inloggen

Alle inzendingen, jaar 2002, week 50

166 resultaten.
Sorteren op:

Deze kerst

netgedicht
3,1 met 51 stemmen 5.584
Mijn bloedend hart de wonde zat diep Niemand kon het stelpen hoe vaak ik ook om hulp riep Deze warme kerstavond heb jij mijn ziel gelezen Je keek in mijn ogen en hebt mijn hart genezen…
Hans21 dec. 2002Lees meer…

Kerst ?

hartenkreet
4,1 met 46 stemmen 4.777
Het is weer kerst, ik snap het niet, ik kan er niet meer bij. Gevoel van woede komt in me op, een traan ik ben niet blij. Wat is nu kerst, oorspronkelijk, ik moet het nu toch weten. Ik vraag eens bij me in de buurt, maar hoor al snel “vergeten” Ik hoor de raarste dingen roepen, kerst twee dagen weg van het werk. Een boom, wat lichtjes en veel eten…

De Hemel Telefoon

hartenkreet
3,9 met 17 stemmen 3.765
Ik weet niet of het jou bekend is dat er een telefoon bestaat die draadloos vanaf de aarde rechtstreeks naar de hemel gaat. Ga op de knieën dan gaat er in de hemel een bel en kun je rustig spreken God hoort je stem wel. De lijn is altijd vrij verkeerd verbonden is er in het huis van God niet bij Misschien is er door niet te geloven…
Tonny21 dec. 2002Lees meer…

Haakjes

hartenkreet
2,5 met 20 stemmen 1.129
maan in haar eerste kwartier is een open haakje waarin nog alles kan al het latere licht stelen van de zon en dan niets meer willen alles afsluiten in nieuw zwijgen zoals zwijgen van je lippen als haakjes op de mijne…

tempo doeloe

gedicht
4,1 met 49 stemmen 41.043
de vlammen uit de oost zijn nooit gedoofd je bleef de sarong steeds volhardend dragen je lachte wanneer ik weer op kwam dagen als jij je culinair had uitgesloofd de onvolprezen geur van Indisch eten je huis een pasar malam in het klein we dronken kelken toeak na ’t festijn ik zal je ajam roejak niet vergeten je hebt je leven hier met trots…

Vliegen als een adelaar

netgedicht
3,3 met 9 stemmen 767
Met goudkleurige kop en diep zwarte vlerken ben ik het symbool van kracht zonder buigen In 't hoge rotsgebergte ben ik altijd thuis geweest waar het verre uitzicht mijn scherpe oog trotseert Op weidse vleugels van satijn laat ik me drijven doorklief met trage slag wind en hemelrijken Waar het blauw van azuur en ijle wolken zweven…

ongeboren

hartenkreet
3,8 met 5 stemmen 497
mijn leven, een ongeboren dochter overleden.. zonder adem teruggekeerd, in het verleden taak volbracht, een beloning geïnd op zoek naar verdriet.. zonder vrede gevonden, waar je het verliet de toekomst zo'n ongeschreven zuiver bestaan.. zonder liefde geleefd, daar alles moest doorgaan…

Winter

hartenkreet
2,6 met 9 stemmen 806
ik lig languit sneeuw te zijn in sneeuw met in mijn rug de broze adem van de aarde ben overvlokt door kristallijne klanken en keer terug naar mijn begin mijn kern mijn stof ik diep in winter winter diep in mij…

Loslaten.

hartenkreet
4,0 met 9 stemmen 2.480
Een krans van licht, met heldere stralen. Ik ontwaar jouw gezicht. Het stelt me gerust. Het is goed, daar waar je bent. En heel bewust, kan ik je laten gaan. Hoef ik niet meer te treuren. Weet ik, dat onze liefde blijft bestaan.…
sandra21 dec. 2002Lees meer…

nieuw jaar

netgedicht
3,4 met 19 stemmen 1.573
een nieuw jaar is hoe vrolijk ook ook afscheid nemen van van alles wat je achterlaat maar niet vergeten kan een nieuw jaar is hoe druk dan ook ook stilte in je hoofd om alles wat je niet volbracht maar wel in hebt geloofd…

Een rookster leeft langer

hartenkreet
4,3 met 10 stemmen 432
Ik zat te roken en te mailen kortom mij dodelijk te vervelen. Een stem klonk uit de prullenmand: ‘Hoedt u voor brand. Ik heb gezegd.’ Ik heb mijn oren niet geloofd maar wel de prullenmand gedregd een peuk, die stonk terstond gedoofd Werd mij een kool - ik redeneerde dat ik dit verre prefereerde boven uw jonge en begeerde begaafde…

In het licht van hoop...

hartenkreet
3,8 met 4 stemmen 665
Hemellicht klaren donkere wolken, de hoop doet duisternis verbleken, eenzaamheid zal blijk'lijk vervagen, miljoenen zielen zoeken het licht, die donkere paden openstellen, wegen naar verdraagzaamheid en vrede, verworven met een beetje menselijkheid, die uiteindelijk in ieders hart schuilt, ontwaard in een illusie van wederzijds respect, dat…

Leegte

hartenkreet
3,1 met 15 stemmen 1.673
Tastend in het duister probeer ik met mijn vingertoppen voorzichtig te vinden wat hier niet meer ligt In de hoek voel ik hoe ik tegen van alles aanbots wat allang is verdwenen maar nog steeds dichtbij me is Mijn tranen stromen zachtjes ik hap in de donkere lucht doe deur na deur open maar nergens is het woord, dat ik zoek Met de…
Vera21 dec. 2002Lees meer…

Te laat

hartenkreet
3,4 met 9 stemmen 1.255
Zonder jou doet me verdriet Ik mis je grappen, je stem, je verhalen Zonder jou af en toe diepe dalen De leegte die ik voel een leven zonder doel M'n nieuwe leven valt me zwaar soms denk ik was jij maar daar Ik weet niet wat ik wil en ook niet of dat gaat Hoe dan ook, 't is nu te laat al bijna een jaar te laat "Ons" huis is verkocht,…
Lein21 dec. 2002Lees meer…

Ontspring de dans

netgedicht
3,2 met 4 stemmen 697
Hoezeer ik ook probeer steeds mezelf te zijn hoe meer ik dan verleer te geloven in de schijn Zijn we allen niet vervat in één of ander cliché? Voorgekauwde toekomst en idee, groep en stand en beeld Anders dan elk ander is dat wat jij wil zijn? je gedacht in ge-meander leiden je weg van elke schijn Duizend mogelijkheden - dienen zich…

het verhaal van een vader

netgedicht
3,7 met 18 stemmen 2.342
ook ik ben vroeger jong geweest, m’n zoon en schopte tegen keurslijf, tegen wetten die mij beklemden –bijna als sonnetten- drang naar vrijheid voerde steeds de boventoon gezag kon steevast rekenen op hoon wanneer zo’n ouwe lul mij wou beletten dan maakte ik met hem de kortste metten en kreeg die eikel z’n verdiende loon ik voelde mij een…

Kerstgedachte (1)

snelsonnet
3,4 met 48 stemmen 3.437
Zo tegen Kerstmis sta ik steeds onthutst En krijg ik in de winkels medelijden Met vakkenvullers en met kassameiden Die dan opeens weer lelijk zijn gemutst. Een meisje met een hoofddoek staat ons tegen, Maar op die malle mutsen rust Gods zegen.…

geef het prille groen aan bomen

netgedicht
3,9 met 7 stemmen 1.232
de uren knallen nu champagne flessen vol met schuldgevoel het vuur loeit door de lichamen de drank mist nooit zjn doel het dooft de onlust en verstilt de vragen het brengt het knagen tot een vage rust het leven is te dragen als de nacht wordt aangemaand meer daglicht toe te laten het geweten wordt gesust ga de duisternis maar haten…

'T LIGT ALLES WEEROM WITGESNEEUWD

poëzie
4,2 met 12 stemmen 2.104
‘t Ligt alles weerom witgesneeuwd, zo wit als waar' ‘t een laken: hoe gaan Gods lieve vogelen nu aan ‘t daaglijks brood geraken? Ze vinken en ze kwinken mooi, ze schijnen wel tevreden, maar... Here, spaart uw vedervolk van ‘s winters eendlijkheden*! * eendlijkheden = narigheden die met de winter gepaard gaan…

Poëzie is kinderspel

gedicht
3,8 met 27 stemmen 13.255
over het krakende ei dwaalt een hemelse bode op zoek naar zijn antipode en dat zijt gij mogelijk dat men op zulk een kleine schaal niet denken kan het maakt nijdig of men is verveeld dus veel te veilig dan is men verloren voor de poëzie u rest slechts een troost ligt gij op sterven gij verveelt u dan ook niet…

blind

hartenkreet
2,7 met 10 stemmen 658
met je vingers aftastend helemaal over zijn gezicht heel voorzichtig aanrakend daar, in het donkere licht je voelt hem aan, zo puur niet met gêne, zonder schroom je "ziet" hoe hij werkelijk is zonder dat mooie laagje chroom…

Liefde is...

hartenkreet
2,8 met 14 stemmen 1.979
Liefde is... iets ongrijpbaars, als de warmte van een brandende kaars. Warmte en licht zijn twee van zijn eigenschappen, die een groot deel van het fenomeen liefde omvatten. Ik ben me bewust van mijn liefde voor jou, Dit gedicht, omdat ik van je hou. Iets wat liefde is voor mij, geluk met jou aan mijn zij.…

Uitgesloten

hartenkreet
3,6 met 11 stemmen 625
Les. Opletten. In stukjes maar. Denken, altijd maar denken. Uitgesloten. Wereld blijft draaien. Gepraat, overal rondom mij. Geen woord komt uit mijn mond. Ik blijf ademen, alhoewel ik overweeg ermee te stoppen. Tranen branden. Gun hen het plezier niet. Bijna tijd. Bijna verlossing. Voor eventjes maar.…

Frietkauw

netgedicht
3,0 met 7 stemmen 1.595
Balancerend op de rand van het vederlichte plastic bakje pikt de frietkauw naar de laatste hardgebakken kruimels wegdromend in een restje met regenwater aangelengde mayonaise. Overal thuis te vinden. In de volgekotste steeg "Achter de muur" genoemd. Op een grasveld of een schoorsteen. Maar niet te dicht bij mijn schrikwekkende voetstap…

Tijdloze seconde

netgedicht
3,8 met 9 stemmen 987
ik lig te blozen in je hand bed van satijn heuvelland waarin je vingers gloeien oog in oog in spiegels van stilte en schroomvol verlangen drijft een tijdloze seconde tederheid…

Herfst

hartenkreet
3,6 met 10 stemmen 651
Langzaam verandert de natuur in een palet vol mooie kleuren rood, geel en bruin. De bladeren vallen van de bomen, het zal niet lang meer duren en dan hebben zij een kale kruin. Buiten is het guur en koud, hier binnen is het lekker warm, bij een vuur van knappend hout. Regen en wind geselen de ruiten, ik ben blij dat wij hier binnen zijn…

Vlinder

hartenkreet
3,6 met 13 stemmen 972
Een rups ontpopt zich tot een fraaie vlinder en fladdert van hier naar daar zonder hinder. Ik wou dat ik die vlinder was dan zou ik in m’n mooiste jas naar jou gaan zoeken. En als ik jou gevonden heb en jij net als ik ook vlinders voelt, dan fladderen wij samen naar ons doel. Eenmaal daar gekomen overtref ik al je dromen ik…

Dromen

hartenkreet
4,1 met 14 stemmen 864
In m’n dromen zie ik een beeld van jou, een lieve mooie vrouw. Als ik mijn dromen mag geloven, moet jij mij één ding beloven, blijf mij dan eeuwig trouw. Eens hoop ik jou te ontmoeten en je in levende lijve te begroeten. Al dat dromen is misschien onschuldig maar ik wordt nu wel knap ongeduldig. Zijn dromen dan toch bedrog of is het zo…

Adelaar

netgedicht
3,3 met 10 stemmen 2.198
hellend vlak verlaten stijgen, stijgen, hoogte vrees steeds minder steil, tot even zweven het hoogste punt is net geweest sneller, sneller naar beneden miertjes worden lompe karren ik stuiter prettig op het groene stom kijken wat oude knarren rollen, rollen dit is fijn gezichten volgen vol verbazing steeds trager bijna stil en dan donker…
oepsie20 dec. 2002Lees meer…

Wederkeren

netgedicht
2,8 met 5 stemmen 1.130
Waar de geliefden vreemdelingen zijn in oude schaduwen van bittere wonden van nijd en angst is de tijd wat ik wens en niet meer zal vragen als de dood mijn laatste vriend is en alleen een geboren droom mij nog zal laten ontwaken in het licht waarin alles zonder levenskracht bestaat…
victor20 dec. 2002Lees meer…
Meer laden...