Het ballet van de fuut
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
143 Spiegelend water
borst aan borst in zacht ritme
zij volgen het licht
In kalmte glijdt de fuut
over het water, zijn beweging zo zacht
dat de wereld even vertraagt, en mijn adem volgt
vanzelf zijn rustige ritme, alsof elke rimpeling vraagt om aandacht.
Hij zoekt de ander in een
balans van licht en water, een afstemming
waarin niets wordt…
indachtige spanning
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
281 koploos komrond
alsnog monddood
van tong tot tigste
enkelsteense voeg
d’r knapte niets op
grotesk verse wijze
groene-theepraatjes
zwartwaskinderkes
zwijgdreigerssalsa’s
afnameboekstaving
vier-sporen-deductie
middelvingergebruik
als toegangsentering
voorbij postsponnen
uitstaande tochtdeur
bloemachtig bloeden
doorvoelende…
op de orgelpijpen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
146 O, personne, ware u niet
d'enk’le zaligheid zelve,
optimale muil van steen
formidabel doormalende;
aflatend als schoonste
in talen der doezelaars
tot het Italiaanse Witz,
en wat al dies meer zij.
Ik vreesde een x-aantal
meervoudige gezichten,
meer dan de verplichting
tot een zondige knieval;
want ik dans, jij allemans
ik dans op…
Tarantella
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
146 Geharnast in plastrons
zestien profane pionnen
mijdend elkaars territoria
als contraspionnen
geslepen in eboniet
staand tegenover het ivoor
in het pilaster der spinea
is zuiver op de graad
de vraag geredeneerd
gaat tarantella coronata
in retrograde kreeftengang
ons verblijden op haar weg
in het verbaterrarium?…
Goede Vrijdag 2026
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
89 Goede Vrijdag
Verlatenheid en duisternis
oeverloos lijden
toen en nu;
liefde niet begrepen,
licht niet gedoogd,
God, wees ons, zondaars,
genadig…
drie uur
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
102 er is maar een dag in het jaar
die mij spiritueel buitengewoon draagt
het is niet van vandaag of gister,
die ene gedachtenis is al jaren diep gelaagd
ik spreek over goede vrijdag
en het gekozen moment van sterven
van de mens, haast nakend op het hout
(treffend uitgedragen door Bach)
maar waar ieder toch wel schaamte moet erven
ik wil altijd…
Het deint
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
76 Dat jij er niet meer bent
is vloeibaar, het deint
zeeziek in mij
Als ik afleiding zoek
lukt me dat soms, soms
wordt het erger
Als ik een stoere dam bouw
van voorbeelden hoeveel erger
het kan zijn, had kunnen zijn
dan klotst het gewoon
over mijn zegeningen heen
om aandacht te krijgen
Ik wil er niet over blijven praten
maar er is…
Er is geen huis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
111 Om te dichten
schrijf ik:
er is geen huis.
De rest volgt.
Ik sluit mijn ogen.
Ik zie:
waar de weg eindigt,
brandt een licht.
En ik denk:
ik ben mens,
iemand die van het licht hield.
De wind fluistert
mijn naam
in het oor van de weg.
En ik schrijf:
er is geen huis.…
de vrouw, het raam en de weegschaal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
152 als het licht van de dag
zich geleidelijk aan
begint over te geven
aan het donker van de nacht
zet zij zich in haar stoel
bij het grote raam
om te kijken
om zich over te geven
om te ondergaan
halverwege de schemering
staat de gulden weegschaal
de wrede hardheid van
de dag en de wereld
is nu volledig in evenwicht
met de zoete…
VERDER ZIEN
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
102 Aanschouw Jezus' kruis,
waar de wreedste foltering
met spot hoogtij viert;
de achterzijde ervan
straalt vol mildheid en zegen.…
getrokken cirkels
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
108 In die getrokken cirkels
van je denkbare gedachten
vreet de angst zich
vast in keurige woorden.
Die moordende onschuld
beantwoord met rotstilte
verziekt het gedode denken
bijna onvergeeflijk cynisch.
In deze kooi van vrijheid
ene schamele optie
van ondraaglijke lichtheid
dat schijnheilig verbond.
De stilstaande herhaling
als variaties…
Poëzie is een daad
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
125 inzending gewist? uitzending gemist!
Wat dan de reden is der overtreding
de rode lijn, de bron van alle kwaad
de scheve schaats over de gruweldaad
van het verdwijnen van zijn geesteskind
het onrecht van de ingreep en
door wie
blijft voor de buitenwacht, u,
lezers dezes
een vraag, een speculatie, een mysterie
een diep geheim, een…
Ode aan de strandtent
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
147 Dank alle strandtenten
met wapperende vlaggen
die open zijn weer in de lente
schuilplekken op alle momenten,
bij storm en bij regen
Je kunt je verheugen op hen
na kilometers alleen op het strand,
jezelf laven aan warmte, aan rusten
drinken en eten
Terwijl door het raam
de zee, vissersbootjes,
het zand te zien,
op de achtergrond veel…
Niks/alles zal verloren gaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
168 De vogelkers wordt alom gehaat;
stuitende kruidenvrouwtjes staan
klaar in de heilige-boontjes-tuin
om te spuien met antipoëticiden.
Lasten gleden als groene blaadjes
voordat dit einde aanbreken kon
van dit huis der overproducering.
Woest geworstel met wansmaken
zal tot het verleden gaan behoren
onder die onverdichtbare dakpan.…
Dorpsgenoot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
97 Uit de grote stenen stad
nam hij gulzig groene regen mee
om blauwe bloemenvelden te besproeien
met zijn zware zilveren gieter
de sombere wolken kwamen
in bonte blonde schaduwen
uit het hoog gebergte
om te dansen met de nieuwe liefde
in zoete heimwee naar beminnen
in zijn betoverde hart
speelde het plezier
natte regendroppels
voor…
ultieme onvastheid
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
139 Een non-Salomon wil de wind
bespotten door rotsvast lyrisch
dissonante klanken aan te slaan
als zeskoppig liederenwerktuig.
Tot inzicht komt en ook beklijft
is de vraag of het dodelijke stof
echt neerdaalde uit de ontzielde
vulkaan op de eenogige Plinius.
Als ultieme onvastheid versterkt
zich schikt boven twee broeders
tot achterdocht…
In mijn waarheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
63 Ik kan wel in mooie kleren
op schoot gaan bij een man
met blauwe ogen, en champagne
drinken in de kleur van zijn huid
zonder iets voor hem te voelen
maar mij bevalt het
op een verlaten terras
in mijn eigen waarheid
van een verlaten terras
te zitten, hopend
dat er niemand denkt
gezellig, dat terras
laten we daar maar berm-
bloemenlimonade…
Verdrietige makker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
107 Met mooi weer spelen
in regen en wind
kom je er niet makker
het leven is zoals het is
ook verdriet zal jouw deel zijn
positief doen
kan voor een glimlach zorgen
vaak zo oppervlakkig
dom en naïef
terwijl de natuur wegkwijnt
de puurheid verdwijnt
de massa een eenheidsworst
wordt door criminele psychologen
zakenlui en crisismanagers…
Koffiedamp en vergeten vingers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
122 Koffiedamp en vergeten vingers
De ochtend is een koude lepel
die tegen mijn tanden tikt,
melk kringelt traag als oude rook
door het porselein van de dag.
Jouw hand lag ooit op mijn rug
als een warme munt uit de broekzak,
vingers die de ruggengraat volgden
alsof ze een landkaart lazen
die alleen wij tweeën begrepen.…
Grand poème maudit
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
165 Vertel mij o muze, waarom en waartoe
weswegen werd je inzending verwijderd?
door wiens ogen gelezen en door wiens brein
beoordeeld gewogen als zijnde te licht
voor een in ieder opzicht te pruimen gedicht
Vertel mij o muze, wat was het geheim
wat mocht daarvan de reden wel zijn
dat jouw eigen product op dit publiek domein
onzichtbaar respectloos…