je hoeft je zelf niet per se te vergelijken met de beeldhouwer die 's nachts tegen de klippen op het schip van zijn geheime wonderschone woordenmuze in de dageraad die raad geeft en jou in veilige haven loodst waar woorden schuilen in je daden maar soms ook ontoereikend zijn soms blind soms doof voor wat ontstaat in schoonheid van de…

In stilte zoekt de adem huid, waar warmte door de schaduw glijdt. Een trilling gloeit, het hart ontsluit — verlangen dat zich zacht bevrijdt. Geen woord, geen naam, alleen het licht, dat langzaam langs de grenzen reist. Een vonk, een golf, een ogenblik — waar ziel en lichaam samenglijdt. En even stopt de wereldtijd, het zuchten wordt…

De Zonnedochters rouwen met jou mee ik zie ze in de verte, kaal en stram in weer en wind meebuigen op hun stam   de populieren die een zomer lang hun lentetooi in volle vreugde toonden  aan hun broer Phaëthon,  de alleskunner de durfal die zijn woorden  wist te temmen de paarden testte in de zonnewende    maar niet gerekend had op Pegasus…

Ik heb je lichaam gevormd, naar het beeld van mijn dromen, uit kneedbaar ivoor; ik wou dat jouw bloed stromen zou, je perfecte lijnen door mijn handen, verwarmd, geliefd en vertrouwd, - zelfs als ze vervagen in bedenkelijke mist, konden glijden. Maar de tranen van de Heliaden zinken in het diepe besef van zelfmedelijden, overdrijvend…

Thans gevoel ik uit 't diepst van mijn tenen - onlangs nog gepedicureerd tien platbodems stil aangemeerd sub rosa, ik moet ervan wenen op eieren loop ik haast krom maar ik buig niet, kom straks weerom - de aandrang of, meer nog, urgentie om u te wijzen op de essentie van wat men - waar ook, wie ook maar (behalve de sloebers en stakkers…

tussen de woorden zweeft een onbeschreven tijd in ruimtelijkheid zwanen op het meer poëzie zonder dichter een statig zwijgen vastgevroren leed op ijsvelden van de dood lege antwoorden een oplaaiend vuur de lucht likt haar hitte op de horizon slinkt het dansend water wast het grijze basalt rein een schoon ritueel…

Ik was een kind vol delen, overgeleverd aan wisselend licht, met handen die reikten naar een ouder, een ander, die soms nabij was en vaak verdween. Jeugd van onveiligheid, waar verlangen naar troost en angst voor verlating elkaar omhelzen — patronen geëtst in de huid, herhaald in nieuw vertrouwen. Ik leerde me hechten aan afstand en…

't Was genieten geblazen op 't ijs met Hidde Dai Dai en Prins Friso Kjeld Tijmen Matthew Wesly Dijs Kai Bryant Joep Nathan en Beau Yves de Hair Homme Jan Luc en Stein Colin Geophrey ging Snel als Crispijn Rinze Bart vloog nog niet als een Pijl Casper Kayo en Nuis razend vlug Als vanouds, net als Dalrymphe Plug Eind december volgt nog…

Ik kan denken wat ik wil Het verdooft me niet maar geen verdriet voelen zou erger zijn Ik kan denken wat ik wil Dat het maar woorden waren maar dodelijk waren ze toch Ik kan denken wat ik wil Mezelf uiteen laten spatten om niets meer te weten maar ik weet het toch Ik kan denken wat ik wil Niet de honing te zijn die hij leegslurpt…

perzikkleurig blad van de Japanse kersen dwarrelt dartel neer bedekt de vele graven met een zacht tapijt…

De meest onwaarschijnlijke entiteiten zie je niet door James Webb's telescoop dat zijn zwarte gaten, geen realiteiten zij trekken hier 's ochtends aan ons geestesoog eenparig in meervoud voorbij dat wil zeggen aan dat van jou en van mij Neem de stokstaart die aan dikke touwen snoeit in de zoo van kluchtige stallen stastokachtige kwallen…

De tijd tussen de woorden Het uur van de dichter De klok zonder adem Het gedicht zonder lezer De onzichtbare inkt De eenzame reiger Het water dat danst De zwaan op het meer Het blauw van de hemel De zachte zomeravond De verwarde zinnen Het vogelgesprek De toon van verdriet Het ijs van de dood De stem van mijn liefste De wolken van…

Je komt weer bij haar terug in zangerige neurodiversiteit van denkbeeldige waarheid door fantasierijke verbeelding en je streelt haar onzichtbare haren omdat ze jeuk heeft op haar schedel en inwendig naar pure liefde snakt nu ze de jeukliefde probeert te begrijpen.…

Regen, regen en nog eens regen de herfst toont zijn eigen gezicht net als de wind, dan voor, dan weer tegen paden somber of spiegelend in zonnelicht. De mensen diep in hun regenjas gedoken lopen zuur mokkend over straat zien in elke donkere wolk spoken maken over elke regendrop zich kwaad. Toch kan ik over de herfst mij alleen verheugen…

Vandaag wil ik heel dankbaar zijn voor het leven mij gegeven: de kleine zorgen en de pijn, de droom erin verweven. Vandaag wil ik heel dankbaar zijn voor al wie hier reeds waren, de lieve mensen groot of klein met veel of weinig jaren. Vandaag wil ik heel dankbaar zijn een glimlach naar hierboven, voor allen gestorven zijn die God nu…

Had je er veel aan jong en mooi te zijn je borst en je haar natgemaakt met fatsoen stil op je kamer vol liefde en smart op een antwoord gewacht waarom deze jaren der overvloeds hoorn niet laten bruisen dag en nacht op hemels blazoen zonder strelende handen in looking glass mirrors beelden in spiegels van magie-fantasie…

Herfstlicht op de steen fluistert verloren namen bladeren vallen Geluiden van de wereld die ik diep voel, in het trillen van takken, in het zachte vallen van licht. Hun echo beweegt door mijn gedachten, en ik adem mee met wat fluistert. Stemmen van degenen die ik mis, zijn overal, in het ritselen van regen, in het tikken van vensterlicht…

Wat heb je eraan mooi jong te zijn aangekleed met fatsoen en verwachtingen verborgen op een huurkamer vol liefde, wachtend op een antwoord waarom deze jaren niet bruisen en jubelen van onsterfelijk genot dagelijks echt zonder spiegels van de fantasie van strelende handen…

Al vroeg hoorde ik fluisteren in een taal die niemand sprak. Zachte stemmen, schaduwen van licht, een wereld die door de muren sijpelde en mij vond – nog voordat ik wist wie ik was. Ze noemden het angst, ze noemden het ziekte, ze gaven het namen die niet de mijne waren. Maar diep in mij trilde iets ouds, een weten zonder woorden, dat zei…

Toch knap gedaan van 'Democraten' Rob Twee vliegen in één klap: geen wilders-2 de deur weer op een kier voor vvd met links: zijn zege kostte Frans de kop Kortom, het wordt een feestje, dat formeren één vrouw die het mag doen met wel drie heren!…