inloggen

Alle inzendingen, jaar 2019, week 14

99 resultaten.
Sorteren op:

Overstag

netgedicht
1,0 met 1 stemmen 91
het zijn van die dagen dat in alle lagen men vraagt om een antwoord op zingevingsvragen door Socrates, Jezus en Boeddha verwoord het gaat niet meer recht zo die gaat in de zaken wereld waar niets echt is zoals het nu lijkt 't is net wat u zegt we verzetten het baken we gaan overstag nu, het roer moet weer om we gooien…
Olean13 apr. 2019Lees meer…

Ik wil me gaan bewijzen inzake vraag en antwoord

hartenkreet
1,0 met 1 stemmen 56
Het is best moeilijk om cynisme, sarcasme, boosheid, irritatie, frustratie, pijn, verdriet, blikken die kunnen doden, neiging tot fysiek geweld: slaan, bijten, krabben, poging tot doodslag, moord dit en dat allemaal achterwege te laten in reactie op een vraag, een (pest)opmerking, een sneer, een werkelijkheid of geroddel, achterklap welke…

Heengaan,

hartenkreet
2,3 met 3 stemmen 94
Mijn ziel is aan het sterven En niemand die dat weet. Mijn hart zal zich over mij ontfermen terwijl ik je naam fluister....wie weet? Dan verroer ik geen vin, en adem zelfs niet meer. Langzaam, zonder geluid ga ik heen, dan slaap ik in en weet niets meer. De dood zal er dan zijn – voorbij... Kom dan nog even aan mijn zijde staan, buig je een…

eeuwig is de oogst

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 58
ik denk niet aan jou liggend in natte klei op een verlaten kerkhof ik zie jou lopen op het pad daarlangs tussen de populieren op weg ben jij naar het station dat naar de overkant voert een zomerse dag ooit ontmoet jij mij daar om mij weer te omarmen ik denk aan jou over een landtong lopend vol rust in herinnering ik zie ons…

De natuur die weet wat

hartenkreet
3,8 met 4 stemmen 111
Lente in de winter meibloemen in maart hagelstenen in juni herfstblad in de zomer madelieven in oktober alles is mogelijk. de natuur vertoont grillen ze keert de seizoenen binnenste buiten ze verrast ons met hoosbuien naar een strenge winter kunnen we wel fluiten. Ja, de natuur die weet wat ze laat zich niet ringeloren je hoeft haar…

ZAGEMANNETJE...

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 149
Er is wat zagemeel Dat expliqueer ik graag Onder mijn kruk gekapt Zonder gewaag ‘K zal je uiteendoen man Ontegensprekelijk Dat ze bedoelen dat Ik te veel zaag…

protuberans

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 51
blij dat ik hier woon tussen muurloze dromen ben ik wel geschikt voor thuiskomst vroeg je me ooit blij dat ik nu leef sommige tijden duren eindeloos voort met elke stap strekken lange paden zich onherroepbaar uit misschien is dat dodelijk saai of spat er vuur vanaf zolang innerlijke kinderen volgroeide planten water geven…
Iniduo13 apr. 2019Lees meer…

aria

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 97
wachten vertraagd verlangen tot Erbarme dich je ratio breekt hart en ogen raken verlangend blijven waar je bent…
J.Bakx13 apr. 2019Lees meer…

Duurzaam transparant?

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 11
Open communicatie en transparantie zijn de vleugels van het netwerk waar we naar streven. De innovatieve beloning lijkt dé nieuwe ideologische openbaring het onzichtbare zichtbaar te maken op elk pad dat we betreden, de toekomst in lijnen uitzet naar een hemels genot van ruimte maar tevens in wordt beknot het lijkt te zijn voorbestemd…
Pama13 apr. 2019Lees meer…

[ Iets kleins dat groot wordt ]

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 23
Iets kleins dat groot wordt: je ziet een schroefje liggen – dat ergens ontbreekt.…
Zywa13 apr. 2019Lees meer…

EEN SONNET

netgedicht
3,5 met 4 stemmen 133
Zo normaal mogelijk probeer ik te leven, zelden heb ik ter rechterzijde ingehaald, trouw mijn premies en heffingen betaald, en alles steeds naar waarheid opgegeven; probeer namen noch verjaardag te vergeten, baad, verschoon en scheer me steeds op tijd, vermijd altijd dat ik geduld en/of de kluts kwijt raak, raadpleeg daarbij geregeld mijn geweten…

Een heus vrijdagsneeuwwit talud

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 37
Het werd heus ook nu door anderen echt nagemeten nu gisteren dat sneeuwwit ons echt niet was vergeten. Getuigen, bleek later, schoven ook vensters wijd open, lieten zelfs 'n diepere gulle zucht om vrijdag te dopen. Het gaf ook mij in deze nacht verbaasd werkelijk stil jolijt toen ook ik als lot bijtijds even ontwakend werd afgeleid met kopjesogen…

Vlinderend gevoel

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 53
ik voelde de wind met het kind in je spelen het was niet de vrucht van je schoot maar ze ontwaakte als jij van het eerste lentewiegen genoot een vlinderend gevoel van voorjaar en blij in de bloemenwei ontsnapt aan de winter en eindelijk weer vrij je danst en zingt het gras groener dan voorgaande jaren kleuren verschillen…

Tijd

netgedicht
4,8 met 4 stemmen 115
Als alle liefde lijkt te zijn verdwenen En alle deuren lijken dicht te zijn Als vlinders in je buik voelen als stenen En in je hart voel je alleen nog pijn Dan is het goed om ergens op te schrijven Op een papier of spiegel aan de muur Dat die pijn weg zal gaan, het zal niet blijven En liefde komt terug, eerlijk en puur Want tijd…

Waterstofgedreven

snelsonnet
3,0 met 4 stemmen 153
Hoera! Oost-Brabant heeft een tech-primeur: De nieuwste afvalwagens oogsten lof want die gebruiken enkel waterstof. Dat is gezond voor volk en truckchauffeur. ‘t Was de EU die hiervoor kaders schiep. Als nu de chef ook nog op water liep ……

Dag en nacht

gedicht
2,8 met 123 stemmen 44.890
Ik wist het, maar had me gezegd dat je zo vroeg vertrekken zou in het donker, ik sliep nog. Ik wilde nog iets kwijt over de pretogen van mijn broertjes verjaardagshond, kamperen in de tuin, stilzitten, kauwen op gras en klaver, de maan uitzwaaien in een warme slaapzak naast jou. Aan jou werd niets gevraagd; ik heb je uitstel gezien,…

EIGEN UURWERK

poëzie
3,4 met 14 stemmen 2.710
Wij tasten onze pols, als ’t hapert hier of gins. Maar zo w’ hem tasten met wat minder haast, meer zins, Wij zouden voelen dat elk klopje van die ader Een treedje is naar ’t graf, en ’t sterven zo veel nader. Slaat daar wat koortsigs toe, zo stappen pols en wij De dagelijkse draf veel spoediger voorbij. Wijs waar' hij, die hieruit zijn aandacht…

Mijn tranen zijn golven

hartenkreet
2,7 met 3 stemmen 78
Mijn tranen zijn golven Die mij hebben geholpen De wereld aan te gaan Keer op keer Steeds weer Zijn mijn tranen Golven Door met mijn handen ze te drogen Mijn gevoelens Te uitten Om weer verder te gaan Want mijn tranen bewaren geen geheimen Het zijn doorzichtige golven Die aan de oppervlakte naar beneden glijden En ze mijn verdriet…

Memorium aan mijn zus, (+ 30-05-1993)

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 39
Nog steeds Hoor ik je woorden, Fluisterend uit je mond. Draag zorg voor mijn kinderen Ze zijn nog zo jong. BLIJF!!! Schreeuwden mijn ogen. Maar je ging Naar ’t eeuwig licht. Nu, is je leven uitgewist als golven over 't strand. Verstrooid als as, verscholen in het gras nog steeds ontmoet ik je gezicht, bij iedere avond, teder licht…

DE PRIJS

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 35
lopend langs de wei waait de stank me tegemoet welvaartsmaatschappij…

Tante Loes

hartenkreet
3,5 met 2 stemmen 176
Mijn lieve tante Loes wilde niet veel weten van God en kerk Ze was niet zo tevreden over al dat wereldlijk werk Mijn lieve tante Loes Ik sta strak dichtbij je kist en jij wordt nu al intens door menigeen gemist. Je was een intelligente, geëmancipeerde vrouw Vriendin van mijn moeder tot doodsnood trouw En ik weet het zeker God heeft…

Doel

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 38
Een muis in het gras Hij denkt er het zijne van De torenvalk duikt…

[ Doe je schoenen aan ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 14
Doe je schoenen aan, de mensen denken zo gauw – dat je afluistert.…
Zywa12 apr. 2019Lees meer…

Met het oog op morgen

netgedicht
1,0 met 1 stemmen 39
- een fictief pleidooi - "Als uitgeslapen en rechtschapen uitvoerder der wet immer waakzaam en alert en daarbij uiterst nauwgezet in herhaling telkenmale met het oog op morgen dag in dag uit in de routine heen en terug dezelfde file, en al wijst de klok vijf uur, ik zet als metronoom secuur vermaledijde decimalen met het oog…
Nemo12 apr. 2019Lees meer…

Context ?

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 15
Blijf moedig ouwe dichter schrijf je pen niet stuk, anders blijven boeken zonder lezers, verlaten onder stof, vergaan tot kruimels van gedachten, die je opveegde voor je ziellepartners weer herhaald op een andere morgen, wachtende op de teksten die je brak in het samenkomen tot een gilde, waarin het nog ongeboren kind van taal…
Pama12 apr. 2019Lees meer…

Het leven gedicht

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 68
Soms kust ons het leven zacht als een zwoele zucht op een warme zomerdag vriendelijk vleiend formuleert de dichter en geeft lucht in een verleidelijke lach aan wat leven ons toedacht soms slaat ons het leven heel hard in het gezicht en de woede die even aangewakkerd oplicht schrijft schrijnende schurende woorden in droefenis…

Liefde

hartenkreet
2,5 met 2 stemmen 199
Liefde Als het stormt in je hart door de liefde en het raakt je ziel, dan is er geen weg meer terug. Dan fladderen de vlinders en speelt de verliefdheid voor een bepaalde tijd. Als de liefde echt bewaarheid wordt, verdwijnen de vlinders, maar komt daar echte liefde voor in de plaats. Echte liefde:je gunt het iedereen…
Dick12 apr. 2019Lees meer…

De uitvergroot

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 76
ik keek me aan lachte verbaasd toen ik mezelf zag staan er was iets onbekends misschien wel ooit gezien maar nooit verkend in ouder worden draaien films door je proeft de tijd in het decor verschillen in de uitvergroot maar essenties missen niet de boot het lijken oppervlakkige momenten maar toch wankelen er fundamenten nog…

KANSSPEL

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 259
voor Ineke Langs blackjacktafels liep ik op jou te azen, in een wereld die zo ver van de onze was. Het geluk regende in scherven spiegelglas op onze paraplu van eensgezind verbazen. Op slappe koorden tussen kans en kas balanceerden al die spelers in extase. De tochtige parkeergarage was een oase. en de uitrijkaart kwam ons goed van pas…

Het zwarte gat

snelsonnet
3,0 met 4 stemmen 178
Het gat is eindelijk in beeld gebracht Maar op de foto valt niets te bespeuren Het gat is zwart en heeft geen fraaie kleuren Dat zwarte niets komt door de zwaartekracht Dus op de foto ziet men slechts de rand Totdat men zelf eens in dat gat belandt…
Meer laden...