2.291 resultaten.
Afscheid van de Schoonheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
244 Het lijkt erop dat alle mooie plaatsjes
Verworden tot bus- of cruiseschip destinaties
Met de hulp van slimme gidsen
Die alles voor de kuddes uitgekiend hebben
Dan neem ik liever afscheid van al die mooie plaatsjes
En zoek me een gewoon lelijk plaatsje
Een mooi, onontdekt lelijk plaatsje
Waar geen kat ooit komt
Ik, die alle mooie plaatsjes…
Frits' hits
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
243 Werkers die wel voeren
bij de ontzuiling
de welvaart vertrossing
op radio tv
waren boomers die níet
reisden met het ov
Zij namen de spits
in hun filerit mee
de top van de pop
waren stiekem frits' hits -
het dagelijks werk
van een radio dj
Denk niet dat de staat
van Nederlands taal
onder zijn vertrek lijdt
- dat zijn wij, allemaal…
Weer een afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
202 Voorgoed afscheid moeten nemen, zonder
nog een woord, een blik, een aanraking.
Nooit komt het verleden terug, noch de pijn
noch de vreugde. Zo gaat het leven en toch
is de liefde gebleven, de liefde sterker dan
de dood, dan het afscheid. Het grote leven
gaat verder, met of zonder ons, maar glorievol
en teder. Niets is verloren wat werd gegeven…
De rode Deux Chevaux
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
323 De rode deux chevaux.
We reden het leven,
samen naast elkaar,
de rode deux chevaux,
maakte het altijd weer klaar.
Een hobbel,
een bocht,
soms een plots diep dal,
maar steeds weer omhoog,
met vertrouwen vooral.
-
De zon op het dak en de wind in ons haar,
het leven leek eindeloos,
vrolijk en klaar.
De motor zacht pratend,
gepiep…
Nog één oog
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
184 er valt een helicopter naar beneden,
zo te zien kan mijn vlieger er al bij.
zijn staart beroert de klaver in de wei;
het ongeluk is op maat gesneden.
aan de flanken rust wat koper en puin,
binnen rimpelt het leer tegen het stuur.
een onderzoek is niet nodig en duur;
hem rest enkel een uitvaart naar het duin.
zijn gewrongen blik is pijnlijk…
Vlinder van het licht
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
211 Kleurige vleugels
vlinder glijdt door zomerlucht
stilte in de lucht
Onder een zachte hemel
glijdt een vlinder over het blad, zijn
vleugels glanzen als dun glas in het zonlicht. Een
trilling raakt kwetsbaar het hart, en de wereld lijkt even stil te staan.
De wind wiegt voorzichtig
de randen van de bloemen, een fluistering
langs stengels…
De stervende
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
463 Er ligt een stervende te sterven
Nadat hij lang op sterven stond
Te goed voor grond slechts stof affront
Neemt hij als taak aan wat eerst noodlot was
Wat is er aan de hand
Slaat nu zichzelf
Wie eens gezwollen als een assen kikvors
om anders laatste adem blies
Op bed gelegen liggend - hij die
Niet niet eten wil
Niet weten wil…
Opa is dood
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
252 Opa is dood
Opa ligt in de kist, en met hem
een lampje en een sterrenkaart
daar heeft kleinzoon voor gezorgd
want er is iets wat hem zorgen baart
het heelal is namelijk erg groot
en of je nu levend bent of dood
je kan er makkelijk verdwalen
vandaar deze handige sterrenkaart
waarop in hanenpoot beschreven staat
hoe opa het snelst…
Onder de herfst
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
285 Het leder is van zijn voet gesneden,
aan het uiteinde huist breekbaar steen;
zijn tegenslag dwaalde in wat verdween,
de herfst heeft zijn huid tot nu gemeden.
Een rap tempo kon hij niet meer inkopen;
nu dolen gestrompel, verdriet en leer;
zijn oude huid komt nog niet in verweer
en blijft op een voorspoedig herstel hopen.
De winst kon men…
koude maan
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
364 hij danste met de dood
tot hij abrupt in het duister sprong
sprakeloos liet hij haar
met scherven achter
het verlies was een zwaard
tussen haar schouderbladen
een stilte huilde diep in haar hart
in de namiddagen van eenzaamheid
het werd winter
de tijd kwam tot stilstand
de koude maan toonde
haar heldere gloed…
Goudvishaiku
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
278 Mijn oude goudvis
dreef dood in de visbokaal.
Ik vergeet hem niet.…
Voorbij
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
515 Ik loop voor bij het korenveld
Met iedere stap doorbreek ik de stilte
In de schemering van een oneindig niemandsland
Heb ik je gebracht voor bij de laatste rij populieren
Ik loop aan mijn eigen schaduw vooruit
Terug naar de wereld
De bomen kijken mij na
Zoveel er hier verloren gaat…
In het stille licht van herinnering
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
187 Soms vertraagt de tijd,
wanneer stilte zich vleit
over de wereld en de tijd
de dag dat moeders handen rust vonden
en haar ogen sloten –
de ogen die jou ooit voor het eerst zagen.
Wat blijft is helder,
het stille licht van herinnering:
een glimlach, onuitwisbaar
woorden die zich nestelen
in de kamers van je hart,
de geur van thuis,
de warmte…
Wanneer je jezelf vergat
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
343 Ik ben een mens die leeft van geluk, voorspoed;
de weg naar ontzegging en verboden goed,
naar het begin heb ik dikwijls gewroet.
De wereld herrees toen ik je had ontmoet.
Als een dunne jas zat je om mijn huid,
beschermd tegen leugens en een fout woord.
Ik mocht je – en wat ik van je had gehoord,
dat ik je dichtknoop, blijft mijn besluit.…
De vensters van het voorjaar
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
520 De oude Hein tikt
met zijn zeis
de vensters van
het voorjaar stuk
het brute breken
van smaragd
zwart kleed
satijn en suikergoed
kleine kist
stroomlijn je hoed
fluwelen zakdoek
zilte gloed…
Misverstand in twee
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
433 We scheurden ons misverstand
in twee schurende verhalen
...... schilfers zure lucht
hielden onze eigen helft
net als Sint Maarten
maar dan andersom
...... tussen ons: de versnipperaar
we namen ons gelijk maar mee
het was zoveel werk om het weg te doen
...... maximaal drie stuks tegelijk
liever wapenden we ons
onder de huid, de…
Vader
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
310 Mijn vader wil zijn zwakke stem verpakken.
Voor haar is hij niet sterk en muzikaal.
Nog vorig jaar bekleedde hij het lokaal,
nu zucht hij als de wind door oude takken.
Hij omfloerste de winter die ontbrak,
het geluk van ons, dat leefde hand in hand.
Heel soms dook hij op in een vergeelde krant,
nu stapt hij uit zijn zo vertrouwde pak.
Eens…
Verdichtte zijn karma
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
278 jij trippelde
vederlicht
de trap af
de atmosfeer
verdichtte
zijn karma
rolde zijn
warme kanten
alle richtingen
uit ter aanraking
en jij straalde
een en al in de
liefkoosmode
jij aaide streelde
de aarde met
handen en hart
woordloos
naar een intens
warme nabijheid
van liefde
het is die eenheid
die in samen gaan
meerwaarde…
Uit zicht hene
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
267 Ik droom met ogen wijd open,
Dat jij wakker ligt in je bed,
Mij jouw fraaie curven tone,
Wijl geen barrière dat belet.
Mijn verlangen laat zich voelen,
Jouw ogen verraden jouw lust,
Ogen als donkre diepe poelen,
Lippen die willen worden gekust.
Als ik dan mijn ogen sluit,
Verdwijn je uit zicht,
Is mijn sprookje helaas uit,
Jij bent…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
300 We weten niet
hoe diep onze wortels gaan
maar ze bieden kracht en houvast.
Afscheid doet beseffen
dat we de ander nooit volledig
hebben begrepen of bemind.
Maar er is leven,
ook na de dood
en morgen kleurt weer
de horizon.…