inloggen

Alle inzendingen, jaar 2006, week 36

205 resultaten.
Sorteren op:

Het is ons gegeven te koesteren

netgedicht
4,1 met 9 stemmen 343
Liefde is als een lied dat nooit eindigt met hoge, dan weer lage tonen aanzwellend, soms voor even verflauwend golft het zoals een oceaan heen en weer Beleeft deze prettige ervaring een ieder op zijn of haar manier slaat het bij een enkeling helaas soms door naar voor de ander gevoelens van pijn tot zelfs haat Vermogen om lief te hebben…
Rudolf 9 sep. 2006Lees meer…

oliebaron in de ijstijd

netgedicht
4,2 met 4 stemmen 656
de donder dringt en rolt hoekig over scherven een dek dat knispert, de doffe speklaag onder de ribben van een rubberzool dit is het late antwoord op de iele schicht in deze diepvrieslucht wil geen vezel bederven de zeebonk veegt het kristalpoeder van de stoppels duikt gapend in het donker dons van de kajuit knieschijven in de klem van een…

de bungelaar vraagt

hartenkreet
2,9 met 32 stemmen 9.177
vrouwe sprak de man ik bungel nu al zo lang doe d'r 'ns wat an nou ja zei de vrouw spreek niet zo vreemd je bent toch van hier en nu verre van ontheemd het is ook jou bekend niets staat vast behalve de dood aan het end de rest kan beslist opgeschort hoort bij leven in het kort onzekerheid kan geeen kwaad voor de innerlijke groei…

Vervanger

hartenkreet
4,5 met 2 stemmen 1.143
Als de tranen het zout van de zee verzachten En een glazen blik op oneindig is gesteld Als mijn voeten het rulle zand verkrachten En de hemel schuin omlaag helt Als de wind zachtjes door mijn haren streelt En ik zou willen dat jij degene was Als ik wacht op een dag, waarvan ik niet weet of hij zal komen En mijn pijn gemaskeert wordt door een…

Dom

hartenkreet
4,5 met 2 stemmen 1.333
3 jaar lang ben ik dom geweest, Hoe kon het niet doordringen tot mijn geest. Alles wat je deed was wachten, wachten, wachten, Maar ik deed niet erg mijn best om je pijn te verzachten. Maar nu is het waarschijnlijk te laat, Het maakt mij zo verschrikkelijk kwaad. Niet op jou, wan ik vind jou erg lief, Maar op mezelf, wat ben ik toch…

toen ik de tower zag

netgedicht
4,1 met 7 stemmen 353
ik vloog en wist dat ik zou sterven volgens allah's wil gingen wij als martelaar zijn koninkrijk beërven als helden van de dag was geboeid met onmacht tot reactie besefte snel de omvang van hun actie toen ik de tower zag al brandend na een eerste actie we rondden nog een keer in dodelijke zekerheid wist ik ineens de tweeling…

Nieuws als een “krant”

netgedicht
4,0 met 9 stemmen 301
Lees zelden nog een krant zie wel eens de koppen van onder andere Nederlands “grootste” zoals: onze jongens doen het! Gevonden zouden ze de chemie van Sadam en kornuiten doch hoe diep men ook nu nog graaft niets vonden onze jongens de kliek van Bush evenmin Gaan erin als koek de grote koppen vol leugens of halve waarheden vliegen…
Rudolf 9 sep. 2006Lees meer…

Strijdbijl begraven

hartenkreet
4,5 met 13 stemmen 3.252
Laten we de strijdbijl maar begraven ook al zullen we nooit vrienden zijn graaf een gat en gooi die bijl erin de opluchting daarna is fijn 'k weet niet eens meer hoe het gekomen is want zelfs vrienden waren we niet toch vlogen we elkaar steeds in de haren en juist dat geeft toch verdriet en al zullen we nooit vrienden worden wat natuurlijk…
Moeke 9 sep. 2006Lees meer…

schemering

netgedicht
3,3 met 3 stemmen 352
ik rek deze dag nog even met mijn rug tegen de muur geniet van elk uur dat hij mij teruggeeft in warme stralen er groeit een boom uit de maan wil ik soms vliegen dan de grond wordt koud ik sta maar eens op ik ga ervoor…
jandeb 9 sep. 2006Lees meer…

broos geluk

hartenkreet
3,0 met 1 stemmen 722
onder dadelpalmen aan een springfontein begroet ik opgetogen de klaarte van je ogen het naakt geluid van prille woorden klatert in het water ongestoord je glimlach klimt amandelogig in de nieuwe dag je adem huivert argeloos schep ik met ijle handen witblauw een broos geluk met weinig woorden water uit de bron gewoonweg door…
delius 9 sep. 2006Lees meer…

Verbond

hartenkreet
4,5 met 2 stemmen 703
Ik reik naar het licht van mijn dromen doorkruis de tijd mijlenver voorbij de grenzen van bestaan daar fluister ik zijn naam in de schaduw van Gizeh schrijf namen in stoffig zand voor eeuwig verbonden in tijd…

verdriet

hartenkreet
3,8 met 12 stemmen 3.085
opa, kom je ooit terug op aarde? gewoon een dagje vrij? doe je dat opa? doe je dat voor mij?…
leoo 9 sep. 2006Lees meer…

over een vriendschap

netgedicht
2,3 met 19 stemmen 4.557
vriendschap is onbetaalbaar een boutade vol intimiteit twee wezen die elkander vinden en adopteren tot hun familie een ziel te proeven met vreemde kruiden gelardeerd met wat eigenheid de enige ode aan het leven die er voor elkaar toe doet en dan samen aan de koffie met suiker en wat rum verhalen over het onvertelde gij, mijn mens…

Uit het oog

gedicht
3,2 met 215 stemmen 71.091
en dan is het tijd om te gaan de antwoorden in te pakken op de nooit gestelde vragen die ooit zo belangrijk waren een laatste innerlijke zwaai naar alle uiterlijke gebaren die in de lucht blijven hangen waar ze meewaaien met de wind het regende al veel langer maar droge neerslag valt niet op…

Nachtvlinder

hartenkreet
0,0 met 1 stemmen 1.084
Als een vlinder Fladder ik door het huis In de nacht Geruisloos blijf ik Zweven en kijk liefdevol rond Houd de wacht Mijn gedachten vloeien Over in een kabbelende stroom Warm vol kracht De stilte is Overweldigend heerlijk en rustgevend En dan onverwacht Beginnen vogels te Zingen in het sluimerende waken Van praal en pracht…

Tussen Broca en Wernicke

netgedicht
3,2 met 4 stemmen 894
Mijn hersenen kraken transparant vloeit kwabbenvocht door minuscule spleetjes links en rechts het watert in het hoofd morgen vloeien alle kleuren rood magenta, scharlaken of gewoon bloedrood ik ga niet dood, nog niet mijn hersenen kraken zwellen mega groot verdrukken groeven wetenschap ik weet niet meer ga ik nu wel of toch niet…
Ibunda 9 sep. 2006Lees meer…

Waar komt chocola vandaan

netgedicht
4,3 met 3 stemmen 264
Uit de Hortus Mijnheer die enten wij daar kleine stokjes met druipend vocht we kerven ze keer op keer een harslaagje is niet meer genoeg we vermengen het met kindertranen vers en vochtig van jonge wangen Weet u Mijnheer zo´n mes zo scherp als snijden kan dwars door een ziel zal´k maar zeggen zo vind je ze nog hier dat de onderstam…
Ibunda 9 sep. 2006Lees meer…

De hele dag bleef het bij me

gedicht
3,9 met 31 stemmen 12.897
De hele dag bleef het bij me, de geur van naderend gevaar, om wat ik droomde dat ik je zei. Kwam dreigend onheil dichtertbij [van welke omvang en van waar?] door wat ik droomde dat je zei? Achter elke meubel dacht ik dat mijn duistere belager zat. En opgezwiept tot razernij verliet tenslotte doodsangst mij: ik sloeg de kamer kort en…

Gist

netgedicht
1,5 met 2 stemmen 504
Er is net tijd genoeg om deze dag een uur te doen lijken en om mij (als dat mag) een eeuwigheid te laten kijken. Het hoeft niet allemaal per se te veranderen. Laat het soms rusten als de taal van harmonisch gevoel. Die kan meanderen ook nu nog, langs elke twijg en braam op zoek naar een verloren vader of een onbekende luisteraar, in dit…

Absurd

hartenkreet
3,3 met 3 stemmen 715
Met de nacht viel de stilte en het laatste schot. De vrede die zij wilden was een geschenk van God. Heethoofden gingen koelen. Elkeen verongelijkt. Van geen der oorlogsdoelen werd ook maar iets bereikt.…
Aramis 9 sep. 2006Lees meer…

leven zonder spijt

netgedicht
3,8 met 4 stemmen 395
ik wil je snelontwaken zomer in je woorden zien want als de dag begint dan kus je me misschien je wintert in je nachtelijke dromen kou trekt op in een lente die nooit is gekomen je zorg oogstte herfst maakte vruchten vroeger rijp maar bent jezelf helaas vergeten daarvoor kreeg je te weinig tijd bent eindelijk bevrijd hebt…

Steeds die pijn

hartenkreet
4,0 met 5 stemmen 1.783
Mijn god wat is dit nou toch dat ik dit steeds mee moet maken Ben ik nou zo'n vreselijk joch dat pijn me steeds moet raken Wat is de les die ik hiervan leer één keer is tot daar aan toe Geloof me maar, dit doet zó zeer wordt hiervan zó vreselijk moe Laat me dan geen liefde kennen heb ik tenminste ook geen pijn Hoef ik niet aan pijn…
JP 9 sep. 2006Lees meer…

Zo verdomd verdrietig

hartenkreet
4,0 met 3 stemmen 1.857
Mijn verjaardag is begonnen daar zit ik dan alleen Jouw cd te luisteren jouw foto's om me heen Zo verdomd verdrietig verdrietig en alleen De pijn die je mij deed voel ik overal doorheen Wie bepaalt toch steeds mijn leven en mijn lot Waarom steeds die pijn waarom steeds kapot Als dit nou echt hoort bij het houden van Dan geef ik…
JP 9 sep. 2006Lees meer…

Warme golfstroom

hartenkreet
4,0 met 3 stemmen 1.131
Het strand, Tussen vast en vloeibaar Gaan tot aan de rand Wachtend op de vloed Overspoeld worden En geblust, vooral geblust…

Geheime gevangenis

snelsonnet
4,1 met 20 stemmen 1.506
In eigen land zijn alle cellen vol, Dus zoekt Bush voor het terroristisch gajes Naar elke ter beschikking staande bajes Op wat voor plek ook op de wereldbol. En daarom is hij als een kind zo blij: In Oostenrijk kwam net een kelder vrij.…

Nectar

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 522
Ochtendnevel in de velden bloemen drinken nieuwe kleur insecten laven zich als ware dit een nectar voor de goden niet gemaakt voor dode helden wiens messen en gebroken botten vage geesten nooit gewijd in de diepte wijlen door de insecten niet vergeten die geen dorst meer nu; gaan eten een lang verhaal van dood en brood, van as en…

Oma

hartenkreet
2,9 met 8 stemmen 5.000
Rimpelig gelaat, vrolijke ogen. Waarin je duidelijk ziet, dat ze je mogen. Je bent altijd welkom, al kom je weinig op bezoek. Want je hebt nooit tijd, en het is niet iets dat moet. Het komt morgen wel, of anders volgende week. Maar dan wel snel, "zijn we maar geweest."…

Keursdichter

netgedicht
3,9 met 8 stemmen 1.159
De veertien regels van het fraai Ronsard sonnet - geschreven door gebruik van twaalf lettergrepen – snakken naar een eigen plek en daarom slepen we twee maal vier zinnen in omarmd rijmcouplet wat nu nog rest wordt duo trio, dat past net in terzinen – mij klinkt deze naam benepen – die een wending moeten kunnen onderstrepen…

mijn silhouet

netgedicht
4,5 met 13 stemmen 935
voor mij ontwaar ik op stoepstenen, vierkant van formaat, een silhouet met rondingen door de zon geprojecteerd langs mijn gedrongen lijf er valt niets op af te dingen, zo zie ik er uit, kennelijk wat stijf, dik en toch platvoers ik ga lopend vooruit het moet gezegd het oogt wat boers mijn schaduw heb ik nimmer begeerd slechts…
Meer laden...