inloggen

Alle inzendingen, jaar 2016, week 8

137 resultaten.
Sorteren op:

Op reis

netgedicht
3,8 met 4 stemmen 139
Een plekje zou ze krijgen, in een mooi en nieuw tehuis. Een grote ruime kamer, met pantoffels voor de buis. En ze zag de voorjaarsbloemen, bloeien in de achtertuin. En tijdens warme zomerdagen, zat ze heerlijk op het duin. Maar de herfst bracht lange dagen, eenzaam lag ze in haar bed. Zo nu en dan kwamen de kinderen, en werd er even opgelet…

Brief aan de tuinman

netgedicht
3,4 met 7 stemmen 207
Ik ben de wildgroei langs uw beukenhagen Ik ben de slinkse kruiper in uw gras Ik ben welhaast een onuitroeibaar ras Ik ben uw diepe smart, uw jammerklagen Ik blijf, al gaf u mij een giftig bad Uw immer toegenegen zevenblad…

In de hemel

hartenkreet
3,7 met 3 stemmen 137
Eens hopen we in de hemel te komen Wanneer ons werk op aarde is gedaan Wij onze ogen naar God mogen opslaan En Zijn liefde ons tegemoet zal stromen. Hoe zal het in de hemel zijn bij God? Zullen we onze geliefden weer ontmoeten Daar elkaar met vreugde mogen begroeten En eeuwig leven, met elkaar vol heilgenot? Er zal geen ziekte en verdriet…

moederdag

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 359
Mama wat moet ik nog zeggen Je doet alles voor mij. Je kijkt zo liefkozend in mijn broze ogen, als die een waterval hebben overwonnen. Je aait mijn wang zo lieflijk, als het vroegere babyhuidje. Je streelt door mijn haren, om mij sussend te laten bekomen. Ik zou me geen betere mama kunnen dromen.…

Stippelberg

netgedicht
3,3 met 3 stemmen 110
het bos kent alle uitgewaaide geheimen zijn schaduw verbergt hoop en spijt een stille heuvel een loslopende hond een dode boom met ingekerfd verlangen…
Iniduo27 feb. 2016Lees meer…

gevallen dorp (1916-2016)

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 175
op een open plek in het bos waar het dorp was het cafe, de smederij en de vele boerderijen daar ligt de dood net onder de oppervlakte verbergt de aarde de vele lichamen van de doden onder de grond in het dorp staat geen boom overeind de verwoeste bodem is een maanlandschap met diepe kraters waarin nu zeldzame padden leven elke…
J.Bakx27 feb. 2016Lees meer…

Verloren

netgedicht
4,2 met 4 stemmen 211
Witte vleugels breken het prille ochtendlicht aan de einder tussen wolken en zee waar het opstijgt uit het nacht'lijk duister Gedachten rapen schelpen ranke vingers glijden door zand en het zilte schuim vangt dromen waarin alles verloren ging tussen het wit en zwart van woorden Daar buigt de wind zich in haar schoot en zij buigt…

Ik zie haar graag gaan

netgedicht
3,8 met 5 stemmen 463
Ik zie je zo graag gaan zodat ik je billen kan bekijken, hoe ze naar me drillen, je mooie ronde billen. Met elke stap maken ze een vreugde sprongetje en wenken me dichterbij. Nodigen uit tot vlezig bijten en soms willen ze een harde klap. Sta me bij, oh god, haar zalig, roze kont deint en wiegt tot ik gretig hap.…

Ondanks de kaalslag glimlacht een kinderleven

hartenkreet
5,0 met 1 stemmen 179
Op ziekenhuiszalen, aan infuuspalen op weg naar een nieuw onderzoek, valt er voor een kinderziel weinig geluk te halen; valt er soms over alle dromen het laatste doek. Het prille leven kent niet de regelmaat van een blije lagere schooltijd, maar slechts het verzuim van een bittere pil in de gezondheid strijd. Waarin meer verpleegd wordt…

wachten bij de boom

netgedicht
4,1 met 12 stemmen 290
het is hier dat ik wil kijken, 't klimmen langs de stam sterk zijn zoals het witte, diepe meer dat herinnering draagt tot op grote hoogte mocht ik maar, kon ik maar de taal van het water spreken mij kleden in deze armen van stilte wanneer alles lijkt te draaien de nacht uit mijn mond nemen, elke dag in het donker mocht ik maar…

opstanding

netgedicht
4,0 met 5 stemmen 80
onder de oude herfst beweegt al nieuwe lente, spaarzaam krijgt gestorven blad een glinstering vol kleur dwars doorheen de broze nerven verven bloempjes zacht het bruin tot goud met wit hoe wrang toch deze winter is- ze zijn er al en laten mensen glanzen het geeft niet dat het koud is de treurzin van de kortste dag verlangt niet meer…

De ontdekking van het dagelijks leven

netgedicht
3,2 met 6 stemmen 326
Alles wat ik elders zocht, vind ik weer dichtbij huis. Hier, waar ik niets meer zag, dan het doodgewone leven. In mijn saaie doorsnee huis, dat lijkt op alle andere huizen. Een rondgang door mijn eigen huis, is een bijzondere ontdekkingsreis, door een voorbijgelopen heden. Wat ik er terugvind in oude kasten, is in geen ander huis te vinden…

Van plek naar plek

netgedicht
2,0 met 2 stemmen 143
Soms ga je gewoon weg omdat je ook gewoon terug wilt komen die plaats weer kunt zien met nieuwe ogen in glasheldere kleuren het is gek maar alle mensen zijn ook ineens anders bovendien hoor ik hen in mijn dromen praten ruik ik vertrouwde geuren raak ik opgetogen al reis ik van plek naar plek o ja dan weet ik zeker…

Troost

poëzie
3,7 met 3 stemmen 574
Troost u, want was ik in Holland gebleven, 't Verlangen naar dit Land liet mij geen rust. In onrust geboren, word ik gedreven Tot waar de Dood mij kust.…

NIKÈ

gedicht
3,3 met 12 stemmen 4.119
Kraanvogels met machtige slag, kraanvogels in vliegende vlucht boven Hellas, hoog aan de lucht, de snavels in falanx gericht; drie wiggen in splinterend licht, met het scherp door de zeewind gewet. En zij hebben triomf getrompet waar in fonkeling Sounion lag, waar ik stond en hen hoorde, hen zag en hun paean vervaard heb vertaald:…

Winterse gedachten

netgedicht
3,2 met 6 stemmen 121
nog sneeuwt het winterse gedachten haalt felle hagel venijnig zijn gram maar verdrinkt in de milde regen wij schaatsen op het ijs dat niet kwam ik zie lente in je ogen kleuren als je zacht ontluikend lacht de zon klimt iedere dag iets hoger in het subtiel verkorten van de nacht toch zal ochtendvorst de ruiten rijpen gelukkig…

Europa manoeuvreert

snelsonnet
3,8 met 6 stemmen 212
De Unie houdt met moeite haar balans: men ruziet, bekvecht en delibereert, terwijl er listig wordt gemanoeuvreerd. Het schouwspel lijkt haast wel een stoelendans. Ik gok erop dat Johnson na een Brexit op de door hem zo zeer begeerde plek zit.…

Rijkgevulde kinderhand

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 340
hoi lief meisje wat zoek jij tussen dit heerlijk geurend groene gras oh boterbloempjes en madeliefjes deze vond mijn mammie het allermooist zij is naar de hemel ja pas pappie zei als zij ze ziet lacht mijn mammie door de wolken heen straks als ik weer naar huis ga druk ik een dikke kus op haar foto op het vele hartjes…

Limax redii

netgedicht
3,0 met 2 stemmen 158
Van ongewervelden wist jij veel naaktslakken van hooguit 15 cm lang zij komen voor in zuidelijk Zwitserland in noordelijk Italië, stroomgebied van de Po hoe zij hun lid kunnen uitklappen tot wel een 90 cm lang en toch nog elkaar kunnen vinden als spelers uit een comedia del arte als maskers met lange neuzen Pinocchio´s met hun reukorgaan…

in de dependance

hartenkreet
3,3 met 3 stemmen 276
ik zie peuters achter tralies het is slechts de dependance van kinderopvang 'jong dynamisch' maar goddank de schijn bedriegt ook al ogen ze wat bang hier krijgt niemand levenslang…

Op de rand van de lente

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 177
In een zacht ritmisch bewegen danst onzichtbare wind door de nog naakte takken van de bomen maar toch al met een zweem van groen steken ze af tegen een hemel grijs en grauw zon is verdwenen nergens een stukje blauw zo nemen we afscheid van de laatste dagen van de winter afgewisseld met regen en zon wachtend op een nieuw lenteseizoen…

van groeiende naar bloeiende

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 99
met de vermoeidheid achter de rug en 't verdriet en rouw van jaren kom ik mezelf hard tegen en ik sla terug net zo lang, tot ik kom tot bedaren wie verlost mij van de pijn om nog van de wrijvingen te zwijgen zit ik in bepaalde verwikkelingen wie had ooit gedacht dat 't zo zou zijn weg met de wanen, weg met de tranen weg met 't diepe…

Pasen steeds mee?

hartenkreet
3,0 met 2 stemmen 112
Omstreeks het blijde feest van Nieuw Leven krijgen vogels verzorgende leglust, worden door liefde én afgunst gekust om naar bloeiende toekomst te streven. Ontluikende voorjaarspracht mag zich geven, fier, kunstzinnig beeldend of onbewust, aan ieders gedachten- en gevoelsrust: sterk maar ingetogen geloofsbeleven. Een ei, groen als jong, ontwakend…

Haar tijd gaat zo ongemerkt voorbij

hartenkreet
4,0 met 1 stemmen 109
Het is februari en er ligt sneeuw aan de einder. Teruggekeerd is de winter en zij belaagt, mijn hart dat onwennig maar steeds gewender Zijn schrikkel kwellingen met zich draagt. Alleen op mijzelf verlaten heeft februari in mij moeite met zijn eigen gezicht. Doet zij dagdienst onder haar fletse winterschijnsel, kort en kleurloos is…

nu

netgedicht
2,5 met 2 stemmen 81
alleen dit moment hebben we een handje sneeuw in je hand reis mee op de golf van het ogenblik kijk langzaam in je hart geniet van de glinstering van vandaag…
J.Bakx26 feb. 2016Lees meer…

Zoetgevooisd

netgedicht
4,0 met 2 stemmen 85
Zo zou het leven moeten zijn, koortsig zoetgevooisd dat langs muren omhoog kruipt. Als een verlangen dat zich groter brandt, in je hoofd vastzet en zich ontvouwt. Met het water op rotsen uiteen spat, in een klaterfeest, en het licht diffuus in regenbogen breekt, waarvan het rozig groen toch wel het allermooist.…

zin

hartenkreet
3,0 met 1 stemmen 398
de zin van het leven de zin van de dood te moeten aanvaarden probleem levensgroot ik zie de natuur als normaal proces dit aardse bestaan vormt mijn levensles de dood niet ontlopen hij woont in mijn stad ik zie hem als vriend op mijn levenspad ik maak me niet druk om het naderend eind onvoorspelbaar blijft het ‘t wordt nooit omlijnd…

Litteken-Nederlands

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 102
Je staat voor me Getekend door de tijd Je littekens helder En overduidelijk In je armen gekrast - Was het de tijd Of toch je zielenpijn Die ze daarin heeft gekerfd, Zichtbaar bewijs van je lijdenslast? 'k Probeer je tekens Te ontcijferen - maar het Lezen lukt me niet, Zelfs in spiegelschrift Verbergen ze een geheim,…

Visioen van Hoop

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 67
Eeuwige Leer mij er achter te komen wat mijn hoop is in dit leven dat is toch wel het minste wat ik met uw hulp kan doen misschien zullen dan spontaan mijn dromen werkelijkheid worden Heer gun mij dat visioen als is het maar voor even dat ik in die hoop mag staan dan is dat voor mij al het meeste wat ik in mijn leven…

Chinese Happy Ending

netgedicht
3,3 met 3 stemmen 440
Tijdens mijn verblijf in Hong Kong had de sambal mij zo in vuur en vlam gezet, dat ik als een dansende draak naar een geisha vluchtte en klam van het zweet 'China girl' zong, David Bowie en een beetje uit wraak. De opgedofte geisha streelde mijn lijf en tijdens roerbewegingen voerde ze mij met grote garnalen en gebakken banaan, tussen mijn…
Meer laden...