Waarheid of macht
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
233 Het gerecht zoekt stille gronden,
waar feiten in dossiers verblijven.
Getuigenissen, zwart op wit,
waar waarheid moet beklijven.
De politiek spreekt met vele tongen,
in beloftes, mist en pracht.
Woorden draaien rond belangen,
het spel van invloed en van macht.
De rechter straft de leugenaar,
de wet is streng en klaar.
Maar de politicus…
Omissie
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
110 Ik heb ergens behoefte aan,
Weet alleen niet meer aan wat,
Maar het knaagt en wroet,
Ik voel me erdoor gans niet goed.
Ik loop nu al dagenlang
Me suf te peinzen,
Word er kriegel van,
Dat kan ’k niet veinzen.
Ik vraag om raad bij knappe koppen,
Eigenlijk aan Jan en Alleman,
Geen die mij kan helpen,
Daar word ik alleen treuriger van…
Empathie
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
461 Je stilte voelen
woordeloos raak je mijn hart
wij ademen één
De stilte dragen van
anderen in mijn hart, een trilling die
zich vlecht door mijn eigen adem. Hun onuitgesproken
pijn rust in mijn handen, alsof ik een echo opvang die nooit verdwijnt.
Een blik, een zucht, een
verschuiving in de lucht — ik lees de
lagen achter woorden die niet…
Mijn kleine konijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
221 In deze middernacht
glijdt mijn hand van borst naar borst,
terwijl jij, half dromend,
nu en dan fluistert:
O, mijn konijntje,
je speelt als de nacht valt,
omdat de slaap je niet vinden kan.
En ik laat het toe,
omdat ik geloof
dat liefde lijden is.
Buiten tikt de regen,
een zacht wiegelied
voor het konijntje
dat stil op jouw buik…
Vervreemding
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
236 Vervreemding heeft iets
van verwildering en achterdocht
woeste, nachtelijke ademtocht
drang naar vrijheid om te leven
je hebt haar lief, die soevereine muze
maar slechts in dwalende gedachten
onveranderde momenten
en in de toekomst
waar nieuwe dromen slapen
komt ze plotseling terug
in een doorzichtige jurk
verschijnt ze op het bal
als…
Om mij tot woning te zijn
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
219 In de keuken zet jij
water op, kopjes klaar
de ketel zingt, de thee geurt
en ik kijk wat rond, streel
het fluweel van de divan
denkend aan het gladde laken
op jouw bed, aan de zachtheid
van jouw matras en mijn lichaam
dat zich naakt als mijn hand
daarop uitstrekt
Als het dan maar niet zo is
dat jij verliefd op me wordt
en we ons gaan…
HET BELANG VAN GESCHIEDENIS
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
232 Een volk tot aan de tanden en toe gewapend
Een volk dat ooit vrijwel werd uitgeroeid
Maar zich herstelde en is aangegroeid
Gedreven brokken bij elkander rapend
Een ander volk, onder de voet gelopen
Verdreven, levend in soort tentendorpen
Twee volken niet bepaald voor vrede open
Aan haat en nijd en hebzucht onderworpen
De Eerste Wereldoorlog…
Onwerkelijk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
214 de hersenspinsels
weven een web van angsten
die denkbeeldig zijn…
Nono
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
218 De egoloze pagina
is uit zijn ingedeukte doos
met uitgeteerde schimmels
van zandgebak met kirsch en kwark
en rimpelgoudreinettenschillen
tussen levenloze kruimels
waarheden en ongemak
opgestaan, heeft zich verwaardigd
ons ex cathedra te tutoyeren
of is het een A.I.-figuur
een anonieme non-persoon
in het somber duister
van zijn dreigendzwarte…
Umbra non imago
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
234 Robotica is schrijver dezes vreemd
daar houdt men zich, zoals u toch moet weten
met psycholinguïstiek onledig: meten
van stimulus, respons, reactietijd
Een robot wordt 'analfabeet' geframed
die houdt zich ver van literaire kringen
in casu dichters die met woorden zingen
u weet hoe dit tot misverstanden leidt
Hij ziet alleen zijn schaduw…
De rode Deux Chevaux
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
367 De rode deux chevaux.
We reden het leven,
samen naast elkaar,
de rode deux chevaux,
maakte het altijd weer klaar.
Een hobbel,
een bocht,
soms een plots diep dal,
maar steeds weer omhoog,
met vertrouwen vooral.
-
De zon op het dak en de wind in ons haar,
het leven leek eindeloos,
vrolijk en klaar.
De motor zacht pratend,
gepiep…
Een plek om schaamte te begraven
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
451 ik kijk dan maar naar de Poolster
de kop van de Kleine Beer
die zit op de Draak
kronkelend tussen hem en de grote broer
de kop van de Draak wijst wijs de weg
naar de heldere kern van de Lier aan het zwerk
waarlangs de Zwaan haar kruis plant
in het puntige Vosje
de Hagedis links van het kruis
kronkelt onder Cerpheus’ huis
waar de W…
Toevluchtsoord
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
262 (voor Hiba Abu Nada)
Jij bent geboren in de bijzondere stad Mekka,
het onrecht van Bayt Jirga schreeuwde in jouw ziel
en in Gaza-stad had jij jouw eigen intifada
met een universitaire studie, die goed beviel.
Jij behaalde een master in de klinische voedingsleer,
jij schreef de roman 'Zuurstof is niet voor de doden',
dat alles in een verstikkende…
Boom van kennis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
185 Een motorfiets,
verboden vrucht uit Eden,
glanzend verleidingstaal,
maar waardig slechts
wie ook de wortels kent.
Ik was een kind
dat schroefjes losdraaide,
dat vallen en opstaan
vertaalde in vertrouwen –
Willie Wortel in een schuur
vol vonken en hoop.
Maar de markt leerde
de kunst van breekbaarheid:
lampen die doofden
op afspraak,…
Gazette
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
179 O die vuurfonkelfijne gloeiendkoele lucht
o die wrede stofwolkensomber
onrustige grond zonder vrede
daarin stonden wij op,
naast elkaar
zij in gezonken blikken,
in gezonken haar
met de fijnrode wang,
met het neergaande lang
lijnig gezicht —
en toen zeien we maar
om het nooit met elkaar
noch ooit tegen elkaar
tot het einde der…
Anti-proza
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
339 In een poëtisch mekka
passen geen therapieteksten
van wat je zoal hebt meegemaakt:
dagelijkse dingen in optima forma
alsof de saaiheid van ons leven
zieltogend wordt uitgeknepen...
Jouw impulsieve verteltrant
denkt zich even als dichter
uit te kunnen geven:
ongebreideld benoem je
de hele santenkraam aan
keukenbenodigdheden
in een armoedige…
Waar het avontuur begint
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
242 In de ogen van het kind
lees ik wat het van mij vindt
wat het ziet of raadt, hoe
ik een leeuwin kan zijn
in raad en daad
altijd paraat
ieders kameraad kan zijn
springend over elk ravijn
naar de plek waar ik wil zijn
en in de ogen van dat kind
vanzelf…
To be or not to be
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
355 Europa, bevende, wankele man
zul je de haven tijdig bereiken
de eenheidsvlag nog kunnen hijsen?
Ademnood maakt je bang
angst verlamt jou, oude man
je verwordt tot een vlieg op het behang.
Je poreuze botten kraken
oh stok- en stokoude vent
zal je tijdig bij de haven geraken?
Wat koop je voor het sentiment
van oude adel, koning of vorst…
Familie geschiedenis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
687 Ik wil de cirkel dichten,
Maar kom niet aan ’t eind,
Weet niet wat aan te richten,
Wijl ’t eind in d’verte verdwijnt.
De cyclus van mijn leven
Heeft een duidelijk, voor mij
’n Begin van horen zeggen,
En ’n onbekend einde.
De weg er tussen is zeer ongewis,
Kent pieken en dalen,
Alleen in mijn geheugen te verhalen,
Tot ik dat vermogen…
2 minuten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
108 2 minuten
we stonden weer stil twee minuten lang
uit eerbied voor de oorlogsveteranen
voor iedereen die gevochten heeft
voor ons vaderland
twee minuten gedachten
die spelen door mijn hoofd
de veiligheid die ze ons boden
het bloed dat de straten kleurde
jongens die hingen in de bomen
levend of al doodgeschoten
kansen van te voren al…