inloggen

Alle inzendingen, jaar 2004, week 25

209 resultaten.
Sorteren op:

Mantra van mijn ziel

netgedicht
4,5 met 4 stemmen 614
De stem van het mangrovebos lispelt steeds haar oude lied als een mantra door mijn ziel in ‘n branding van verlangen spoelt ze al m’n zorgen weg als ik toegeef en moe zeg: ik kom naar huis… misschien al morgen Want ik ben het moe jouw lokroep aan te horen elke dag….,elke nacht och, ik weet dat jij niet stopt met roepen dat je op me wacht…
biba26 jun. 2004Lees meer…

Hand in hand....

hartenkreet
4,2 met 5 stemmen 1.700
Ik wil niet klagen Maar dankbaar genieten van de dagen Dat we samen hand in hand Wandelen over het strand We durven niet te hopen, Hebben te veel gezien Maar toch......mischien? Zoekend naar schelpen in het zand, Voel ik boven ons Gods hand Als dan ieder van ons zich blij en gelukkig voelt, Dan denk ik, ja zo heeft God het bedoeld.…

Om jou

netgedicht
3,0 met 11 stemmen 1.129
Waar haal ik het vandaan? om jou als het kan om jou als het mag om jou als het wil weer te mogen liefhebben waar haal ik het vandaan? om jou…

Wielerroem (een kinderdroom)

netgedicht
4,4 met 25 stemmen 1.725
Een zomerdag. In het koele huis aan de radio gekluisterd meng ik me onweerstaanbaar in de eindsprint. Met een machtige jump gooi ik mijn stalen ros naar voor pak de rit en ook de maillot jaune voor Van Steenbergen en Van Looy. Op het schavotje de kusjuffrouwen aan mijn zij ik word er zowaar verlegen bij. Natuurlijk is niet alleen de…

Een schets van haar

netgedicht
1,8 met 6 stemmen 612
De schaduw tekent haar als vrouw pastelgrijs in de schemering van een uit de zon gelegen doorgang jong en toch onzeker valt in 't volle licht de schaduw op haar huid ze legt haar lichaam naast haar kleedje bidt de zonnegod om brons dat haar beloofd is zonder vlekken zegt ze rekt zich zo dat licht haar overal kan raken ze tekent…

De meet

netgedicht
3,2 met 5 stemmen 2.910
Niets is zo complex of het is terug te projecteren tot een dimensieloos punt de oorsprong van een volmaakt bestaan ‘ik’ als middelpunt van de cirkel ik knoei wat met de straal stel deze op één en meander langs een sinusvormige lijn door een kunde die uiterst rechtlijnig raakt aan mijn ziel sos-castoa overbrugt mijn onbegrip…

Jouw gulle lach

hartenkreet
3,8 met 17 stemmen 2.442
Ongeduldig is jouw gulle lach als ik even achterom kijk de gordijnen sluit en de saxofoon de nacht verkopert ik wil je iets vertellen over hoe ik mij eigenlijk voel en hoe sensationeel jij bent niet door mij te vangen tril in mijn hart en ogen leg alle intimiteiten bloot haast mij te zeggen dat ik misschien wel teveel heb gezegd dan…

Engelbewaarder

hartenkreet
3,0 met 3 stemmen 565
Er loopt iemand met mij mee die waarschuwt bij gevaar... Soms als ik het niet verwacht Word ik haar ineens gewaar... Er is een vrede diep in mij 't Wordt licht in duisternis... Ik weet dat wat mij nu omgeeft van andere sferen is... En toch is het me zo vertrouwd... Er is geen angst in mij... Dat ik er niet alleen voor sta, maakt mij…

Regenliedje

hartenkreet
3,0 met 3 stemmen 1.342
Hoor de regen slaat tegen de ruiten Van tikkel de tokkel de tak Hij trommelt op vensters en ruiten En tokkelt hierboven op dak Wat zullen de mussen nu koud zijn En bang zo in't donker alleen Ik zou vast een beetje benauwd zijn In zo'n nacht als de maan zelfs niet scheen. En de uilen die 's nachts altijd roepen Wat worden die beesten…

Sirene

netgedicht
3,2 met 4 stemmen 699
Zij rijdt met mij en slaat mij gade haast terloops met nonchalance Onkundig van ‘t briljante plot. Ik hoor haar boezem almaar dieper zwoegen en voel haar lichaam trillend dampen van hoogtepunt naar hoogtepunt Kordaat blijft zij de strijd aanbinden pleegt zij verzet Geeft mij genot zelfs aan ’t eind. De regenbogenkoningin Mijn Gade.…

Waarom?

hartenkreet
3,6 met 9 stemmen 1.208
Je bent zo onbereikbaar, en toch zo dichtbij. Het is raar, Je hoort nooit echt bij mij. Ik droom van de dag, Dat we eindelijk samen zijn. Ik weet dat het niet mag, Maar dat doet zo'n pijn. Ik vind het oneerlijk, Ik vind het zo gemeen. Ik vind het onbegrijpelijk, "vergeet hem" zegt iedereen. Maar elke dag, denk ik toch weer, Ik hou van…
Wendy26 jun. 2004Lees meer…

ik sfinx je voeten

netgedicht
3,0 met 14 stemmen 670
ik breek geen muren meer zoek zand in de woestijn door wind gedragen vluchtig in herinnering het is een nieuw begin waarin ik bergen breek dalen aarddiep erodeer met water van vergeten de zon mijn toeverlaat weet hoe jouw sarcofaag zich toekomst graaft in een piramide zonder zicht ik sfinx je voeten met geschiedenis weet dat de tijd…

Misschien ooit...

hartenkreet
3,6 met 16 stemmen 1.008
Buiten schijnt de Zon voor even moeizaam breekt mijn hart alles is nog zo verward ik had toch alles al gegeven Wat wordt er nog van mij verwacht uitgeput zak ik neer ik kan niet meer er is niets meer dat deze pijn verzacht De pijn van veel te lang onrust in de ziel niets dat jou nog beviel het maakt me zelfs nu nog bang Toch hou ik…

De Kalenberg

hartenkreet
4,5 met 19 stemmen 3.512
Hier sta ik dan, Hier in dit steile stukje straat, Een bult slechts in het landschap Die men in Vlaanderen een berg noemt. Ooit laadde hier een man Zijn hebben en zijn houden op een wagen En trok de wijde wereld in. Was hij verbannen of gevlucht? Was hij een ketter of een geus? Was het de passie die hem dreef? Of was het simpelweg een…

Paard

gedicht
3,1 met 125 stemmen 27.178
een dansende sprinkhaan het paard! trapt de lucht aan scherven dat het glas rinkelt! ratelt voorbij en het zwaard van zijn adem bliksemt! en zijn stem galmt! en zijn hoef graaft de donder op! ---------------------------------------------------- Uit: 'Portret van een landschap', gedichten 1953-1997.…

Ongeloofelijk wanhopig

hartenkreet
2,6 met 7 stemmen 609
Mijn ogen zijn rood van het huilen Ik wil me nergens meer achter verschuilen de woede, het ongeloof, alles komt er nu uit ik bent standvastig en maak mijn besluit Laat me maar gaan kom niet achter me aan Geef niets om mijn leven het is me allemaal om het even Niet meer vechten voor jou nooit meer zeggen dat ik van je hou Nooit…

Tederheid

hartenkreet
3,6 met 27 stemmen 1.615
Tederheid strelend als een zachte hand Kriebelend in je nek Met vleugels die zo kwetsbaar zijn Als een jong vogeltje Een afstand niet te overbruggen Niet waarneembaar Werelden van mij verwijderd Onzichtbaar gebleken Als een mens met gevoelens Hunkerend naar alles Wat eens zo mooi was Verlang ik naar jou…
car26 jun. 2004Lees meer…

Onze toekomst....?

hartenkreet
2,7 met 6 stemmen 525
De aarde is moe gestreden wordt geen rust gegund Ze heeft al teveel geleden maar wordt nog steeds verkeerd gerund Vervuiling heerst alom vooruitzichten op beter? Ach, waarom...? dan wordt het maar wat heter! Voor niemand een helder moment voor niemand die realiseert dat je afhankelijk van de Aarde bent want straks gaat het…

Het huis

netgedicht
2,0 met 2 stemmen 543
de ruiten staan nog ongehavend in hun verweerde raamkozijn hoelang alweer geleden viermaal een kind van zeven en wat restantjes peutertijd sindsdien niet meer betast hebben de muren langzaam hun geheimen prijsgegeven de barsten tonen twijfels van mijn ziel - zelfs in dit huis zocht ik vergeefs asiel…

GEBED

hartenkreet
4,6 met 11 stemmen 748
Gebed reikt verder dan 't plafond en wordt echtwaar gehoord Wees niet geneigd te denken, het wordt toch niet verhoord... Als niets of niemand meer kan helpen wat jouw probleem ook is, vouw dan je handen samen in deze duisternis... Waar wetenschap ophoudt te bestaan, kan Hij een wonder doen gebed reikt verder dan't plafond Hij…

Glazen stolp van verleden

netgedicht
3,5 met 2 stemmen 421
Beide handen vouw ik open een warm welkom voorbereid jij verkiest door hard te lopen jouw eigen weg in eenzaamheid Ooit zal ik de woorden spreken in de letters van de tijd eens zal ik de draden breken in strakke lijnen van de strijd Beide oren willen horen ied’re klankkleur in jouw stem weer kan ritme mij bekoren ook al zette het mij…
metha26 jun. 2004Lees meer…

Avond

poëzie
3,9 met 14 stemmen 2.565
Nauw zichtbaar wiegen op een lichte zucht de witte bloesems in de scheemring. Ziet, hoe langs mijn venster nog, met ras gerucht, een enkele al te late vogel vliedt. En ver, daar ginds, die zachtgekleurde lucht als perlemoer, waar ied're tint vervliet in teêrheid... Rust. Oh, wondervreemd genucht! Want alles is bij dag zó innig niet. Alle…

Stuntelig

hartenkreet
3,8 met 5 stemmen 612
Er was laatst een stuntman in Hagen Die wat graag een meisje zou vragen Hij dacht: 't is geen stunt Te doen wat je kunt Maar dit durf ik echt niet te wagen…

Prille liefde

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 1.615
Elke ochtend zie ik jou heel even jij schiet voorbij met die lach een paar minuutjes mag ik zweven zo’n heerlijk moment van de dag Elke middag denk ik even aan jou dan kietelen jouw ogen mijn humeur mijn verlangen luistert zo nauw mijn hart speelt lief voor charmeur Elke avond wil ik even bij jou zijn misschien zet ik morgen die stap mijn…

Contact

hartenkreet
3,1 met 14 stemmen 611
Dikke tranen, groen blauwe ogen Stoer gedrag ogenschijnlijk onbewogen Het minuscule contact in een neergaande lijn Totdat er niks meer over is………………… Alleen gemis en pijn!…
car26 jun. 2004Lees meer…

Zwoele zomerzon

hartenkreet
3,5 met 15 stemmen 480
Een zwoele zomerzon trots omringd door een diepblauwe lucht Dobberend op een bootje Van alles en iedereen weggevlucht Ik laat me drijven 't maakt niet uit waarheen Ik voel het als nooit tevoren Ik ben weer alleen…
car26 jun. 2004Lees meer…

Dank

snelsonnet
3,2 met 25 stemmen 2.096
Ons elftal leeft nog, dus ik kan wel janken, Ik huil oranje tranen van geluk. En Tsjechië kan voor mij niet meer stuk; Hoe moeten wij die spelers ooit bedanken? O ja, daar schiet mij toch al wat te binnen: We laten ze in de finale winnen!…

Verloren

hartenkreet
3,8 met 12 stemmen 553
Ik voel me zo verloren Tranen die komen….. Zo, n verdriet om jou En mijn verloren dromen De schemer in mijn kamer Weerkaatst diep in mijn ziel In godsnaam hoe kan het Dat ik zo diep viel Ik zal je beeld moeten wissen De herinneringen verdringen Zodat ik op een dag Weer kan dansen en zingen En dan, verlost van alle pijn Zal ik pas…
car25 jun. 2004Lees meer…

Spoken

netgedicht
3,0 met 4 stemmen 782
De bronzen klok dreigt een duister uur als zij de twaalf slagen galmend slaat en waarschuwt tegen ‘t duivelskwaad verpakt in het helse hemelsvuur dat zich laaiend in het maanlicht baadt en bloederig langs de wolken schuurt voor het zijn gele gif naar aarde stuurt met de zwarte bezieling van zijn haat in het blazen nevelt salpeterzuur zijn…
Meer laden...