn hart in jouw…

De dichter is vertrokken naar de plek van haar dromen ze reist haar pen achterna door zwaaiende korenvelden ondergaande zonnen donderwolken en regenboog ze schrijft verliefdheid warme volle lippen lichamen nooit meer koud dezelfde weg te gaan ze schrijft zon en volle maan weerspiegeling van het water stranden blote voeten nooit…

Ritmisch vormen zinnen strofen in nergens zal je iemand zijn die het ontkennen gaat vergeten en emoties zullen het duister dragen zonder antwoorden of nieuwe vragen afhankelijk van de wrede pijn van trots jouw heldere glimlach zal de zon doen schijnen in kalme stilte van ons innig samenzijn plezier in het leven, ruimte om elkaar te beminnen…

De twinkeling in jouw ogen is als vuurvliegjes in een droom. Ongenaakbaar in jouw schoonheid, licht bewogen, zonder schroom. Een ongebreideld verlangen neemt bezit van mijn bestaan. Jouw essentie doet mij smachten naar een leven dat ik durf te ondergaan. Echo’s uit een ver verleden rafelen los als draden van een web. Een opflakkering van…