inloggen

Alle inzendingen, jaar 2006, week 28

125 resultaten.
Sorteren op:

Zijn akkoorden

hartenkreet
2,5 met 4 stemmen 1.508
Zijn akkoorden snijden door me heen Slepen me mee als hij speelt Naar een plaats ergens in de hemel Rustend op zijn melodie…
Bo15 jul. 2006Lees meer…

ademritme

netgedicht
3,4 met 7 stemmen 313
nee, ik ken je niet zoals je nu spreekt die taal is mij vreemd laat ons voor even zwijgen over woorden van een goudschaaltje genomen weten dat het lichter zal worden mijn handen tasten liever niet in het duister altijd weer wil ik mijn vingers op jouw huid met je adem zien meegaan…

hun zwarte pakken glanzen weer

netgedicht
4,5 met 2 stemmen 336
niets blijf over kaal geplukt door medisch vreten zijn gedachten kwijt gespoten liefde lust sociaal gedrag als medicijnen ingegoten eigen wil is doosje met hormonen wie je bent en wat lukt in leven ach dan ben je simpelweg vergeten niets blijft over kaal geplukt geest en vrije wil gejat door priesters en religie heersers van de…

Frankie

netgedicht
4,4 met 18 stemmen 887
Mijn vriend Frankie nodigde zijn ouders uit om op vakantie te komen. Hij woonde in een prachtig huis aan het strand van Kao Lak. Op een zonnige dag (ze zaten net aan een ontbijt van toast en sinaasappelsap op de veranda) kwam er een golf en Frankie zag zijn ouders nooit meer terug.…

als lucht

netgedicht
3,9 met 16 stemmen 364
als wortels zijn verdroogd tot verkramd hout en uiterlijk gezieltoogd door levend zout huilen tranen de afwezigheid zien mijn ogen alleen de hoop van doodlopende lanen afgesloten door een eenzame doop ik drijf dan op de herinnering die ik node koester en in het voorbijgaan ving sluit die in gesloten handen maar weet bijvoorbaat…

Wanneer door 's werelds Licht de blindgeboren jongen

poëzie
3,9 met 7 stemmen 4.410
Wanneer door 's werelds Licht* de blindgeboren jongen Gezicht verkreeg, hij stond verwonderd en bedeesd. Beweging, verwe*, stal van plant, van mens, van beest Verbluften zijn gedacht' en liefelijk besprongen. Voorts: sloten, torens, schier ten hemel hoog gesprongen, Het tijd-verdrijf van 's mensen onderwind-al-geest; Maar de zienlijke…

Witgekalkte woorden

netgedicht
4,2 met 16 stemmen 400
en je ademt mijn adem van wind en water zoals de dag druppelt langs mijn woorden heen waar stilte onbespreekbaar waait onder ijsvleugels van de reiger vijverkoud boven het wintervlak van onbeweeglijk riet met opzwaaiende, tere handen en duizend voetstappen breed en breder sneeuw ik de laatste woorden uit het zicht van diepe…

geschiedenis loopt heet met dank aan verlaine

hartenkreet
1,0 met 1 stemmen 414
in het bed ligt - een zweterige hitte scheer je weg, mevrouw…

aardappelen in de pel

hartenkreet
2,2 met 6 stemmen 1.143
de hitte beet ons in het vel wij aten aardappelen in de pel die lome avond in de late zon met hagedissen buiten hun nissen weet je nog patatas arrugadas al die rimpels in de pel en jij zo glad van vel.…
delius15 jul. 2006Lees meer…

Nietig

hartenkreet
3,5 met 2 stemmen 750
wilde lasso's van ontladende kracht, bliksems die zich in verten kruisen, drijven dreundondersalvo's tot druisen voortrollend in de ijldiepe nacht rukwinden wreken zich op iedere kruin bladerloof juttend over veld en wegen over land gutst de hevigste regen beken zwellen tot wildkolkend bruin uit krakend en bonkend hemelgeweld wordt ijsloden…
Aramis15 jul. 2006Lees meer…

Umbra mortis

netgedicht
2,7 met 3 stemmen 496
In tolvlucht sloeg de vogel te pletter op ons tegelpad. Daantje cirkelt om de dood - alles is vreemd en groot. De dood is binnen maar de kruisspin naast haar deur vertrekt geen spier. Haar dagen vergaan als rook van vuren op het strand. Zij schroeft zich vast in het verleden en ik spiraal naar verse lucht. Buiten ligt het bollenveld…

Spinalonga

hartenkreet
3,8 met 25 stemmen 2.713
De boten doorklieven het mediterrane water Aan boord mensen die ten dode zijn opgeschreven Verbannen naar het eiland van grafstenen Hier moeten zij tot de dood met elkaar leven… Als vee worden zij bij elkaar gedreven door de poort van verlatenheid In een eenzaam lijden zullen zij sterven Tranen schreiend in bitterheid… Langzaam wandel ik…

mijn stenen bruiden

netgedicht
4,5 met 4 stemmen 250
ik weet mijn stenen bruiden koketterend met basalt de lustigste van allen is vastgezet in warm asfalt ze lokken zee in eb nog heel verlegen golven samen nieuw gebied dat met vloed meer kansen biedt daar ruist de branding weer het nieuwe lied van komen en van gaan onder springtij bij een volle maan uitgeteld na lange uren spat…

Ontspiegeling

hartenkreet
5,0 met 1 stemmen 1.068
dubbele beglazing vangt gezichten één zal zwichten voor het spiegelbeeld dat vormt wat lonkt niet vrijblijvend is als ik mij niet vergis blijft de reflectie van jouw afbeelding mij strelen totdat die onvermoeid zijn hoogtepunt bereikt met beleid vakkundig af en aan glanzende vormen betasten paradigma’s die ontstaan waarbij allerlei beproevingen…

EXCURSIE

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 387
haar stem klonk luid en vreemd verbogen er hing iets om haar nek, ze was een buik- spreekpop, die als een pratend doorgeefluik vertelde over schepen, over dogen het was niet waar, al was geen woord gelogen maar zij genoot alleen het vruchtgebruik van wat geschonken werd uit deze kruik en debiteerde slechts ons onvermogen het zonnetje brak…

Poëtische logica

netgedicht
5,0 met 3 stemmen 362
Je kunt blozende rozen plukken op de maan wollen wolken weven in golvende zee zonnegoud naar aarde dragen of de wind om adem vragen wanneer je dichter bent maar geen enkel woord beschrijft de diepte van 't gevoel…

Bom-bay

snelsonnet
3,3 met 13 stemmen 1.122
Ik kies, wanneer ik op vakantie ga, Geen land waar ik mijn leven hoef te wagen, Want ik ben als de dood voor bomaanslagen - En dus ga ik dit jaar naar India. Een land waar men net bommen liet ontploffen Wordt zelden kort daarna opnieuw getroffen.…

Je naam in juli

netgedicht
4,3 met 22 stemmen 7.017
ik sta stil en geef je het geschenk van mijn woorden verpakt in ‘t feestgedruis van jaren ik houd je vast volg mijn hart en geef je belletjes aan een rozenstrik je stem wordt wat grijzer mij zachtjes bekorend wanneer het begin van alles zich herhaalt je lachte loom in ’t hoge licht de herfst wat buikig gebogen…

Calais

hartenkreet
4,4 met 5 stemmen 602
21 dagen zwerven op straat opgeven spreekt boekdelen en het overgeven aan gewoontes brengt troosteloos diepgezonken tranendallen vervallend in Uitzichtloos blijven klampen aan het idee van haat op alle fransen bepaalt het hangen in overbodig voelen in deze stervende stad zegt een toevallige passant of infiltrant sloffend nagalmend…

Aantrekkingskracht

netgedicht
4,2 met 6 stemmen 600
Hoe kan ik slapen als jij naar me kijkt met een blik die fascineert omdat hij ondoorgrondelijk is. Zo mysterieus... zó lokkend dat ik niet anders kan dan vol verlangen staren. Bij het besef dat deze kracht mijn wezen voedt en alle angsten zal verdringen, weet ik dat dit de reden is waarom de wolven voor je zingen.…

Moeder

hartenkreet
3,3 met 9 stemmen 3.333
In mijn herinnering gegrift voor driekwart in mijn meisjeshart was het verborgen, stil apart kostbare niet vergeten gift vol ijver snort haar naaimachien vraagt moeder mij om iets te zingen van winter of van lentedingen, ik vraag: "Oud moedertje misschien?" terwijl zij knipt en rijgt en stukt zoekt kinderstem de juiste toon dan klinkt…

een roos

netgedicht
3,3 met 7 stemmen 356
ik zocht je in haastige gezichten zag mensen vertrekken en komen mijn ogen een roos in de hand ik was Den haag, jij nog voor Utrecht de roos was beloofd voor die tijd…

zelfbevlekking op het strand

netgedicht
4,2 met 12 stemmen 791
je wil niet weten hoeveel mensen hoeveel zoutjes aan het hete strand in één dag eten op hun stoelen lakens matten of gewoon op zand witte uitslag op de huiden in vette vlekjes als bij kaas gesloten oogleden dicht gepekeld in scheveningen zeggen ze laconiek die zijn gaar voor de visfabriek…

en ons

hartenkreet
3,0 met 1 stemmen 1.027
verstrikt in een web gestrikt in jouw bed jouw leugens de woorden uit je mond verstoorde mijn denken de woorden zijn waarheid doorboorden mijn waarheid onwaarschijnlijk pijnlijk om de seconde ruzie een nieuwe wonde gezonde pijn een lijn tussen ons bedriegt ons laat ons weten wat we proberen te vergeten weg te stoppen laten…
khalia14 jul. 2006Lees meer…

fluiten fluiten fluitenkruid

netgedicht
4,1 met 13 stemmen 306
fluiten fluiten fluitenkruid gij speelt rondom en woekert met uw bruid in welig bloeiende weiden ik zie uw pracht de zon begeleiden en mij , de schouwende mens met gelukzaligheid verblijden fluiten fluiten fluitenkruid gij zingt van vreugde met kleurrijk blad ik zou u willen plukken, stelen uit het veld doch laat u onberoerd geen…

't Neemt toe, men weet niet hoe

poëzie
3,3 met 30 stemmen 6.855
Laatst ging ik in de hof, daar schreef ik op een linde, Ik sneed in een pompoen de naam van mijn beminde; Het schrift was eerstmaal teer*, men zag daar anders niet Als dat het groen gewas beschreidde mijn verdriet: Maar als* ik naderhand hier weder kwam getreden, Toen stond ’t uitgepuild* al wat ik had gesneden; Dies* riep ik…

Jag alskar dig!

hartenkreet
4,4 met 14 stemmen 1.427
Ik las je angsten in je ogen als een Zweeds liefdesgedicht dat ik zo graag wil begrijpen maar bij Donar niet kan. Jouw angsten zijn de mijne niet. Geen huis, geen werk, geen toekomst maar snap je niet Jag alskar dig. Ik wil zo graag dat jij dat ziet. Dan blijven wij hier allebei hulpeloos, hopeloos en eindeloos bedrogen.…

Adagio

hartenkreet
3,3 met 3 stemmen 1.194
de orgelpijpen vallen hijgend dicht na hun halsbrekende toccata-plicht de galm versterft in deinende rimpels palliatief uitgeleid door hoofse klavecimbels partituren zien hun einde naderen dwarrelen neer als herfstige bladeren hobo en fagot slaken de laatste zucht wijl cello's vertrekken voor hun ultieme vlucht de harp streelt zich in weemoed…
Aramis14 jul. 2006Lees meer…

weg (senryu)

netgedicht
4,2 met 8 stemmen 1.400
je verdween zo snel als een ijsje smelten kan op een zomerdag…
jandeb14 jul. 2006Lees meer…

Verschoten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 970
Over de kleuren is een sluier gewaaid, dun, zwak doorzichtig. Als je goed kijkt zie je nog het felle rood zachtjes neigen naar roze en het helderste geel - als de zon achter bewolking - soms even oplichten lang niet zo fel. Het leven biedt haar eigen bescherming tegen passie - zoals wij schilderijen in de schaduw hangen.…
Meer laden...