inloggen

Alle inzendingen, jaar 2016, week 9

141 resultaten.
Sorteren op:

Lente

hartenkreet
4,0 met 1 stemmen 342
Ik werd vanochtend wakker Van allerlei geluiden Een feestelijk geloei De koeien zijn weer terug Uit het Zuiden Een nijlpaard op het dak Was een vrouwtje aan het lokken En overal weerklonk Het speels getik van eierstokken De lente is gekomen Terwijl iedereen nog sliep De lente is gekomen Hoor de vogels Tjiep tjiep tjiep Hoor de rollators…

gedachten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 327
Zijn hoofd is een wirwar van draden. De verbindingen zijn zo uitgebreid, dat hij een gespannen leven leidt. Hij moet zoveel doen, daar wringt de schoen. Zijn haren worden grijs, dat is de slimheid zijn prijs. Hij woelt dag en nacht, tot hij bijna versmacht. Het ventje in zijn hoofd, kan maar niet worden gedoofd. Hij slaakt een diepe zucht…

Vandaag

netgedicht
3,3 met 10 stemmen 281
Vandaag heb ik weer krokusjes gezien, ze maken me zo blij, zo opgetogen. Is dit een groet van lente al misschien of heeft de winter ook hen soms bedrogen? Maar hoe dan ook, ik kan wel zingen nu en even ook vergeten al mijn zorgen. ‘k Vertel dit aan mijn vrienden, ook aan u, en ga gerust op weg naar weer een morgen. Vandaag heb ik weer krokusjes…

Kralingse Bos

netgedicht
3,7 met 3 stemmen 153
Altijd waren er plannen voor, ooit de geliefde Noorderplas Een bos waar Rotterdam in zou ontspannen de dagen dromend, in nieuw groen gras een bos, zo sterk, dat het geluk kon dragen vol warme uren zomerlicht met herfstdruppels benevelde dagen schommelen met ogen dicht Brabants groen, warm ontvangen bijgestaan door de brodeloze hand zette…

Laat mij maar een vogel zijn

netgedicht
3,8 met 8 stemmen 147
Laat mij maar een vogel zijn, lijm mij vleugels aan en gooi me in de wind. Tegen de wolken geplakt als een ver zicht, klapwiekend op niets dan lucht, waarop ik zwevend aan de einder verdwijn.…

Wie dan nog

netgedicht
4,0 met 4 stemmen 132
Als alles leeg is Wie zal dan nog Vervulling geven aan Wat de mens bezielt? De aorta snakt Hortend en stotend Naar adem, Vechtend om leven, Vechtend om lucht…

Het leven dat ademen doet.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 233
Gezond is het leven dat ademen doet. Dat met krachtige longen vers zuurstof brengt in het bloed. Dat verruimend inzuigt met fris vermogen; en verkleinend stikstof uitstoot die door de flora wordt omgebogen. Een leven in disharmonie met zijn omgeving, maakt het vaak traag zonder zingeving. Ademnood schuurt en piept de kinderborst zonder…

In de Marges

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 52
Ze maakte me wijs met mooie christologisch filosofische termen dat god altijd in het centrum staat om zich over mens en wereld te ontfermen een soort levenspolis de hemel in het verschiet als een soort hoofdprijs maar zolang de mens in vrome religie steeds vluchten gaat met opgewekte liederen spirituele gebeden doet het…

Terug

hartenkreet
4,0 met 3 stemmen 192
Soms wil ik omdraaien denk ik weemoedig aan omdraaien het roer om of een bladzijde terug halverwege in een onbestendig boek terug is bekend Gewoon mijn bed weer in de nacht door terug kruipen tot de avond ervoor een besneeuwde zondag inglijden Of juist een dinsdag over zonnestralen…
Sanne 5 mrt. 2016Lees meer…

sluier

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 92
schrijf bijvoorbeeld: 'liefste de lente!' elk moment kan ze worden aangetroffen onder haar sluier elk moment wil je haar kussen maar denk je trouwens dat je het verschil weet tussen zoiets als cultuur en iemand die je kust maar dat verbergt voor de rest van de wereld ?…

Rijpt vorst kristallen

netgedicht
3,7 met 3 stemmen 60
mist vreet stilte onder huilende takken waar druppels spatten op het rottend blad vocht schuurt langs basten van bomen spiraalt naar toppen in watten gevat onzichtbaar sombert het bos zijn witte vachten in koud kille nachten in het eerste licht rijpt vorst kristallen is stilte weer terug zonder vallende drup…

Ik weet niet wat ik heb gedaan

poëzie
4,3 met 3 stemmen 559
Ik weet niet wat ik heb gedaan, ik weet niet wat ik heb geleden, om uit de huizen van 't verleden weer naar een liefde-feest te gaan. - Deze avond draagt op plane vlerken het wegen van een milder tijd; En 'k voel mijn blijheid in me sterken bij 't staren in úw tederheid. Ik weet me zo beraden rusten, o schone, in ons verénigd-zijn…

Opstel

gedicht
2,5 met 8 stemmen 7.989
Ik zou U een wijze raad geven over de liefde, lezer, en een betere inlichting over dat waarvan wij zoveel verwachten, als ik er zelf meer van wist Liefde is kussen geven en kussen krijgen Maar als het niet gelukkig maakt, dan is het vergeefse moeite En liefde voor geld vlot moeizaam Moeizaam komen sommigen aan hun eind…

Bode van een nieuwe tijd

snelsonnet
3,1 met 9 stemmen 249
Ik zie de sprietjes door de modder steken; een krokusknop trotseert de maartse staart. Geweldig hoe het voorjaar ’t steeds weer klaart om met een nieuwe orde door te breken. Het onweer waar Europa onder lijdt, is dat de bode van een nieuwe tijd?…

Wie legt de loper uit ?

netgedicht
4,5 met 2 stemmen 72
Zwijgen legt het hart van het leven bloot onder de purperen zon die werd aangeboord emoties van rivieren stromen door ons heen het kneedt en polijst de kiezels van gedachten daarin te krimpen of te worden uitvergroot weerspiegeld in de schaduw van de vragen een woord in teksten waarvoor we tol betalen in de bladzijden waarin de poëzie beschrijft…
Pama 4 mrt. 2016Lees meer…

Aanname

netgedicht
4,0 met 3 stemmen 176
Tegen jou aan ervaar ik een lome veiligheid. Het doet mijn gedachten dwalen. Jouw blik, jouw handen, de manier waarop jij kust. mijn pogingen tot vertalen Ik luister aandachtig naar jouw vingers wanneer ze hun warmte met mij delen Ik herinner de smaak van jouw lippen wanneer ze mijn schouders strelen Ik vang de stem van jouw ogen in…

Hoge tranen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 168
Soms, zitten mijn tranen zo hoog, soms hoger dan de regenboog, slik en slik ik weer doe ik telkens weer. Soms zitten mijn tranen zo diep zo diep dat niemand ze ziet dan slik ik, en slik opnieuw vanwege de pijn in m'n ziel. Soms zitten mijn tranen ver weg hoef 'k niet te slikken en zeg dat ' alles goed met me gaat' vandaar dat ik het…

zwijgend wit

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 66
bedachtzaam baadt ze in het kleurloze water deze zacht vloeiende taal ontsloten noch beschreven de onvoltooide woorden van een niet gerijpte taal badend in het bad van vloeibare onwetendheid behoedzaam wachten tot het daglicht draaglijk is en ik word bewogen voorbij het zwijgend wit…
J.Bakx 4 mrt. 2016Lees meer…

Lof, schorseneren & prei

netgedicht
3,0 met 6 stemmen 213
Lof voor de teler die vergeten groente eer bewijst Die man verdient een lintje maar ik lust geen chichorei Daarnaast staan kleffe schorseneren ook niet op mijn lijst Geef mij maar boontjes op een bedje van gestoomde rijst En om het af te maken in de vaas een bosje prei…

Ommezien

netgedicht
4,0 met 2 stemmen 211
volgens de Grote Bosatlas heeft een bestemming twee plaatsen, heen en terug, op Street View is daarvan niets terug te vinden, misschien zijn we voorbijgegaan zonder er bij stil te staan, hangen natte sneeuw en kale regen met hoofden uit het raam, gewoon, voor de volledigheid onze beide stipjes hebben nog één lege witte vlakte te…
Iniduo 4 mrt. 2016Lees meer…

Onverwachte weersverandering in het zuiden

netgedicht
3,2 met 6 stemmen 400
het begon vanmorgen zo mooi een hemel blauw als azuur kersenbloesem glinsterend in de dauw eerste bloeiende amandelboom stond fier te pronken in de zon bij een oude vervallen tuinmuur doch 's middags veranderde het weer donkere wolken kondigden zich aan weg was de zon waarmee de dag zo vriendelijk begon tulpen bogen hun koppen…

Liefdesgedichtje

netgedicht
3,7 met 9 stemmen 215
Het ultieme liefdesgedicht staat geschreven op je gezicht verlicht met je lach ik zoen iedere letter weg plaats ze één voor één op papier zo blijft het hier op aarde heeft het in de hemel enige waarde?…

Stel......

hartenkreet
3,0 met 3 stemmen 212
Tranen rolden vanmorgen: “Stel dat het Uw kinderen zijn.” Ja, stel dat het mijn kinderen zijn. Grote bruine ogen, die verbaasd de wereld in zien. In wat voor wereld worden ze geboren, heen en weer gesmeten. Hen wordt niets gevraagd. Beslissingen van mensen zonder honger. Gierig om elk stukje brood. Vondel beschreef het al: “Wat kan de…

Haar

netgedicht
4,0 met 3 stemmen 115
Haar lichte aanraking straalt warmte en verlangen ogen kruisen, blikken in elkaar gevangen, maar speels wegkijkend. Smachtend naar haar handen over naakte huid, kietelend en plagerig, ontvlamt een kreun naar haar. Wanneer lippen elkaar vinden en bijna raken, haar adem voelbaar hunkert, en het zachtste kussen, ooit denkbaar.…

Houvast

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 111
een stroom aan wensen dwarrelt vanuit de hemel naar benee deze zijn niet om te behouden maar om te delen met degenen die een leemte ondervinden deze op te vullen met liefde van hen die hier zo worden gemist…

Zestig jaar

hartenkreet
2,7 met 3 stemmen 855
Je zal maar zestig jaar worden wat voel je dan opgelucht of voldaan weet jij er wat van Je kan niet zeggen het leven begint bij zestig want wat er is gebeurd in die jaren was nogal heftig Je kan wel zeggen ik heb er alles aan gedaan om een goed mens te zijn waar haalde ik het allemaal vandaan Mijn dierbare ouders zij zijn er niet…
Leidy 4 mrt. 2016Lees meer…

Imiteren

netgedicht
3,3 met 3 stemmen 62
Vaak zal blijken dat alle vormen van gedrag worden overschreden als je blijft proberen iemand te imiteren op wie je nooit zal kunnen lijken…

In je

netgedicht
4,0 met 2 stemmen 131
Kom je in me vraag je met een eenzame stem alsof er een muisje door een sleutelgat naar binnen moet ik ben al bij je zegt het eenzame muisje door het sleutelgat alsof hij al helemaal in je is.…

Basta Donald Trump!

hartenkreet
4,0 met 2 stemmen 417
Donald heeft het niet op de Mexicanen en hij bouwt graag een dikke, hoge muur, net als eerder tegen die enge Indianen, opbergen in reservaten voor de lange duur. Dat hij straks van een vrouw verliest, bezorgt hem nu al slapeloze nachten, hij haat iedereen die niet op hem kiest, want die kunnen zijn schiettuig verwachten. Deze rasnarcist…

vergeten denken

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 82
ik ben alweer bijna vergeten wat ik dacht wat je pas beseft als je niet meer weet waar je je sleutels had wie was die buurvrouw die je jaren sprak waarover hebben we het al die jaren gehad op weg naar de supermarkt is allemaal weg de herinneringen en de aanbiedingen ergens moet je je dwingen dat je althans iets nog de jonge…
Meer laden...